Σταυροφόρος κατά της… διαφθοράς ο Κυριάκος!

Είναι αμφίβολο εάν ακόμη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι μπορεί η ΝΔ να κερδίσει την αυτοδυναμία. Θα πρόκειται για θαύμα που δεν έχει προηγούμενο, μία κυβέρνηση σε υποχώρηση, από το 23%-25% που της δίνουν τώρα οι δημοσκοπήσεις, να επανακάμψει μέσα σε έξι μήνες μέχρι τις εκλογές στα ποσοστά της πρώτης περιόδου της. 

Στην πραγματικότητα η ΝΔ δίνει μάχη για το ποσοστό των ευρωεκλογών. Μόνο που για να το πιάσει θα πρέπει να κρατήσει όλους τους ψηφοφόρους της και η συμμετοχή να παραμείνει στο 41%. Το 28,3% των ευρωεκλογών, με προβολή στην συμμετοχή του 2023 (περίπου 61%) κατεβαίνει στο 18%-19%. Ίσως για αυτό το Μαξίμου αφήνει τον Άδωνη Γεωργιάδη να “μπαχαλοποιεί” την πολιτική αντιπαράθεση για να μείνει ο κόσμος στον καναπέ. 

Γενικευμένη διαφθορά 

Οι υποθέσεις διαφθοράς που σκάνε η μία μετά την άλλη και συνοδεύονται από φήμες στα “γαλάζια” παρασκήνια για αλληλοκαρφώματα μεταξύ διαφορετικών υποσυστημάτων, αποτελούν γενικότερο σύμπτωμα μίας διακυβέρνησης που βρίσκεται σε αποδρομή και σταδιακά απογυμνώνεται ο πυρήνας της.

Η κυβέρνηση επιχειρεί φυσικά να αξιοποιήσει τις υποθέσεις προς όφελός της, προβάλλοντας ότι οι κρατικές υπηρεσίες κάνουν την δουλειά τους. Υπουργός έλεγε σε κατ’ ίδιαν συνομιλία ότι θα βγαίνει μία υπόθεση την εβδομάδα. Δεν διευκρίνισε εάν η ίδια η κυβέρνηση θα αποκαλύπτει σταδιακά υποθέσεις προς επικοινωνιακή εκμετάλλευση, ή εάν ανταγωνιστικοί παράγοντες θα φέρνουν στην δημοσιότητα στοιχεία που γνωρίζουν για να πλήξουν αλλήλους. Φυσικά το ένα δεν αναιρεί το άλλο. 

Η υπόθεση του Μιχάλη Μπεκίρη που ασκούσε καθήκοντα διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού ως εθελοντής δίχως διορισμό και δίχως πτυχίο, σε κάθε περίπτωση πλήττει ευθέως τον Μητσοτάκη. Ακόμη και εάν, όπως λέγεται, ο βασικός στόχος ήταν ο Γιώργος Μυλωνάκης (ως “εκδίκηση” σε παλαιότερη υπόθεση) με τον οποίο ο Μπεκίρης ήταν και παραμένει “συνεργείο”. Πολιτικά κόμματα ρωτούσαν δημοσίως εάν η παραίτηση Μπεκίρη σχετίζεται με το σκάνδαλο στο μπάσκετ και τον υπόδικο πλέον Βαγγέλη Λιόλιο. Ερώτημα είναι εάν στην υπόθεση αναμειγνύεται μεγαλοπαράγοντας του αθλήματος, με σταθερά εκδικητικές στοχεύσεις απέναντι στο σύστημα Μαξίμου.

Το “Χωριάτικο”, όσο ξετυλίγεται η υπόθεση, αποκαλύπτει ένα ολόκληρο δίκτυο στο οποίο συμμετείχαν κρατικοί υπάλληλοι. Η υπόθεση της “Pizza Fan” έχει αφήσει το ερώτημα για το πώς γίνεται ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής να μην γνώριζε μία τέτοια εκτεταμένη υπόθεση φοροδιαφυγής. Η Ελληνική Αστυνομία του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ήταν σε συνεννόηση με την ΑΑΔΕ, ή την αιφνιδίασε; Η απομάκρυνση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ άφησε υπόνοιες για διαμάχη συμφερόντων γύρω από τα συμβόλαια του LNG. Η επιδότηση του Σπύρου Κουλκουδίνα (για αλιευτική δραστηριότητα) διαχέει τις υποψίες διαφθοράς στο χαμηλό επίπεδο των γαλάζιων βουλευτών. 

Πίσω από τις περισσότερες υποθέσεις, (από αυτές και πάντως τις σημαντικότερες) ακούγεται με τον με τον έναν ή τον άλλο τρόπο – άλλοτε ως στόχος και άλλοτε ως υποκινητής – το όνομα κομματικού παράγοντα της ΝΔ που απομακρύνθηκε στο παρελθόν και είναι σε ανειρήνευτο πόλεμο με έτερο παρακυβερνητικό υποσύστημα. 

Είναι δύσκολο να ελεγχθούν οι φήμες και ο βαθμός ακρίβειας των όσων καταγγέλλονται ως παρασκηνιακές ραδιουργίες, σε κάθε περίπτωση όμως αναδύεται η αποφορά της γενικευμένης αποσύνθεσης και απώλειας ελέγχου. Οι δρώντες δεν εγκαταλείπουν την εξουσία, αλλά αλληλοϋπονομεύονται ενόψει της επόμενης ημέρας των εκλογών. 

