ΑΝΑΛΥΣΗ

Τι θα αλλάξει στις ΗΠΑ μετά τη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες

Τι θα αλλάξει στις ΗΠΑ μετά τη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες, Κώστας Μελάς
Dana White (L), president and CEO of the Ultimate Fighting Championship (UFC), takes questions from reporters after US President Donald J. Trump delivers remarks in the James S. Brady Press Briefing Room at the White House in Washington, DC, USA, 09 November 2026. EPA/EMILY CURIEL

Οι εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026 επιβεβαιώνουν τη βαριά ασθένεια της Αμερικής που δεν βρίσκει γιατρειά και συνεχίζει να την αναζητά απεγνωσμένα. Ο μοναδικός ηττημένος για πολλούς φαίνεται να είναι ο Ντόναλτ Τραμπ, επειδή με τον τρόπο που ενεπλάκη σ’ αυτές έλαβαν τον χαρακτήρα δημοψηφίσματος για τον ίδιο. Και έχασε με πάταγο και μάλιστα… χωρίς λυγμό.

Όμως ο κόσμος δεν πρέπει να πανηγυρίζει υπερβολικά για την εκλογική ήττα του Ντόναλντ Τραμπ και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, καθώς μια τέτοια αντίδραση είναι επιφανειακή. Έχω την αίσθηση ότι, παρά την εκλογική ήττα, το κίνημα MAGA και ό,τι αυτό εκφράζει σε επίπεδο ιδεολογίας και πολιτικής, παραμένει ο ένας βασικός πόλος του πολιτικού-ιδεολογικού συστήματος των ΗΠΑ. Μπορεί να φαντάζει ως μεγάλη νίκη των Δημοκρατικών, όμως δεν είναι.

Οι “Μετακινούμενοι Ψηφοφόροι” είναι αυτοί που αποφασίζουν για την κατάληξη της εκλογικής διαδικασίας: Ενώ περίπου το 90% των Αμερικανών ψηφίζει σταθερά το κόμμα του, υπάρχει ένα κρίσιμο 10% “ανεξάρτητων” ψηφοφόρων που δεν πιστεύει εξαρχής σε κανέναν. Αυτοί οι ψηφοφόροι κινούνται αποκλειστικά με βάση το πώς νιώθουν ότι κινούνται τα συμφέροντά τους τη δεδομένη στιγμή. Καθώς η αβεβαιότητα κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα, η ομάδα αυτή μετακινείται διαρκώς, παρασύροντας μαζί της το τελικό αποτέλεσμα.

Η υψηλή προσέλευση των ψηφοφόρων, η υψηλότερη από το 1914 (με μοναδική εξαίρεση το 2018), δείχνει ότι το εκλογικό σώμα κινητοποιήθηκε μαζικά και οι μετακινούμενοι ψηφοφόροι εναντιώθηκαν μαζικά κατά της σημερινής κυβέρνησης του Τραμπ. Οι λόγοι είναι απλοί για τη συγκεκριμένη ομάδα των ψηφοφόρων: Ο Τραμπ είχε υποσχεθεί να τερματίσει τους πολέμους, να μειώσει τον πληθωρισμό και να «αποστραγγίσει το βάλτο» της διαφθοράς, να τιμωρήσει με την επιβολή δασμών όλες τις χώρες του πλανήτη που «έκλεβαν τις ΗΠΑ» (sic!).

Αντ’ αυτού, πλούτισε προσωπικά, βοήθησε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο – υλικά και συμβολικά – τη σφαγή που πραγματοποίησε το Ισραήλ στη Γάζα, κατέκτησε τη Βενεζουέλα ως άλλος conquistador και, πάνω απ’ όλα, ξεκίνησε έναν πόλεμο εναντίον του Ιράν, προκαλώντας την εκτόξευση των τιμών των καυσίμων και άλλων βασικών αγαθών. Δημιούργησε έτσι ένα νέο πληθωριστικό σπιράλ μετά από αυτό που είχε προκαλέσει η επιβολή δασμών.

