Σε βούρκο μετατρέπει την πολιτική ο Μητσοτάκης 

Η ανοίκεια επίθεση του Άδωνι Γεωργιάδη με αστήρικτους και σκαιούς χαρακτηρισμούς κατά του Αλέξη Τσίπρα, που φυσικά είναι σε πλήρη συνεννόηση με το Μέγαρο Μαξίμου, αποκαλύπτει αφενός τον πανικό του Μητσοτάκη και αφετέρου, ότι στην προσπάθεια του να κρατηθεί στην εξουσία και να διατηρήσει τον έλεγχο μετά τις εκλογές (έστω και με κυβέρνηση συνεργασίας) δεν θα διστάσει να βουλιάξει την πολική ζωή στον βούρκο. Καθώς η ΝΔ δεν διαθέτει αφήγημα, ούτε στρατηγική στον δρόμο προς τις εκλογές για να αποσπάσει θετική ψήφο, προσπαθεί να καταστρέψει τους αντιπάλους, παλαιότερα το ΠΑΣΟΚ και τώρα την ΕΛΑΣ. 

Ο βαθύτερος λόγος όμως της επίθεσης στον Αλέξη Τσίπρα είναι ότι στο Μέγαρο Μαξίμου διαπιστώνουν ότι η φθορά που του προκαλεί ο Αντώνης Σαμαράς δεν αντιμετωπίζεται. Με την επίθεση στον Τσίπρα ευελπιστούν ότι θα πολώσουν το πολιτικό παιχνίδι γύρω από το δίπολο Μητσοτάκης-Τσίπρας, και θα αυξήσουν την συσπείρωση της ΝΔ. 

Ο Σαμαράς τρομάζει τον Μητσοτάκη

Το υπό ίδρυση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά και η καθαρά πολιτική κριτική που συνεχίζει να ασκεί στην κυβέρνηση προκαλούν αμηχανία και νευρικότητα στον Μητσοτάκη. Πολιτικά δεν μπορεί να τον αντιμετωπίσει, καθώς ήταν πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ και οι αιτιάσεις του είναι βάσιμες, ακόμη και για το κοινό του κόμματος. 

Για αυτό καταφεύγει σε προσωπικές επιθέσεις για το παρελθόν του και το 1993 και κάνει δίκη προθέσεων για το «γινάτι του». Ωσάν ένας πρώην πρωθυπουργός – που μάλιστα διαγράφηκε, επειδή εξέφραζε την διαφωνία του για πτυχές της ασκούμενης πολιτικής – να μην έχει δικαίωμα να ασκεί κριτική, ή και να δημιουργήσει κόμμα, για να μην «πληγώσει» την παράταξη της οποίας ως σφετεριστής εμφανίζεται ο Κυριάκος. Ο οποίος είναι σε αντίθεση και με τον έτερο πρώην πρόεδρο και πρωθυπουργό και φορέα του ονομαστός του ιδρυτή, Κώστα Καραμανλή. 

Σε κάθε περίπτωση οι μετρήσεις δείχνουν ότι η ΝΔ χάνει ένα κρίσιμο ποσοστό από το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά, που θέτει εν αμφιβόλω ακόμη και το 25%. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, το Μέγαρο Μαξίμου εκτιμά ότι πριν καν ανακοινωθεί το κόμμα Σαμάρα έχει περί το 5%, ότι κατά πάσα πιθανότητα θα κινηθεί αρκετά υψηλότερα και ότι το 3% το παίρνει απευθείας από τη ΝΔ. Στο πλαίσιο αυτό ανεβάζει τους τόνους προς την Αριστερά, αποσκοπώντας αφενός να δημιουργήσει έναν νέο διπολισμό με αντίπαλο τον Τσίπρα και αφετέρου να συσπειρώσει το δικό της δεξιό πυρήνα και να μειώσει τις διαρροές.

