Το καθεστώς Μητσοτάκη κυβερνάει με ομάδες ειδικών αποστολών…

Από την κορυφή, τον πρωθυπουργό και τα στελέχη του επιτελικού κράτους, έως τους ποικίλους διοικητές κρατικών θεσμών, καθώς επίσης και τους πάμπολους λούμπεν κομματάρχες, περνώντας από αρκετούς δικαστές και φυσικά τους βουλευτές, κάποιους ανώτατους στρατιωτικούς κ.α. το καθεστώς όζει. 

Πως ασκεί εξουσία το σύστημα Μητσοτάκη; Στην αφετηρία του το εν λόγω σύστημα ξεκινάει με τη διαρκή αρπαγή και τη νομιμοφανή χρήση τεράστιου όγκου δημόσιου χρήματος, ελληνικού και ευρωπαϊκού. Αυτό το χρήμα (εκτός από τα πορτοφόλια των επιτελών και των ημετέρων τους) κατευθύνεται προς τη μαζική και επαναλαμβανόμενη εξαγορά συνειδήσεων, με ένα νέφος έκτακτων και σταθερών επιδομάτων για τους ταπεινούς, με απευθείας αναθέσεις πλασματικών έργων, ή και αρπαγές τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ για τους κομματικούς τοπάρχες και τους φίλους της οικογένειας και του κόμματος. 

Όμως ο στρατηγικός στόχος ήταν και παραμένει η συμμαχία με τους ολιγάρχες. Για αυτούς τα ανταλλάγματα είναι μεγάλης κλίμακας (τα 2/3 του Ταμείου ανάκαμψης, του ΕΣΠΑ, συν έκτακτα ποσά τύπου λίστες Πέτσα, Πλεύρη κ.ά.). Στις χρηματικές απολαβές προστίθενται οι θεσμικές παροχές διεύρυνσης της ασυδοσίας τους, που φτάνουν έως και την άσκηση επιρροής στην εξωτερική πολιτική – ιδίως τις υφέρπουσες παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων προς την Τουρκία. Σε αντάλλαγμα των παροχών αυτών, όλα σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης ασκούν μονοφωνική προπαγάνδα υπέρ της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, κλείνοντας έτσι τον κύκλο της εξαγοράς συνειδήσεων με την επιδίωξη του εκμαυλισμού τους. 

ΟΠΕΚΕΠΕ και ΕΥΠ

Το σχέδιο αυτό έχει συνταχθεί πριν τις εκλογές του Ιουλίου του 2019. Για παράδειγμα, η αρπαγή των ευρωπαϊκών πόρων για τον πρωτογενή τομέα μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ ξεκίνησε αμέσως μόλις η ΝΔ ανέλαβε τη διακυβέρνηση τον Ιούλιο του 2019. Ωστόσο, το άμεσο μείζον ζητούμενο τότε ήταν να εκκαθαριστεί ο θεσμικός χώρος για την εφαρμογή του σχεδίου και τα σχετικά νομοσχέδια ήταν έτοιμα.

Έτσι, αμέσως, τον Αύγουστο του 2019 ψηφίστηκε το επιτελικό κράτος, προφανώς ως πολιτικό και οργανωτικό κέντρο εφαρμογής του σχεδίου. Ταυτοχρόνως καταργήθηκαν σχεδόν όλοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους για να συγχωνευτούν στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, την οποία έλεγχε εξαρχής το επιτελικό κράτος με διορισμούς διοικήσεων. 

Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) πέρασε απευθείας στη δικαιοδοσία του πρωθυπουργού, με διοικητή έναν σωματοφύλακα διορισμένο με χαριστικό νόμο. Οι υποκλοπές ξεκίνησαν σχεδόν αμέσως, μετατρέποντας την ΕΥΠ σε προσωπικό παρακρατικό θεσμό του Μητσοτάκη. Η επέκταση της επιρροής στους ανώτατους δικαστικούς ήταν εύκολη υπόθεση καθότι οι πρόθυμοι υπήρξαν πολλοί, ενώ ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν δεδομένος εξαρχής, κτλ…     

Το σύστημα Μητσοτάκη

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, από το καλοκαίρι του 2020, το επιτελικό κράτος Μητσοτάκη με την εθνική δημοσιονομική χαλάρωση και τα έκτακτα ευρωπαϊκά κονδύλια, είχε μια ανέλπιστη ευκαιρία. Δοκίμασε την εφαρμογή των στόχων του, σε πολύ μεγάλη χρηματική κλίμακα της τάξης των πενήντα δισεκατομμυρίων. Μέσα στον πανικό της πανδημίας και με την τύφλωση που προκαλούσε η διανομή τέτοιων ποσών, εδραιώθηκαν τα καρτέλ που ελέγχουν σήμερα την ελληνική οικονομία. Και από το 2021, στην κορύφωση της πανδημίας, ξεκίνησε η άνοδος των τιμών των αγαθών, που συνεχίζεται ανεξέλεγκτα. 

Σε χρόνο μηδέν κυριάρχησε ένας άγριος και παρασιτικός καπιταλισμός, κλεπτοκρατικού τύπου οργανωμένος σε καρτέλ. Η αίσθηση παντοδυναμίας του αναδυόμενου καθεστώτος ήταν τέτοια ώστε ένα έκτακτο γεγονός, όπως το δυστύχημα στα Τέμπη, αντιμετωπίστηκε με τη συγκρότηση μιας κυβερνητικής επιτροπής, όπου συμμετείχαν και δικαστικοί – κυβερνητική επιτροπή η οποία, ωστόσο, έδρασε ευθέως ως εγκληματική οργάνωση, καταστρέφοντας τα στοιχεία του δυστυχήματος.

