“Ημέρα Αποκάλυψης”: Μια ταινία για το συλλογικό φαντασιακό της εποχής μας

Τώρα, το κατά πόσον είναι πειστικά τα ειδικά επεξεργασμένα πλάνα έτσι ώστε να μοιάζουν «αυθεντικά» είναι θέμα βαθμού ευπιστίας τού εκάστοτε θεατή.

Ο επαρκής υποψιασμένος θεατής όμως νιώθει λιγάκι παγιδευμένος σε έναν ιδιότυπο παλιμπαιδισμό, σε μια μεσσιανικού τύπου αυτοεπαληθευόμενη προφητεία, που παραπέμπει ευθέως στο μπεκετικό «Περιμένονταν τον Γκοντό».

Όχι, δεν θα έρθουν οι εξωγήινοι να μας σώσουν, εάν εμείς από μόνοι μας καταστρέψουμε τον πανέμορφο πλανήτη μας μέσα από πολεμικές συρράξεις και αλόγιστες καταχρήσεις φυσικών και ανθρώπινων πόρων.

Το θέμα της ενσυναίσθησης βεβαίως, σε συνδυασμό με την αποδοχή τού διαφορετικού είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη για την επιβίωση τού Διαφωτισμού (αλλά και τού Δημοκρατικού Πολιτεύματος αυτού καθ’ εαυτού) στον τεχνολογικό-κβαντομηχανικό εικοστό πρώτο αιώνα μας.

Η μετανεωτερική συνθήκη εφαρμόζεται απόλυτα εδώ τόσο ως προς την ελευθερία τής έκφρασης όσο και ως προς την παραδοχή τής πολυπολιτισμικότητας των σύγχρονων παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών.

Η ανθρώπινη συνθήκη στον πλανήτη Γη (Γαία, για τους αρχαίους) επιβάλλει κι απαιτεί διαρκείς επικαιροποιήσεις/αναβαθμίσεις, Σε έναν κόσμο τόσο ρευστό η ανάγκη για εξέλιξη είναι εκ των ουκ άνευ.

Έτσι, για να επανέλθουμε στο συγκεκριμένο κινηματογραφικό έργο μυθοπλασίας, υπάρχει ένα σοβαρό/σημαντικό ποσοστό των κατοίκων τού πλανήτη μας (που έχουν πρόσβαση σε οθόνη – μικρή ή μεγάλη) που έχει διαρκώς στραμμένο το βλέμμα προς τα άστρα. Αυτό είναι καλό, στο βαθμό που δεν σκοντάφτουμε στην κινούμενη άμμο τής επαχθούς (επαχθέστατης) καθημερινότητας. Ακόμα κι έτσι όμως, η τέχνη, η λογοτεχνία λειτουργεί και ως ανώδυνο μέσο/εργαλείο φυγής, ψυχοσωματικής απόδρασης από ασφυκτικώς τοξικά περιβάλλοντα (επαγγελματικά, κοινωνικά, οικογενειακά, εσωτερικά)…

Τα εσωτερικά τοπία είναι αυτά που εμπλουτίζονται και διαφοροποιούνται από παρόμοια μυθοπλαστικά αφηγηματικά έργα.

Από δραματοθεραπευτικής πλευράς λοιπόν, ευπρόσδεκτο κι αυτό το ευπώλητο προϊόν τής επίσημης παγκόσμιας κινηματογραφικής βιομηχανίας που ευελπιστεί (κι αποσκοπεί – ενδεχομένως – στο) να επηρεάσει το Συλλογικό Φαντασιακό.

Ευπρόσδεκτο.

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας

https://konstantinosbouras.gr

Info: https://www.athinorama.gr/cinema/movie/imera_apokalupsis-10090581/

Ταινία: “Ημέρα Αποκάλυψης”

2026

Έγχρ.

Διάρκεια: 145′

2,5

Επιστ. Φαντασίας

Aμερικανική

“Ημέρα Αποκάλυψης” – Πλοκή: Έχοντας κλέψει άκρως απόρρητα κυβερνητικά έγγραφα και καταδιωκόμενος από μυστικούς πράκτορες, ο Ντάνιελ Κέλνερ τρέπεται σε φυγή, παρασύροντας και τη φιλενάδα του Τζέιν. Την ίδια στιγμή, η τηλεπαρουσιάστρια Μάργκαρετ Φέρτσαϊλντ αρχίζει να συμπεριφέρεται παράξενα, έχοντας αποκτήσει τηλεπαθητικές ιδιότητες.

Σκηνοθεσία:

Στίβεν Σπίλμπεργκ