Ζήσε Μάη μου να δεις το κοινό ευρωπαϊκό άρμα μάχης!

Αυτό το κοινό γαλλογερμανικό πρόγραμμα είναι περίπλοκο και έχει ήδη καθυστερήσει, την στιγμή που η Ευρώπη έχει θέσει σε προτεραιότητα των κατασκευή νέων-ικανών αρμάτων μάχης και άλλων τεθωρακισμένα οχήματα, με τις πολιτικές ελίτ να βλέπουν την Ρωσία ως την κύρια απειλή για την ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου, ενώ όλο και μειώνεται η εμπιστοσύνη στην αμερικανική ηγεσία.

Το προτεινόμενο άρμα μάχης CAPINT παρουσιάστηκε πρόσφατα στην αμυντική έκθεση Eurosatory, στα περίχωρα του Παρισιού. Το προτεινόμενο άρμα μάχης υποτίθεται ότι θα γεφύρωνε το χάσμα μεταξύ του Leclerc και του καθυστερημένου κοινού Γαλλο-Γερμανικού Συστήματος Επίγειας Μάχης.

Η ευρωπαϊκή προσπάθεια για άρματα μάχης

Η Ευρώπη (εξαιρουμένου του Ηνωμένου Βασιλείου) έχει επί του παρόντος τέσσερις κύριες γραμμές ανάπτυξης για μελλοντικά κύρια άρματα μάχης, κυρίως εθνικά, ή πολυεθνικά προγράμματα. Το τοπίο έχει γίνει πολύ πιο κατακερματισμένο τα τελευταία δύο χρόνια, την στιγμή που τα κράτη κατανοούν όλο και περισσότερο την προτεραιότητα ανάπτυξης τεθωρακισμένων οχημάτων νέας γενιάς.

Αναμφισβήτητα το πιο φιλόδοξο από αυτά τα προγράμματα είναι το πλέον καθυστερημένο γαλλο-γερμανικό MGCS (Franco-German Main Ground Combat System) το οποίο ξεκίνησε το 2017 και αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία κάποια στιγμή… στα μέσα της δεκαετίας του 2040! Με το MGCS να έχει καθυστερήσει περίπου μια δεκαετία, δεν λείπει το χάσμα δυνατοτήτων μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Στην περίπτωση της Γαλλίας, τα άρματα μάχης της Leclerc, πρόκειται να αποσυρθούν από την υπηρεσία έως το 2038.

Εκτός από το κύριο άρμα μάχης – που υποτίθεται ότι είναι το κεντρικό στοιχείο στο πρόγραμμα MGCS – αυτό ως «σύστημα συστημάτων», αναμένεται να παρατάξει και άλλα επανδρωμένα και μη επανδρωμένα οχήματα. Αυτά πιθανότατα θα έχουν ως αποστολή τον ηλεκτρονικό πόλεμο, την αεράμυνα, ή θα χρησιμοποιούνται ως πλατφόρμες – από τις οποίες θα εκτοξεύονται drones ή περιπλανώμενα πυρομαχικά – ή θα φέρουν όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας.

Παράλληλα με αυτή την προσπάθεια, περίπου δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες (εκτός της Γαλλίας) εργάζονται επί του παρόντος στο πλαίσιο του προγράμματος MARTE (Κύριο Τεθωρακισμένο Άρμα της Ευρώπης), το οποίο εξετάζει τις απαιτήσεις για άρματα μάχης, για την περίοδο μετά το 2040.

Γερμανία και Γαλλία

Σε αυτό το περίπλοκο πλαίσιο, η Γαλλία και η Γερμανία έχουν συνειδητοποιήσει ότι θα χρειαστούν νέα άρματα μάχης, πριν το MGCS τεθεί σε λειτουργία. Ως αποτέλεσμα, η Γερμανία εργάζεται τώρα στο Leopard 3, γνωστό και ως Leopard 2AX, το οποίο αναμένεται να παρέχει ένα έτοιμο για υπηρεσία όχημα μάχης, γύρω στις αρχές της δεκαετίας του 2030.

Τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους, η υπουργός Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας Κατρίν Βοτρίν, δήλωσε στο Κοινοβούλιο ότι το Παρίσι αποφάσισε να ξεκινήσει ένα «ενδιάμεσο» πρόγραμμα αρμάτων μάχης, για να μετριάσει τις καθυστερήσεις που επηρεάζουν το MGCS. Για να ανταποκριθεί στην γαλλική απαίτηση για ένα προσωρινό άρμα μάχης, η KNDS προτείνει τώρα το CAPINT (CAPacité INTérmédiaire ή Προσωρινή Ικανότητα).