Ο ίδιος ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς αναγνώρισε τους λόγους της αποτυχίας, δηλώνοντας ότι για να κερδίσει πίσω τους απογοητευμένους μετακινούμενους ψηφοφόρους (ο ίδιος τους ονόμασε ρεπουμπλικάνους ψηφοφόρους…), είναι απαραίτητο να τερματιστεί ο Πόλεμος του Κόλπου, να μειωθεί το κόστος ζωής, να ανακτηθεί η αρχική σημασία του συνθήματος “Πρώτα η Αμερική” και να αλλάξει η σχέση με το Ισραήλ. Άντε πάλι από την αρχή οι ίδιες υποσχέσεις…

Πάντως, παρά τα όσα δήλωσε ο Βανς, η κυβέρνηση Τραμπ δεν φαίνεται να αποκλίνει από την μέχρι τώρα περπατημένη οδό και είναι έτοιμη να δημιουργήσει “νέες αναταραχές” στα δύο τελευταία χρόνια της θητείας της. Μάλιστα η πρόσφατη απόφαση του προέδρου να διορίσει τον «υπερασπιστή των λευκών ανδρών» Στίβεν Μίλερ ως αρχηγό του προσωπικού στο Λευκό Οίκο, πιθανότατα υποδηλώνει ότι δεν έχει καμία πρόθεση να μαλακώσει τη στάση του.

Το “κόμμα του πολέμου” 

Είναι γνωστό ότι το εγκάρσιο “κόμμα του πολέμου”, το οποίο εντός του αμερικανικού κατεστημένου ευνοεί τη συνέχιση της σύγκρουσης με το Ιράν και τον πόλεμο στην Ουκρανία, βρίσκεται σε αναντιστοιχία με το εκλογικό σώμα και θα μπορούσε ακόμη και να σαμποτάρει τις δειλές προσπάθειες όλων εκείνων που προσανατολίζονται προς τη μεριά της ειρήνης.

Πριν από τους Ρεπουμπλικάνους, το αμερικανικό εκλογικό σώμα είχε τιμωρήσει τη Δημοκρατική Kamala Harris στις προεδρικές εκλογές του 2024, επειδή η κυβέρνηση John Biden είχε υποστηρίξει την εξαιρετικά βίαιη στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ στη Γάζα. Από την εκλογή του Barak Obama το 2008, οι Αμερικανοί πολίτες έχουν εκφράσει μια σαφή επιθυμία να θέσουν τέλος στον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό της Ουάσινγκτον στο εξωτερικό. Αλλά οι πόλεμοι συνεχίζονται αδυσώπητα, τόσο υπό Ρεπουμπλικανικές όσο και υπό Δημοκρατικές κυβερνήσεις.

Με εξαίρεση μερικά νέα πρόσωπα που εμφανίστηκαν στις πρόσφατες εκλογές, όπως ο James Talarico στο Τέξας και ο Abdul El-Sayed στο Μίσιγκαν, η δομή του Δημοκρατικού Κόμματος δεν έχει αλλάξει. Όπως και οι Ρεπουμπλικάνοι, οι Δημοκρατικοί λογοδοτούν στους δισεκατομμυριούχους δωρητές τους και όχι στους ψηφοφόρους. Οι περισσότεροι υποψήφιοι του κόμματος, όπως και οι Ρεπουμπλικάνοι ομόλογοί τους, συνεχίζουν να χρηματοδοτούνται από την AIPAC, το πιο ισχυρό ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ, αν και τελευταία προσπαθεί να εμφανίσει χαμηλότερο προφίλ.

Ο James Talarico, το “νέο πρόσωπο” του Δημοκρατικού Κόμματος του Τέξας, έχει λάβει χρήματα από τη Miriam Adelson, την Ισραηλινοαμερικανίδα δισεκατομμυριούχο που χρηματοδότησε τις προεδρικές εκστρατείες του Τραμπ. Πολλοί Δημοκρατικοί υποψήφιοι-μέλη του κογκρέσου προέρχονται από κύκλους εθνικής ασφάλειας, ιδιαίτερα από το Πεντάγωνο και τις υπηρεσίες πληροφοριών.

