Τον πόλεμο στο Ιράν εργαλειοποιεί ο Μητσοτάκης
04/03/2026
Τον πόλεμο στο Ιράν εκμεταλλεύεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης προκειμένου να βγει από την πολιτική του απομόνωση, αλλά και από τη μέγγενη της αρνητικής επικαιρότητας – Υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη – όπως και για να προκαλέσει κοινωνική συσπείρωση γύρω από την κυβέρνηση, προβάλλοντας την αμφίβολη επί του παρόντος απειλή της Κύπρου.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρνείται την σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών για την από κοινού ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών και για την χάραξη εθνικής γραμμής, όπως και την ενημέρωση σε ειδική συνεδρίαση της Ολομέλεια της Βουλής. Αντίθετα, αξιοποιεί τις κατ΄ίδιαν συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς για να εκβιάσει συναίνεση γύρω από την Κύπρο.
Προς το παρόν ανταποκρίθηκε ασμένως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος προβάλλει το συστημικό του προφίλ, ενώ έχει κανονιστεί την Παρασκευή συνάντηση με τον Δημήτρη Νατσιό την “Νίκης”, ο οποίος νιώθει την απειλή ενός κόμματος υπό τη Μαρία Καρυστιανού.
Ο Μητσοτάκης και η επίθεση στην Κύπρο
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποδέχθηκε σαν μάνα εξ ουρανού την επίθεση στην αγγλική βάση στην Κύπρο για να προβάλλει ότι με την αποστολή της Φρεγάτας “Κίμων” και των F-16 μεριμνά για την ασφάλεια της Κύπρου, θέμα για στο οποίο δεν μπορεί παρά να έχει και την σύμφωνη γνώμη της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος. Ωστόσο είναι ανακριβής η δήλωση του υπουργού Εθνικής Αμύνης ότι η Κύπρος δέχθηκε επίθεση. Η επίθεση εκδηλώθηκε εναντίον της βάσης που είναι έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου και εντούτοις η κυβέρνηση Στάρμερ κράτησε επιφυλακτική στάση και δεν ζήτησε την ενεργοποίηση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ περί αμοιβαίας συνδρομής.
Το Ηνωμένο Βασίλειο, όπως ανέφερε στην ομιλία της στην Βουλή η Όλγα Γεροβασίλη, έχει δηλώσει ρητά ότι «δεν πιστεύει στην αλλαγή καθεστώτος από αέρος, ότι η Αμερικανο-ισραηλινή επιχείρηση δεν έχει νόμιμη βάση και ότι δεν δεσμεύει το στρατιωτικό προσωπικό του σε μια παράνομη επιχείρηση». Σημειώνεται ότι ο Γραμματέας του ΟΗΕ καταδίκασε την «παράνομη χρήση βίας» και μίλησε για «απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια», ενώ ο Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία ρητώς αρνήθηκε τη χρήση των βάσεων, από αμερικανικά αεροσκάφη κατά του Ιράν.
Πάντως ακόμη και ο Ανδρουλάκης που πρόσφερε την συναίνεση που ήθελε ο πρωθυπουργός, διέρρευσε στην συνέχεια ότι «στην συνάντηση έγινε σε βάθος ανάλυση των δεδομένων και επισήμανε την ανάγκη η χώρα μας να μείνει μακριά από κάθε εμπλοκή στον πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ με το Ιράν, και ότι πρέπει να μείνουμε προσηλωμένοι στο γράμμα και το πνεύμα του διεθνούς δικαίου καθώς και στην ανάγκη ειρηνικής επίλυσης της διαφοράς με διπλωματικά μέσα».