Τα δύσκολα είναι μπροστά για τον Κυριάκο 

Η κυβέρνηση όμως έχει μπροστά της έναν εξαιρετικά δύσκολο χειμώνα ενεργειακής και καταναλωτικής ακρίβειας. Επιπλέον, καθώς συμπληρώνει δύο τετραετίες, είναι αντιμέτωπη με την διάψευση των προσδοκιών που δημιούργησε. Τα στοιχεία των οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ δεν αφήνουν αμφιβολία για την υποβάθμιση του επιπέδου διαβίωσης σημαντικού μέρους του πληθυσμού. Η διαφήμιση των επιδομάτων, που καταδίκαζε με σφοδρότητα επί ΣΥΡΙΖΑ, είναι ένα επιπλέον στοιχείο ευτελισμού της οικονομικής του πολιτικής.

Το βασικό πρόβλημα είναι η ακρίβεια. Η κυβέρνηση καταφεύγει στο ότι οι δημοσιονομικοί περιορισμοί της ΕΕ δήθεν δεν της επιτρέπουν εκτεταμένες παρεμβάσεις για οριζόντιες μειώσεις φορολογίας. Μόνο που το επιχείρημα ότι το πρόβλημα είναι εισαγόμενο, δεν πείθει. Το 65% θεωρεί πλέον ότι για την ακρίβεια είναι υπεύθυνη η κυβέρνηση και το 35% πείθεται από το ότι είναι η διεθνής συγκυρία. Τα ποσοστά μέσα στην τελευταία διετία έχουν αντιστραφεί. 

Το βασικό πολιτικό επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι, όσο και αν έχουν μειωθεί τα ποσοστά της, διατηρεί διαφορά δέκα μονάδων από τον επόμενο και άρα δεν υπάρχει κυβερνητική λύση και διατήρηση της όποιας σταθερότητας δίχως την συμμετοχή της ΝΔ. 

Ανακατατάξεις στην δεξιά πολυκατοικία 

Στο παραταξιακό επίπεδο, η ηγεσία της ΝΔ δέχεται το πλαγιοκόπημα από τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Το βασικό πρόβλημα όμως για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις εκλογές είναι ότι κανείς δεν συνεργάζεται με τον Μητσοτάκη. Κάπως έτσι αυξάνονται οι πιέσεις και οι παραινέσεις προς τον Κυριάκο να αποχωρήσει πριν ή αμέσως μετά τις εκλογές, για να αρθεί το αδιέξοδο. 

Γύρω από αυτό το ενδεχόμενο πλέκεται το κουβάρι των ενδοπαραταξιακών διεργασιών. Ο Κώστας Καραμανλής φαίνεται να ευνοεί μία αλλαγή ηγεσίας στη ΝΔ. Ίσως υπό τον Νίκο Δένδια. Γι αυτό κρατά στάση αναμονής. Ο Σαμαράς πάλι θεωρεί ότι το πρόβλημα είναι ο “μητσοτακισμός” και όχι μόνο ο Κυριάκος. Η θέση αυτή όμως δεν είναι η επικρατούσα, ενώ επιπλέον έχει ανάγκη την στήριξη του Καραμανλή για να διεκδικήσει διψήφιο ποσοστό.

Το ερώτημα πλέον στα γαλάζια παρασκήνια τίθεται ως εξής: Εάν αποχωρήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την ηγεσία, γιατί να μην υπάρξει επαναπροσέγγιση με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς και επιστροφή στις “εργοστασιακές ρυθμίσεις”, κάτι που θα επαναφέρει τη ΝΔ πάνω από το 30%. Στην παρατήρηση ότι “ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν παραδίδει την ηγεσία” η απάντηση είναι ότι “θα το πράξει εάν του το πουν παράγοντες που μπορούν να τον υποχρεώσουν. Όπως έγινε και με τον πατέρα του”. Το εναλλακτικό σενάριο είναι δύο δεξιά κόμματα να μοιραστούν την ευρύτερη δεξαμενή ψηφοφόρων και να συγκλίνουν για κυβέρνηση δίχως τον Κυριάκο την επομένη των εκλογών. 

Όλοι εναντίον όλων στην Κεντροαριστερά 

Φυσικά τα σενάρια αυτά ανθίζουν στο υπόστρωμα που δημιουργεί η παρατεταμένη καχεξία της Κεντροαριστεράς σε συνδυασμό με τις μεταξύ τους έριδες που απομακρύνουν, εάν δεν αποκλείουν την προοπτική συνεργασιών και συγκλίσεων που θα διαμόρφωνε δυναμική εναλλακτικής κυβερνητικής λύσης.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν δημιουργεί δυναμική ενώ είναι σε διαρκή σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ και με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα για την κοινοβουλευτική του επιβίωση. ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ αναζητούν συνεννόηση ενόψει της κοινής απειλής ενώ τα υπόλοιπα κόμματα του χώρου, Μέρα 25, Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας, χτυπούν όλοι τον Τσίπρα και κινούνται σε αποκλίνουσες μεταξύ τους τροχιές.