Μετρητά ή καρτούλα; 

Το “Μετρητά ή καρτούλα” που δεσπόζει σε, σχεδόν, κάθε συναλλαγή, αποδεικνύει ότι ο εκσυγχρονισμός των Κυριάκων (Μητσοτάκης – Πιερρακάκης) σιωπηρά αποδέχεται και το μαύρο χρήμα και την παραοικονομία γιατί έτσι επιβιώνει, φευ, παρά τα λόγια και τις θεωρίες, η πραγματική αγορά. Για αυτό και από της Αναλήψεως έως του Σταυρού η θεόληπτος κυβέρνηση μας εξαφάνισε τον ΣΔΟΕ και τους ελέγχους του από ΌΛΑ τα τουριστικά θέρετρα απαγορεύοντας στη πράξη την έκδοση πραγματικών αποδείξεων ή τιμολογίων.

“Μετρητά ή καρτούλα” ή “Καλή σας απόλαυση”;

Με την εκφώνηση της μαγικής φράσης “Μετρητά ή καρτούλα;” είχε αυτόματα συναφθεί η ευλογημένη, μυστική συμφωνία ανάμεσα σε μαγαζάτορα και σε πελάτη ώστε ο λογαριασμός αυτόματα να εκπέσει τουλάχιστον 15% άμα τη εμφανίσει ζεστού χρήματος. Cash! Με την απόδειξη είτε χειρόγραφη είτε προφορική (εκφωνούμενη ιερατικά – συνωμοτικά στο αυτί του ενδιαφερομένου). Το κλείσιμο του ματιού είναι προαιρετικό. Που θα πει “Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν…” Πρόκειται για το διαχρονικό σουξέ σε στίχους του Μανόλη Ρασούλη που παραμένει πάντα επίκαιρο.

Όσο για το άλλο, το δυσοίωνα ανελλήνιστο “καλή σας απόλαυση”, αυτό πάλι εκφράζει όλο το πολιτιστικό όραμα της light αναρχοδεξιάς που μας κυβερνάει. Το οικονομικίστικο όραμα του διδύμου Μενδώνη-Παναγιωταρέα. Να περνάμε πάντα καλά, κάνοντας όλους τους αναγκαίους συμβιβασμούς χωρίς να υπάρχει αύριο, πολύ απλά γιατί αύριο δεν (μπορεί να) υπάρχει. Παράδειγμα το παραμύθι που έχει στηθεί από το ΥΠΠΟ σχετικά με την επιστροφή των Μαρμάρων. Αγαπημένο τους τραγούδι – σύνθημα ως την ιδιωτικοποίηση – αξιοποίηση και του τελευταίου, εθνικού μνημείου.

Αφού…”Για τα λεφτά τα κάνεις όλα…”! Προσέξτε επίσης πως επείγονται να ανοίξει ο τύμβος Καστά στην Αμφίπολη ενώ ακόμη το μνημείο δεν έχει μελετηθεί ή δημοσιευθεί και ενώ η “δύσκολη” ανασκαφέας του έχει απομακρυνθεί. Ήδη έχουν αναγγελθεί αλλά και αναβληθεί τα εγκαίνια τρεις φορές με τελευταία πρόβλεψη το…2028. Που θα πει ότι τα μνημεία για αυτούς δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα τουριστικό σκηνικό που στήνεται όπως-όπως με μοναδικό στόχο να κόβονται εισιτήρια και να… κινείται το εμπόριο.

Τύμβος Καστά και… η Πυθία!

Ιδού τί έγραψε σχετικά η αρχαιολόγος Δέσποινα Κουτσούμπα στον τοίχο της: “Η υπόθεση της ανάδειξης του Τύμβου Καστά στην Αμφίπολη είναι ένα case study για το πώς μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για πολύ! Αρκεί βέβαια να έχεις πρόθυμους δημοσιογράφους και πολιτικούς να σε στηρίζουν.

Η Λίνα Μενδώνη (δεν μπαίνω καν στο ότι έχει τεράστια ευθύνη στον τρόπο διαχείρισης του μνημείου και της ανασκαφής του 2014, που προκάλεσε πλείστα όσα προβλήματα) από το 2015, ως αντιπολίτευση, ισχυριζόταν ότι το μνημείο μπορούσε μέσα σε 1-2 χρόνια να αναστηλωθεί και να ανοίξει στο κοινό (το ότι ούτε η ανασκαφή δεν είχε δημοσιευτεί, ούτε υπήρχε τελική ερμηνεία για το μνημείο από την ανασκαφέα, προφανώς δεν την απασχολούσε). Βεβαίως είχε και τον Τζιτζικώστα να καταγγέλλει το Υπουργείο και να λέει ότι θα πάει στα δικαστήρια, επειδή καθυστερούσαν οι μελέτες.