Στην πραγματικότητα ο Μητσοτάκης και το επιτελείο του εφάρμοσαν την ίδια μέθοδο διαχείρισης για κάθε ζήτημα: Συγκρότηση ειδικών ομάδων από κυβερνητικούς, κομματικούς, κρατικούς και δικαστικούς παράγοντες σε διάφορες συνθέσεις που αναλάμβαναν άλλες να φέρουν σε πέρας τις υποκλοπές, την δικαστική συγκάλυψή τους, άλλες να υφαρπάξουν τις αγροτικές επιδοτήσεις, να σπρώξουν επωφελώς απευθείας αναθέσεις, κ.ά. 

Η λεηλασία της Ελλάδας

Πρόκειται για λεηλασία. Ωστόσο, στις εκλογές τον Μάιο του 2023 σχεδόν 2,4 εκατομμύρια ψηφοφόροι επικύρωσαν το σχέδιο Μητσοτάκη, διαλύοντας ταυτοχρόνως την αντιπολίτευση. Μάλιστα η ΝΔ επέτυχε την πρώτη εκλογική της εισπήδηση σε κοινωνικές ομάδες λαϊκών περιοχών – και μάλιστα με χαμηλό κόστος, μόλις λίγα κατοστάρικα ετησίως κατά κεφαλή.

Όλα αυτά συντελέστηκαν εντός μιας αδρανοποιημένης κοινωνίας, όπου πολλοί άπλωναν το χέρι. Από το 2024, ωστόσο, όταν ξεκίνησαν αρχικά οι κινητοποιήσεις για τα Τέμπη και ακολούθως εκείνες των αγροτών, σε συνδυασμό με την καλπάζουσα ακρίβεια, ο πρωθυπουργός και το κόμμα του άρχισαν να βυθίζονται.

Στα χρόνια διακυβέρνησης του Μητσοτάκη η προϋπάρχουσα διαφθορά οργανώθηκε με όρους “εγκληματικών οργανώσεων”, κυκλώματα συγκροτημένες από το κόμμα της ΝΔ – στην οποία εμπλέκονταν στελέχη του κράτους και πολλοί ιδιώτες. Ο νυν πρωθυπουργός φρόντισε ειδικότερα να εδραιώσει το καθεστώς λεηλασίας πρώτα από όλα υπέρ του κάθε είδους κεφαλαίου, αλλά και υπέρ χιλιάδων Ελληνίδων και Ελλήνων που, λίγο πολύ, μπόρεσαν να πλουτίσουν με κλεμμένο ή χαρισμένο δημόσιο χρήμα. 

Ο ίδιος εκτός από την απελευθέρωση της ευθείας αρπαγής, έχει παραχωρήσει φοροαπαλλαγές που ανέρχονται σε 18 δισεκατομμύρια ετησίως, με το αποτέλεσμα να αποτυπώνεται στο γεγονός ότι το 79% των άμεσων φόρων προέρχεται από μισθούς, σε μία χώρα όπου ο μέσος μισθός (τον οποίο η ίδια κυβέρνηση επιβάλει) είναι από τους χαμηλότερους στην ΕΕ. Την ίδια στιγμή ωστόσο, η κυβέρνηση, που στηρίζει ενεργητικά τη λεηλατική πολιτική των καρτέλ, εισπράττει από την κοινωνία περισσότερους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ, κ.ά.). 

Δεν καταρρέει το σύστημα Μητσοτάκη

Σήμερα το σχέδιο καταρρέει, διότι οι αντινομίες που γέννησε είναι πολλές και δυνητικά εκρηκτικές. Η ΝΔ του Μητσοτάκη κυριαρχείται πλέον από σχέσεις αλληλοεκβιαζόμενων διεφθαρμένων, λούμπεν αρπακτικών κομματαρχών, πανικόβλητων βουλευτών – αν και όλοι ψηφίζουν τα πάντα όντας την ίδια στιγμή έτοιμοι να αλληλοκαταγγελθούν… Πλην όμως το σύστημα Μητσοτάκη συρρικνώνεται, αλλά δεν καταρρέει.

Ο λόγος είναι ότι διαθέτει μια βουβή δύναμη. Πρόκειται για τους ωφελούμενους από το γενικευμένο καθεστώς ανομίας και λεηλασίας, το οποίο φτάνει σχεδόν σε βαθμό αυτονόμησης τόσο του κεφαλαίου, όσο και ενός τμήματος του πληθυσμού – αυτονόμηση όχι από τα οφέλη, αλλά από τις υποχρεώσεις προς το κράτος και τους νόμους. Και η δύναμη αυτή ενισχύεται εκ των πραγμάτων χάρη στη σιωπή και την αδράνεια της πλειονότητας των αντικειμενικά χαμένων.

Συνεπώς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να υπολογίζει ότι παραμένει αρχηγός σημαντικών τμημάτων του ελληνικού πληθυσμού, τα οποία βρίσκονται σε κατάσταση πολύπλευρης εξαχρείωσης, με τους ολιγάρχες και τις εξαρτημένες επαγγελματικές τους ομάδες στην κοινωνική κορυφή.