“Η φήμη”: Μια ταινία που αξίζει να δείτε

Όποιος δεν έχει φρονιμέψει στα γεράματα, πάλι δεν έχει ζήσει, δεν έχει κονταροχτυπηθεί με τον εαυτό του στής ζωής τα μαρμαρένια αλώνια. Όποιος δεν διδάσκει (έστω και έμμεσα) στην τρίτη ηλικία, ενδέχεται να μην νοιάζεται να αφήσει έναν καλύτερο κόσμο γύρω του όταν κατέβει από το τραίνο τής επιβίωσης…

Η ποίηση, η μουσική, η ζωγραφική, ο χορός… είναι μέσα στη φύση τού πολιτισμένου ανθρώπου από την τρυφερή ηλικία που περιγράφει η μισοξεχασμένη διατύπωση «εξ απαλών ονύχων». Τι γίνεται όμως μετά; Όταν πρέπει να επιλέξεις κοινωνικούς ρόλους και να ενταχθείς στο σύστημα; Ένας από αυτούς τους ρόλους είναι τού «δαφνοστεφανωμένου ποιητή» που είναι συνήθως γελοίος όταν ταυτίζεται και συμπίπτει με απολυταρχικά, φασιστικά, ναζιστικά, ανελεύθερα, αντιδημοκρατικά καθεστώτα. Συνήθως σε «αναγνωρίζουν» πολλές δεκαετίες ή και αιώνες μετά, αφού η κάθε εποχή αναζητά στο παρελθόν την αυτοεπαληθευόμενη προφητεία τού παρόντος….

Χωρίς λαϊκό αντίκρυσμα, χωρίς διαχρονικό αποτύπωμα, χωρίς σημαντική διαμόρφωση τής περιρρέουσας ατμόσφαιρας, κάθε ποιητική ενασχόληση μετά την εφηβεία καθίσταται «ιδιωτική», απέλπιδα κι απογοητευτική. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί, πολλές, πολλά φιλόδοξα όντα διαγ(κ)ωνίζονται, στριμώχνονται σε σωματεία και εταιρειούλες με σημαία ευκαιρίας προκειμένου να βαυκαλιστούν πως παράγουν «αθάνατο έργο».

Βεβαίως έτσι καλύπτουν την υπαρξιακή αγωνία τού επερχόμενου θανάτου και συμβάλλουν εν μέρει στην εκτόνωση τού Συλλογικού Θυμικού, όμως σήμερα με το Διαδίκτυο τα “like” μετρούν κι όχι το αν σε σιγοτραγουδάνε οι άνθρωποι στα καπηλειά ή στις πορείες, ή στις ολονυχτίες έστω, όπως άλλοτε, κάποτε, παλιά…

Άχαρη και αγνώμων εποχή η σημερινή, ειδικά για τους ποιητές. Μεταβαίνοντας ατάκτως σε μια επόμενη, απροσδιόριστη και ρευστή φάση τού Παγκοσμιοποιημένου Πολιτισμού το Χάος, η Εντροπία, η Δοκησισοφία, ο Αρριβισμός, η ενορχηστρωμένη Διαφήμιση δίνουν και παίρνουν… Ο Μεφιστοφελής θριαμβεύει και ο Δον Κιχώτης σωπαίνει κρυμμένος στη γωνιά του, προφυλασσόμενος πίσω από την ανωνυμία του. «Εν αμίλλαις πονηραίς αθλιότερος ο νικήσας», λέγανε οι αρχαίοι.

Αυτούς που διδασκόμαστε σήμερα σε σχολεία και πανεπιστήμια τού είχαν περιθωριοποιήσει, γελοιοποιήσει, απαξιώσει, εξορίσει, απομονώσει, απογοητεύσει οι σύγχρονοί τους. Μάλιστα.

“Η φήμη”

Και τώρα, σήμερα, τι κάνουμε; Πηγαίνουμε να δούμε αυτή την άκρως διαφωτιστική, ρεαλιστικότατη ταινία με τις αληθοφανέστατες ερμηνείες, οραματιζόμαστε έναν φωτεινότερο κόσμο, παλεύουμε για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και για τα Ιδεώδη τού Διαφωτισμού, γράφουμε, επικοινωνούμε, συν-ομιλούμε, ταϊζουμε τον άγγελο και όχι το τέρας μέσα μας και ίδωμεν…

Τόσο η Λιλή Ζωγράφου όσο και ο Κώστας Ταχτσής συνιστούσαν να κρατιόμαστε μακριά από συσσωματώματα δήθεν δημιουργών. Δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίζεις την ήρα από το σιτάρι και το διαμάντι από το ζιρκόνι. Στο τέλος όμως η α-Λήθεια εσαεί λάμπει και το Φώς ανυπερθέτως καλύπτει όλες τις σκιές, απαλείφοντάς τες για πάντα.

Θεία Ανακύκλωση τού Πανδαμάτορος Χρόνου. Δείτε αυτή την ταινία. Ειδικά όσοι/όσες/όσα γράφετε!!! Αλλά και τα υπόλοιπα ενεργά μέρη τής κοινωνίας θα πάρουν πολλά παραδείγματα αποφυγής αυτάρεσκων, ναρκισσιστικών και αντικοινωνικών εν τέλει συμπεριφορών, που είναι τελείως αντίθετες από το πολυπόθητο Καλό κι Αγαθό.

Late Fame-“Η φήμη”

2025

Έγχρωμη Ταινία 

Διάρκεια Ταινίας: 96′

 2,5

Δραματική Ταινία 

Αμερικανική Ταινία 

Υπόθεση Ταινίας

Όταν ένας υπάλληλος ταχυδρομείου γίνεται το επίκεντρο της προσοχής μιας λέσχης νέων ποιητών χάρη στην ποιητική συλλογή που έγραψε όταν ήταν νέος, καλείται να γράψει ένα νέο ποίημα.

Σκηνοθεσία Ταινίας:

Κεντ Τζόουνς

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι:

Γκρέτα Λι

Γουίλεμ Νταφόε

Έντμουντ Ντόνοβαν