Όταν έγινε Υπουργός το 2019, υποσχόταν διάφορα τέτοια δεξιά κι αριστερά. Το έργο ήταν άλλωστε ενταγμένο στο πρόγραμμα 2014 – 2020, που όπως το λέει το όνομά του θα τελείωνε το 2020. Βεβαίως πήρε παράταση, μπήκε στο 2021-2027, με σύμφωνη γνώμη του Τζιτζικώστα, που δεν τον πείραζε μετά η καθυστέρηση… και τώρα ανακοινώνει γεμάτη χαρά ότι «το έργο θα τελειώσει το 2028…».

Όμως το 2028, όπως έχει από καιρό χρησμοδοτήσει η… Πυθία, δεν θα είναι ούτε ο Μητσοτάκης πρωθυπουργός ούτε η Μενδώνη υπουργός. Αφού η ΝΔ ήδη σπαράσσεται από τους διεκδικητές της επόμενης μέρας και την κορύφωση της δελφινομαχίας. Σαν προφητεία που αυτοεπιβεβαιώνεται καθώς η αναφορά-ενασχόληση στην “επόμενη μέρα” φέρνει νομοτελειακά την “επόμενη μέρα”. Ο Γεωργιάδης ως ο πιο ανενδοίαστος τίθεται επικεφαλής της κούρσας, ο Δένδιας κρατάει… αριστοκρατικές αποστάσεις ενώ και ο Χατζηδάκης και ο Πιερρακάκης πολιτεύονται έχοντας κατά νου όχι το πως θα διαδεχθούν τον Μητσοτάκη αλλά το πως θα υπερκεράσουν τον Σπύρο-Άδωνι.

Ο οποίος σχεδιάζει το αύριο έχοντας κατά νου ως μόνο του πρόβλημα τον Αντώνη Σαμαρά. Επειδή ξέρει ότι από αυτόν θα το βρει. (Αυτό δεν το είπε η Πυθία, το λέω εγώ)! Οι μονομάχοι είναι ήδη στην αρένα και το αίμα προβλέπεται ότι θα ρεύσει άφθονο. Για αυτό και σας εύχομαι από καρδιάς…Καλή σας απόλαυση! ( Εντάξει, δεν είμαι κι ο αείμνηστος Ράμφος αλλά μία στοιχειώδη, πολιτική μύτη – δηλαδή ράμφος – την διαθέτω)!

ΥΓ. 1 Ο πολιτισμός αλά ΕΡΤ

Αν ήθελα να δώσω πρακτικά τον ορισμό της τηλε-ηλιθιότητας, θα παρέπεμπα στα σποτς της ΕΡΤ που διαφημίζουν το νέο πρόγραμμα του φθινοπώρου. Με κορυφαίο αυτό όπου Καραβάτου-Φερεντίνος (δεύτερο φάουλ τους μετά τα τζάμπο) μιλάνε – υποτίθεται – φιλοσοφικά, δηλαδή λένε αρλούμπες μέσα σ’ έναν χώρο τέχνης, απέναντι από ένα έργο του Πικάσο και με φόντο πίσω τους το Ιερόν Μανδήλιον του Γκρέκο. Δεν ντράπηκαν, διερωτώμαι, από το Μουσείο Γουλανδρή να παραχωρήσουν τις αίθουσες τους για μια τέτοια παρωδία και της τέχνης και του πολιτισμού; Και με ηχητικό φόντο, μάλιστα, κλασική μουσική; Τον Λ. Ντελίμπ παρακαλώ! Το θεωρούν διαφήμιση ή δυσφήμηση;

Στούντιο 4 σου λέει ο άλλος. Και εσύ βέβαια πληρώνεις ευχαρίστως και το καλό γούστο και το χιούμορ – Φραγκίσκος Μανέλης και ’50ς – και πάνω απ’ όλα το… υποτιθέμενο σταριλίκι, των δημοφιλών (;) παρουσιαστών. Αυτοί οι δύο λοιπόν, έτσι αποφάσισε η διοίκηση της ΕΡΤ, θα μας ενημερώνουν για τα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας, δηλαδή της Αθήνας με την πιο στενή έννοια του όρου. Πιο… δηλαδή των φίλων της Καραβάτου και της παραγωγής – ο έρμος Φερεντίνος είναι αθώος, ξέρει μόνο μπάλα και τηλεπαιχνίδια – από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Τί να πω; Καλή σας απόλαυση!

ΥΓ. 2 Αχ, ξέχασα. Έμπνευση του σποτ είναι το… ασπρόμαυρο Μανχάταν του Γούντι Άλεν όπου ο Γούντι την πέφτει στην Νταϊάν Κήτον εμπρός σ’ έναν πίνακα του Πόλλοκ στο ΜΟΜΑ. Μιλώντας της τάχα μου για τον υπαρξισμό και τον μινιμαλισμό, αμέσως μετά της λέει:
“Πάμε για έναν καφέ;”