Σύμφωνα με έγκυρους αναλυτές, αλλά και λόγω της αντίληψής του για το ρόλο των ΗΠΑ στην πλανητική εποχή, το Δημοκρατικό Κόμμα θα επιδιώξει να αξιοποιήσει την πλειοψηφία του στο Κογκρέσο για να περάσει νέα πακέτα βοήθειας για την Ουκρανία και να επιβάλει νέες κυρώσεις στη Ρωσία. Η εσωτερική σύγκρουση στο Δημοκρατικό κόμμα, μεταξύ κεντρώων, προοδευτικών και σοσιαλιστών-δημοκρατικών μπορεί να ενταθεί, αλλά δεν διαφαίνεται ακόμη αλλαγή κατεύθυνσης από την ηγεσία του κόμματος.

Αποσύνδεση μεταξύ ψηφοφόρων και κατεστημένου

Παρά ταύτα, σημαντικά σημάδια αλλαγής αναδύονται στο εκλογικό σώμα. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση , η πλειοψηφία των Αμερικανών Εβραίων πιστεύει πλέον ότι οι ενέργειες του Ισραήλ και της AIPAC ((American Israel Public Affairs Committee – Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων) αυξάνουν τον αντισημιτισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ίδια έρευνα, που ανατέθηκε από την φιλοϊσραηλινή οργάνωση J Street, δείχνει ότι οι μισοί Αμερικανοί Εβραίοι ηλικίας μεταξύ 18 και 34 ετών υποστηρίζουν τους Παλαιστίνιους έναντι των Ισραηλινών. Αυτή είναι μια άλλη σημαντική πληροφορία για την κατανόηση της διάθεσης του αμερικανικού εκλογικού σώματος.

Το πρόβλημα, ωστόσο, έγκειται στην αποσύνδεση μεταξύ των ψηφοφόρων και του πολιτικού κατεστημένου. Τα δύο κόμματα δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των πολιτών και συνεχίζουν να μην τηρούν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις. Η πολιτική τάξη παραμένει προσκολλημένη στο νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα που παρέχει τεράστια προνόμια στις μεγάλες εταιρείες και υπονομεύει την εργατική τάξη.

Το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα δεν επηρεάζεται από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Ο μηχανισμός εθνικής ασφάλειας συνεχίζει να καλλιεργεί την πεποίθηση ότι μια συντριπτική στρατιωτική δύναμη μπορεί να αναγκάσει τους αντιπάλους της Αμερικής να υποταχθούν. Ο πρόεδρος διατηρεί σαρωτικές εξουσίες στην εξωτερική πολιτική. Και η Δημοκρατική πλειοψηφία στο Κογκρέσο δεν διαθέτει τα απαραίτητα δύο τρίτα των ψήφων να παρακάμψουν τα προεδρικά βέτο.

Εκατομμύρια Αμερικανοί ψήφισαν για βελτιωμένο βιοτικό επίπεδο, προσιτή υγειονομική περίθαλψη, τερματισμό των πολέμων και την υπερβολική δύναμη των οικονομικών ολιγαρχιών. Αλλά οι φιλοδοξίες τους θα διαλυθούν. Η κοινωνική οργή για την αυξανόμενη φτώχεια, την ανισότητα και την επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα θα μπορούσε να εκραγεί σε βία, σε μια χώρα όπου η οπλοκατοχή είναι ευρέως διαδεδομένη. Το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών, επομένως, δεν σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα, αλλά απλώς σηματοδοτεί μια νέα φάση της κρίσης.

 


 

Σημείωση: Η έρευνα στην οποία αναφέρομαι είναι η Εθνική Εκλογική Έρευνα Εβραίων Ψηφοφόρων του 2026 (2026 National Election Survey of Jewish Voters) της οργάνωσης  J Street, η οποία διενεργήθηκε από την εταιρεία δημοσκοπήσεων GBAO Strategies και δημοσιεύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2026.

Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του SLpress.gr

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες χωρίς άδεια του SLpress.gr. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των 2-3 πρώτων παραγράφων με την προσθήκη ενεργού link για την ανάγνωση της συνέχειας στο SLpress.gr. Οι παραβάτες θα αντιμετωπίσουν νομικά μέτρα.

Ακολουθήστε το SLpress.gr στο Google News και μείνετε ενημερωμένοι

Kαταθέστε το σχολιό σας. Eνημερώνουμε ότι τα υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται.

0 ΣΧΟΛΙΑ
Παλιότερα
Νεότερα Με τις περισσότερες ψήφους
0
Kαταθέστε το σχολιό σαςx