Αυτό θα συνδυάζει έναν γαλλικό πυργίσκο και ένα κύριο πυροβόλο στο κύτος ενός γερμανικού Leopard 2, ενός άρματος μάχης που ήδη κατασκευάζεται για μια ποικιλία πελατών. Εάν επιλεγεί αυτή η λύση, μια γραμμή παραγωγής Leopard 2 πιθανότατα θα εγκατασταθεί στη Γαλλία για να διαχειριστεί τη ζήτηση.

Kοινοπραξία Leonardo Rheinmetall

Είναι ενδιαφέρον ότι ένα άλλο νέο άρμα μάχης που παρουσιάστηκε στο Παρίσι – το πρωτότυπο επίδειξης του Νέου Κύριου Άρματος Μάχης (NMBT), από την κοινοπραξία Leonardo Rheinmetall Military Vehicles (LRMV) – χρησιμοποιεί επίσης ένα πήγμα Leopard 2 ως σημείο εκκίνησης, αν και αυτό μπορεί να αλλάξει στο μέλλον. Προερχόμενο από το Rheinmetall Panther KF51, το νέο άρμα μάχης προσφέρεται στον ιταλικό Στρατό, ο οποίος αναζητά επίσης έναν διάδοχο του παρόντος κύριου άρματος μάχης Ariete.

Επιστρέφοντας στο άρμα μάχης CAPINT, ο πυργίσκος θα είναι χωρίς πλήρωμα και οπλισμένος με το λειόκαννο πυροβόλο ASCALON 120 χιλιοστών από την KNDS France. Το σχέδιο είναι ο πυργίσκος να μπορεί να φιλοξενήσει ένα πυροβόλο 140 χιλιοστών στο μέλλον. Το ASCALON 120 χιλιοστών έχει ήδη υποβληθεί σε δοκιμές βολής, χρησιμοποιώντας έναν μη επανδρωμένο πύργο σε κινούμενο όχημα. Εν τω μεταξύ, η έκδοση 140 χιλιοστών του ASCALON έχει προγραμματιστεί για το MGCS.

Σε αντίθεση με τα πυροβόλα μεγαλύτερου διαμετρήματος που έχουν προταθεί για μελλοντικά προγράμματα αρμάτων μάχης στο παρελθόν, το ASCALON 120 χιλιοστών προσφέρει το πλεονέκτημα ότι είναι πλήρως συμβατό με όλα τα πυρομαχικά 120 χιλιοστών που πληρούν τα πρότυπα του ΝΑΤΟ. Αυτό σημαίνει ότι οι χειριστές μπορούν να διατηρούν και να αξιοποιούν το υπάρχον απόθεμα πυρομαχικών τους. Το τριμελές πλήρωμα του CAPINT θα μεταφέρεται σε ένα «θωρακισμένο φρούριο» στο μπροστινό μέρος του οχήματος, το οποίο θα προστατεύεται από παθητική σύνθετη θωράκιση, καθώς και από συστήματα παθητικής και ενεργητικής προστασίας.

Το σύστημα ενεργητικής προστασίας θα αναπτυχθεί από την KNDS και θα κατανεμηθεί γύρω από τον πύργο και το κύτος, έτσι ώστε οι αμυντικοί του τελεστές να παρέχουν πληρέστερη κάλυψη. Στο μεταξύ, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ένα Leclerc εξοπλισμένο με ένα “κλουβί” κατά των drone στην κορυφή του πύργου του, αποτέλεσε μέρος της δυναμικής επίδειξης στην Έκθεση.

Η KNDS αναφέρει ότι θα ολοκληρώσει ένα άρμα επίδειξης CAPINT ήδη από το 2030 και, εάν η Γαλλία επιλέξει να το ακολουθήσει, θα μπορούσε να παραδώσει τα πρώτα μοντέλα σειριακής παραγωγής το 2035, οδηγώντας στην  ανάπτυξη του στην πρώτη γραμμή το 2037. Υπάρχει επίσης ένα σχέδιο για την ενσωμάτωση στο CAPINT ορισμένων από τα προηγμένα συστήματα που προορίζονται για το MGCS.