Μόνο ο Γεωργιάδης… 

Ο Τσίπρας είναι ο εύκολος στόχος, σταθερά «ένοχος» για μία κατηγορία πολιτών που έχουν αφομοιώσει την προπαγάνδα μίας δεκαετίας.  Άσχετα με το εάν υπήρχε πολιτική σκοπιμότητα στη νομοθέτηση της αλλαγής των ποινικών κωδίκων από την κυβέρνηση Τσίπρα το 2019, η κατηγορία ότι “τα πήρε” θα πρέπει να συνοδεύεται από αδιάσειστα στοιχεία, τα οποία ο Γεωργιάδης παραδέχθηκε ότι δεν διαθέτει.

Το ό,τι ο Άδωνις το θυμήθηκε με επτά χρόνια καθυστέρηση, είναι επίσης ενδεικτικό της στόχευσης. O κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε μεν «εγώ δεν θα πω ότι τα έχει πάρει» για να υιοθετήσει όμως στην συνέχεια όλο το σκεπτικό του Γεωργιάδη λέγοντας: «Κράτησε ανοιχτή τη Βουλή το 2019, όχι μόνο απελευθερώνοντας το βαρύ έγκλημα, έκανε και κατά παραγγελία νομοθέτηση. Τα κίνητρα χωρίς αποδείξεις δεν μπορώ να τα πω. Ο Τσίπρας είναι ο τελευταίος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης που μπορεί να διεκδικεί τον τίτλο του πιο έντιμου». 

Ενώ όμως η ΕΛΑΣ απέφυγε να σηκώσει το γάντι, ο αντιπρόεδρος της ΝΔ επανήλθε με χαρακτηρισμούς για τον Αλέξη Τσίπρα του είδους «βρομερότερος των βρομερών» και με πρόκληση να τον πάει στα δικαστήρια για να διατηρηθεί το θέμα στην επικαιρότητα. Καθώς δεν μπορεί να πείσει ότι ο Κυριάκος δεν είναι ο πιο διεφθαρμένος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης, πετάει λάσπη προς κάθε κατεύθυνση.

Αρωγός του στάθηκε ο Κυριάκος Βελόπουλος που προσέφυγε στην Δικαιοσύνη για να διερευνηθούν οι καταγγελίες του Γεωργιάδη κατά του Τσίπρα. Ο Βελόπουλος έχει κατεβάσει τους τόνους κατά του Μητσοτάκη το τελευταίο διάστημα. Μία εκδοχή των εξελίξεων τον θέλει να συμμετέχει σε κυβέρνηση με τον Κυριάκο μετά τις εκλογές.

Στον Γεωργιάδη απάντησε ο Πολάκης, με χαρακτηρισμούς που ξεπερνούν και την συνήθη αμετροέπειά του. Στέκονται όμως στο επίπεδο του Άδωνι. Σε μία παράλληλη εξέλιξη ο Γρηγόρης Δημητριάδης, με αφορμή την κλήση του από την Επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση των υποκλοπών, επιτέθηκε στην αντιπολίτευση λέγοντας ότι «ταυτίζεται με τα συμφέροντα της χοντρής διαπλοκής». 

Ενώ όμως ο Τσίπρας είναι ο εύκολος στόχος για το φανατικό και χαμηλού επιπέδου κοινό της ΝΔ, από την άλλη η ένταση της επίθεσης δείχνει ότι το Μέγαρο Μαξίμου έχει αρχίσει και τον φοβάται. Είναι η δεύτερη επίθεση που εξαπολύει εναντίον του, μετά την σύνδεση του ονόματος της ΕΛΑΣ με τον εμφύλιο που έκανε ο γραμματέας του κόμματος Κώστας Κυρανάκης, αλλά και με την τρομοκρατία με αφορμή την επίθεση με τα γκαζάκια. 

Οι μετρήσεις που φθάνουν στο κυβερνητικό επιτελείο δείχνουν ότι μπορεί και να μην είναι ο εύκολος αντίπαλος που αρχικά εκτιμούσε ο Κυριάκος και ότι εμφανίζει δυναμική που υπό προϋποθέσεις μπορεί να τον καταστήσει αντίπαλο δέος και εναλλακτική.