Πρωτομαγιά σε συνθήκες παγκόσμιας σύγχυσης…

Το Ιράν έχει αδιευκρίνιστη κατάσταση, με την διάσταση στην ηγεσία του, τα Στενά Ορμούζ να… στενάζουν από τους Ιρανούς πραιτοριανούς, τους λιμένες αποκλεισμένους από τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ, να μην βιάζεται, για πρώτη φορά.

Η χημεία του με τον Πούτιν “καλή” και η Ουκρανία σταθερά να ηττάται. Το πετρέλαιο πάλι πάνω απ’ τα 100 δολάρια το βαρέλι. Το Ισραήλ πλήττει τους Χεζμπολάχ στον Λίβανο, παρά την εκεχειρία. Τα Εμιράτα συμμαχούν με τον Νετανιάχου, που σπεύδει να τα προστατεύσει. Η Κίνα σε… υφεσιακή ανάπτυξη. Η Ινδία έχασε τον Ευρωπαϊκό δρόμο της. Η Γερμανία με αντιαμερικανό καγκελάριο για πρώτη φορά. Η Γαλλία με τον μικρό Βοναπάρτη της στην αποδρομή. Η Ευρωπαϊκή “διαίρεση” έχει την κλιμακτήριο της (κυριολεκτικώς).

Η Τουρκία εγκαλείται από την Ευρώπη, διότι έχει όλη την αντιπολίτευση στην φυλακή (αλλά χωρίς κυρώσεις). Και στην Αθήνα, ενώ η… ακρίβεια χάνεται, βαρκούλες αρμενίζουν. Συνολικώς, σπανίως ο κόσμος ευρέθη σε τέτοια σύγχυση – να μην ξέρει τι τέξεται η επιούσα. Μία μόνη αγορά αξιών ανεβαίνει: η Γουόλ Στρίτ, που ζει στον κόσμο της. Μήπως κάτι αυτή ξέρει και μετά έπεται “ένας γδούπος και λυγμός”, για να παραφράσουμε το ποίημα “Έρημος χώρα” του T.S.Eliot; Αλλά τότε ήταν ακόμη το 1918 κι όχι το 2026. Της Τεχνητής, αλλά όχι της κοινής νοημοσύνης.