“Έλα να Δεις”: Μία σοβιετική ταινία για τον πόλεμο
02/09/2026
Αυτό το δραματικό, ελάχιστα προβεβλημένο στην Ελλάδα και στη Δύση (εμμέσως) αντιπολεμικό φιλμ ξεκινάει ως επικό (με μετωπικές λήψεις) κι εξπρεσιονιστικές θεατρικές ερμηνείες εκ μέρους των επαγγελματιών (ή μήπως ερασιτεχνών) ηθοποιών, αποκτά σταδιακά μια κάποια σουρεαλιστική απλότητα και στο τέλος γίνεται συμβολικό-ιδεαλιστικό μέσα στη ρεαλιστική αγριότητα-ωμότητά του. Ουδεμία όμως στιγμή η αφήγηση δεν γίνεται κυνική και το σοσιαλιστικό ιδεώδες τής κοινωνικής αλληλεγγύης κι αλληλοϋποστήριξης θριαμβεύει στον αντίποδα τού υπερ-μεγεθυμένου εξαστικοποιημένου εγωκεντρικού ναρκισσισμού.
Το ιδεολογικό στίγμα τού έργου επηρεάζει αναπόφευκτα και την αισθητική του, δεδομένου ότι Ηθική και καλλιτεχνική πρόθεση είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Προσωπικά βρήκα ιδιαίτερα εικαστικές τις σκηνές τού βάλτου με τα πυρπολημένα μισοζώντανα λείψανα, την αρμαθιά των ημίγυμνων νεκρών (ομαδικά εκτελεσμένων), τις περιπλανήσεις στους λασπωμένους χωματόδρομους μιας πυκνοφυτρωμένης δασικής επαρχίας, τους ήχους των άγριων ζώων και πτηνών (εφιαλτικό κρώξιμο κουκουβάγιας) κι όλη αυτή τη σπουδή ανθρώπων που βιάζονται να συναντήσουν τον θάνατό τους προκειμένου να ξεφύγουν από την Κοιλάδα των Δακρύων που έχει καταστεί η ζωή τους…
Εάν ήταν κινηματογραφική παραγωγή τού Δυτικού Πολιτισμού μας θα είχε ενδεχομένως το στοιχείο τού θρησκευτικού μυστικισμού-αποκρυφισμού (ως ξόρκι και αντίστιξη τού Θανάτου)… στο συγκεκριμένο όμως έργο τής Έβδομης Τέχνης κυριαρχεί ακόμη ο λεγόμενος σοσιαλιστικός ρεαλισμός. Το όλο στήσιμο και ο τρόπος γυρίσματος παραπέμπει στο ντοκιμαντέρ κι ο αφηγηματικός φακός εστιάζει μεν στον «πρωταγωνιστή» που μοιάζει με τον «Ηλίθιο» τού Ντοστογιέφσκι, επιμένει όμως ο κινηματογραφιστής στην απεικόνιση τής ομάδας ως εάν ήτο «Οι Άθλιοι» τού Ουγκώ ή τα απελπισμένα πρόσωπα στον ζοφερό «Βυθό» τού Γκόρκι.
Σίγουρα το τσεχωφικό χιούμορ απουσιάζει, όπως ελλείπει και η χριστιανικής προελεύσεως (ημι-κατεδαφισμένη) μεταφυσική τού Ταρκόφσκι, στο αφιέρωμα τού οποίου παρεισέφρησε κι αυτό το κρυμμένο/χαμένο/παραγνωρισμένο αριστούργημα, που έχει πολλά στοιχεία από το ωμό κι ανεξίτηλου μετεικάσματος μυθιστόρημα «Φωτιά» τού Μπαρμπύς.
Σας προειδοποιώ όμως πως η ταινία απαιτεί γερά νεύρα κι ανθεκτικό στομάχι. Ακόμα και σήμερα…
Ταινία:Idi I Smorti / Come And See
Χρονιά ταινίας: 1985
Έγχρωμη Ταινία
Διάρκεια Ταινίας: 142′
Πολεμική – Σοβιετική Ταινία
Στη Λευκορωσία του 1943 ο 12χρονος Φλόρια ακολουθεί τους αντάρτες θέλοντας να ζήσει σαν στρατιώτης. Οι φαντασιώσεις του, όμως, θα διαλυθούν όταν γίνει μάρτυρας της πολεμικής θηριωδίας.
Σκηνοθεσία Ταινίας: Έλεμ Κλιμόφ
Στη ταινία πρωταγωνιστούν
Αλεξέι Κραβτσένκο
Όλγα Μιρόνοβα
Λιουμπομίρας Λαουσιαβίσιους