Ο Σωκράτης Φάμελλος με παρέμβασή του στην Βουλή υπογράμμισε ότι δεν αρκούν οι κατ’ ίδιαν συναντήσεις και απέστειλε από κοινού με τον Αλέξη Χαρίτση, επιστολή προς τον πρωθυπουργό με την οποία ζητά να συγκαλέσει το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών. Με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο απέρριψε τις ενημερωτικές συναντήσεις ο Κυριάκος Βελόπουλος, ο οποίος ανέφερε από το βήμα της Βουλής: «Αίτημα για ακρόαση στο Ναπολέοντα, η Ελληνική Λύση δεν κάνει. Πηγαίνετε εσείς, στα τέσσερα στο Μαξίμου. Εμείς δεν πάμε. Δεν θα γίνει η Ελληνική Λύση γελωτοποιός και pet οικόσιτο του Πορφυρογέννητου».
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης ο οποίος έχει τα δικά του ανοικτά θέματα με υποθέσεις διαφθοράς στην Κύπρο, αξιοποιεί την απειλή. Πέρα από την στήριξη της Ελλάδας, ζήτησε ήδη και πέτυχε την αποστολή στρατιωτικών μέσων από την Γαλλία, ενώ είχε και συνομιλία και αντίστοιχη υπόσχεση από την Γερμανία.
Διαφυγή από τα σκάνδαλα
Ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι σαφές ότι αξιοποιεί τον πόλεμο για να βγει από την δύσκολη θέση στην οποία είχε περιέλθει από την υπόθεση των υποκλοπών, αλλά και από την κατεδάφιση που έκανε ο Αντώνης Σαμαράς της ενεργειακής του πολιτικής, που δήθεν εξασφαλίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Η τοποθέτηση του Σαμαρά έδειξε ότι το αντίθετο ισχύει η σύμβαση σηματοδοτεί δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, παρά την αποστολή της φρεγάτας “Κίμων” και των F-16, δηλώνει ότι «δε θεωρεί ότι συντρέχει μείζον θέμα ασφαλείας» και ότι «η συμμετοχή στην Κύπρο έχει αμυντικό χαρακτήρα». Σε κάθε περίπτωση η αποστολή των στρατιωτικών μέσων έχουν υψηλή συμβολική σημασία και τονώνει το αίσθημα ασφαλείας του κυπριακού πληθυσμού.
Η επιχειρηματολογία του πρωθυπουργού είναι αδύναμη. Στο κυριακάτικο μήνυμα του έκανε αναφορά στο “καθεστώς του Ιράν” και στην ανάγκη να μην αναπτύξει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Μόνο που η επίθεση δεν θα επιβάλει δημοκρατία, ενώ το Ιράν είχε ήδη αποδεχθεί συμβιβασμό για πυρηνικό του πρόγραμμα, όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε την επίθεση.
Στρατευμένοι με το Ισραήλ
Σε ένα άλλο επίπεδο το επικοινωνιακό σύστημα έχει επιστρατεύσει τους ενσωματωμένους δημοσιογράφους και ειδικούς περί των διεθνών, ακόμη και πρώην στρατιωτικούς, για να υποστηρίξουν την επιχείρηση κατά του Ιράν. Στα τηλεοπτικά παράθυρα μάλιστα ένιοι εξ’ αυτών θέτουν το ερώτημα για το εάν όποιος διαφωνεί με την επίθεση, ή επισείει τους κινδύνους, όπως και τις παράπλευρες οικονομικές συνέπειες, είναι με τους μουλάδες του Ιράν.
Ορισμένοι μάλιστα φθάνουν στο σημείο να λένε ανοικτά ότι η χώρα θα πρέπει να αφήσει την στάση ουδετερότητας για να ταχθεί με τον νικητή. Δεν αντιλαμβάνονται ότι αποτελεί εγκατάλειψη του διεθνούς δικαίου και διολίσθηση στην λογική της ισχύος του Τραμπ.
Η κυβέρνηση όμως έχει μπροστά της τις επιπτώσεις στην οικονομία. Σύμφωνα με πρώτες εκτιμήσεις ξεκινούν από επιβάρυνση στον προϋπολογισμό δύο δισ. Ο Μητσοτάκης θα την εκμεταλλευτεί για μία ακόμη φορά για να καλύψει την ανικανότητα του να αντιμετωπίσει την ενεργειακή και καταναλωτική ακρίβεια.