Αυτά τα στοιχεία είναι πιθανό να περιλαμβάνουν πλήρως ενσωματωμένη Τεχνητή Νοημοσύνη,  δηλαδή συστήματα παθητικής/αντιδραστικής/ενεργητικής προστασίας, μέσα αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών και δυνατότητα εμπλοκής πέρα από την οπτική επαφή.

Μη επανδρωμένοι συνοδοί

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του προγράμματος MGCS, που πιθανότατα θα προωθηθεί για το άρμα CAPINT, είναι η συνοδεία μη επανδρωμένων επίγειων οχημάτων (UGV). Σύμφωνα με την MGCS, ένας ή δύο τύποι “ρομποτικών συνοδών” σχεδιάζονται για το προσωρινό άρμα μάχης. Αυτά τα UGV θα είναι σε θέση να συμβαδίζουν με το άρμα μάχης, αλλά θα είναι αρκετά μικρά ώστε να είναι οικονομικά προσιτά. Το κόστος τους θα διέπεται επίσης από την προσφορά διαφορετικών επιπέδων παθητικής προστασίας.

Η ανανεωμένη εστίαση στα προγράμματα αρμάτων μάχης αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη αναζωπύρωση του τεθωρακισμένου πολέμου σε όλη την Ευρώπη, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα μαθήματα από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αν και αυτή η σύγκρουση έχει αναδείξει την ευπάθεια των αρμάτων μάχης σε drones, αιωρούμενα πυρομαχικά και αντιαρματικά όπλα ακριβείας, έχει ταυτόχρονα υπογραμμίσει ότι η έντονα προστατευμένη-κινητή ισχύς πυρός παραμένει απαραίτητη, για επιχειρήσεις συνδυασμένων όπλων. Ως αποτέλεσμα, οι ευρωπαϊκοί στρατοί – που κάποτε είχαν μειώσει, ή καθυστερήσει τον εκσυγχρονισμό των τεθωρακισμένων – επενδύουν τώρα σε νέα κύρια άρματα μάχης και αναβαθμίσεις.

Ενώ η ανάγκη για προσωρινά άρματα μάχης – τόσο στη Γαλλία, όσο και στη Γερμανία, γίνεται ολοένα και πιο επείγουσα – η τρέχουσα ώθηση για το CAPINT και για το γερμανικό Leopard 3/Leopard 2AX κινδυνεύει να θέσει υπό απειλή το πρόγραμμα MGCS. «Εργαζόμαστε ήδη για να δημιουργήσουμε αυτό που θα είναι η μάχη του αύριο», δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της KNDS, Ζαν-Πολ Αλαρί, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Eurosatory. «Ίσως η μάχη του αύριο, που στοχεύει το MGCS, να έρθει λίγο νωρίτερα από το ίδιο το έργο»…

Αμφιβολίες για το μέλλον του MGCS

Στο μεταξύ, σύμφωνα με το Reuters, ένας εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης εξέφρασε αμφιβολίες για το μέλλον του MGCS, λέγοντας ότι το έργο θα επικεντρωθεί σε τεχνολογίες «ανεξάρτητες από την πλατφόρμα», προσθέτοντας ότι δεν είναι σαφές εάν θα κατασκευαστεί ένα κοινό άρμα μάχης. Ανάλογα με το πόσο ικανά αποδειχθούν αυτά τα προσωρινά άρματα μάχης, θα μπορούσε να καταστεί πιο εύκολη η απόφαση της Γαλλίας ή/και της Γερμανίας να αποχωρήσουν από το περίπλοκο πρόγραμμα MGCS – υπάρχει εξάλλου η πικρή εμπειρία με το φιάσκο με το κοινό μαχητικό.

Πολλά πιθανότατα θα εξαρτηθούν επίσης από την πορεία που θα ακολουθήσει το πρόγραμμα MARTE, με την πιθανότητα οι απαιτήσεις του MGCS να αντικατασταθούν. Πάντως, η πρόσφατη αποτυχημένη εμπειρία με το υπό γαλλο-γερμανική ηγεσία “πανευρωπαϊκό σύστημα μελλοντικής αεροπορίας μάχης (FCAS)” έχει καταδείξει πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να διατηρηθούν εξοπλιστικά προγράμματα, ανεξάρτητα από το αν αυτά είναι απαραίτητα…