Η τουρκική προκλητικότητα και τα όρια του κατευνασμού

Δεν υπάρχει ημέρα που η Τουρκία να μην εκδηλώνει την εχθροπάθειά του απέναντι στον Ελληνισμό. Παραβιάσεις του εναέριου χώρου, ετήσιες NAVTEX, καταπατήσεις αλιευτικών πεδίων ακόμη και μέσα στα τρία μίλια από τις ελληνικές ακτές, τοξικές δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας και απειλές εισβολής και αρπαγής των ελληνικών νησιών.

Δύο χθεσινά περιστατικά: Η κλοπή της ελληνικής φέτας, προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης τυριού, που παράγεται από πρόβειο και κατσικίσιο γάλα με καθαρό νερό των ελληνικών βουνών, από δύο τουρκικές γαλακτοβιομηχανίες, οι οποίες εξάγουν το αλμυρό τυρί τους από αγελαδινό γάλα με την ψευδή ονομασία «φέτα».

Δεύτερο, το μνημόσυνο του τουρκικού προξενείου στον Κάτω Μαχαλά Κομοτηνής για τον αλήστου μνήμης Τούρκο Μεχμέτ Χιλμί, που εφεύρε την… «τουρκική μειονότητα» στη Δυτική Θράκη, πριν καν στεγνώσει η μελάνη της Συνθήκης της Λωζάννης, διεθνούς συνθήκης που αναγνωρίζει μόνο μουσουλμανική μειονότητα στην Ξάνθη και την Κομοτηνή, με την υπογραφή του Ισμέτ Ινονού Πασά (ΕΣΤΙΑ, 3.6.26).

Η ανύπαρκτη απάντηση στις προκλήσεις της Τουρκίας

Ας όψεται βεβαίως το ελληνικό κράτος – όχι μόνο το «επιτελικό», αλλά το διαχρονικό – που αγνοεί τις εκκλήσεις των κτηνοτρόφων για εμβολιασμό των ποιμνίων κατά του αφθώδους πυρετού και της ευλογιάς, με αποτέλεσμα τη σφαγή 600.000 αμνοεριφίων, που προκάλεσε την έλλειψη και την ανατίμηση της ελληνικής φέτας, δίνοντας την ευκαιρία στους άρπαγες της γείτονος να την καπηλευθούν διεθνώς.

Διαχρονική είναι επίσης η επίσημη αβελτηρία διατήρησης του τουρκικού «πρακτορείου» Κομοτηνής, υπό τον ψευδή τίτλο και τα προνόμια προξενείου.
Τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει, ούτε συμβατικώς ούτε εθιμικώς, από καμία διεθνή ή διμερή συμφωνία με την Τουρκία, η οποία διατηρεί πέντε προξενεία στην Ελλάδα, έναντι τριών ελληνικών στην Τουρκία – άνευ, μάλιστα, αντικειμένου.

Επέστη ο καιρός πραγματοποίησης της πρωτοβουλίας του Α. Σαμαρά να κλείσει και αυτή η πηγή ανωμαλίας στη Θράκη: το τουρκικό πρακτορείο της ΜΙΤ. Τα έτερα, σε Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Πειραιά και Αθήνα, υπερεπαρκούν για τις ανθελληνικές ενέργειες πρακτόρων της ΜΙΤ.

Οι «κατευναστικοί» κκ. Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης οφείλουν να διαβάσουν το περίφημο βιβλίο του Τζορτζ Χόρτον, «Η Μάστιγα της Ασίας» (1926, εκδ. Φ.Σ. Παρνασσός, 2024), για να διαπιστώσουν από τον ίδιο τον Αμερικανό πρόξενο στη Σμύρνη (1920-1922) αν μπορεί κανείς να εμπιστεύεται τους γείτονες, για τους οποίους ο λόρδος Μπάιρον έγραψε ότι όπου πάτησαν δεν «φύτρωσε ξανά χορτάρι». Όπως στη Σμύρνη.

Υπάρχει, βεβαίως, η ένσταση των «έξυπνων» τουρκολάγνων της Αριστεράς: «Τι θέλετε, πόλεμο με την Τουρκία;».

Ο Βενιαμίν Νετανιάχου, πρωθυπουργός του ισχυρού Ισραήλ, κάτι τέτοιο υπαινίχθηκε με την «κατάρα της Ασίας».