Πως το ΑΕΠ “φουσκώνει” με την ακρίβεια και τον πληθωρισμό

Τα νέα στοιχεία για την εξέλιξη του ΑΕΠ το δεύτερο τρίμηνο του 2026 και την εξέλιξη του πληθωρισμού τον περασμένο Αύγουστο (ανάλυση στο επόμενο), που ανακοίνωσε σχεδόν ταυτόχρονα η ΕΛΣΤΑΤ, επιβεβαιώνουν τη διαπίστωση της ανάλυσής μου υπό τον τίτλο «Συνειδητή πολιτική επιλογή η ακρίβεια» (βλέπε SLpress 20 Φεβρουαρίου 2026) καθώς με ένα θανατηφόρο για 4.286.000 νοικοκυριά και 6.700.000 φορολογούμενους πληθωριστικό σμπάρο εξασφαλίζεται υπεραπόδοση εσόδων (τάχα με τη «συνετή και χρηστή δημοσιονομική διαχείριση) και ενισχύεται σχεδόν κυρίαρχα το σαθρό ΑΕΠ και με αυτό… μειώνεται τάχα το χρέος.

Πρόκειται για  μία νέα «κυριάκειο» πολιτική ιδιότυπου «νεοφιλελευθερισμού» με την οποία δημιουργείται μία οικονομία εικόνας «κεκονιαμένου τάφου» για το «θεαθήναι» τοις δανεισταίς, με το «δουλεύειν» τους Έλληνες πολίτες.

Αυτή η αλγεινή διαπίστωση προκύπτει από τους τρεις παρατιθέμενους πίνακες που περιέχουν επεξεργασμένα στοιχεία για το ΑΕΠ του δεύτερου τριμήνου του 2026, που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ. Από μια λιτή ανάλυση των στοιχείων αυτών προκύπτουν οι ακόλουθες διαπιστώσεις:

Κυριαρχία κατανάλωσης και παραγωγικού κενού

Πρώτον, συνεχίζεται η ίδια εικόνα του σαθρού αναπτυξιακού μοντέλου της δεκαετίας του 2000 (κυριαρχία της κατανάλωσης και της υπερβάλλουσας ζήτησης  με έντονο παραγωγικό κενό και έντονο εξωτερικό ισοζύγιο με καλπάζουσες τις εισαγωγές), το οποίο οδήγησε τη χώρα στη δεινή κρίση του 2009 και  τα μνημόνια, η οποία  και συνεχίζεται (βλέπε πίνακα 1).

Στη μεταβολή του πληθωρισμού κατά 4,1 μονάδες στην αύξηση του ονομαστικού  ΑΕΠ κατά 5,9%!

Δεύτερον, το ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές, δηλαδή το ονομαστικό ΑΕΠ, αυξήθηκε με τον ίδιο, όπως πάντα υψηλό ρυθμό, κατά 5,9% (που θα … μειώσει τάχα το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά τις ίδιες μονάδες, λόγω τάχα  της «συνετής και χρηστής δημοσιονομικής πολιτικής»!), αλλά την παραπάνω μεταβολή ο πληθωρισμός, τα νοικοκυριά, την «προικοδότησε» κατά  4,1 μονάδες ή κατά…. 69,5%!!! (βλέπε πίνακα 2). Η συμβολή των φόρων είναι υψηλότερη από εκείνη της… παραγωγής στο ΑΕΠ!

Τρίτον, η συμβολή στη διαμόρφωση του ονομαστικού ΑΕΠ της μεταβολής των φόρων επί των προϊόντων (!) είναι υψηλότερη από την αντίστοιχη της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας, δηλαδή της  συνολικής αξίας των αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται από τον πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή τομέα μετά τη μείωση του κόστους των πρώτων υλών και των υπηρεσιών που χρησιμοποιήθηκαν για  στην παραγωγή, που καταδεικνύει πόσο ισχνό είναι το παραγωγικό μοντέλο και πόσο βαρύ το φορολογικό βάρος (βλέπε πίνακα 2)

Πάντα μικρότερο των εργαζομένων στη διανομή του εθνικού εισοδήματος

Τέταρτον, και η ανάλγητη συνέπεια της ανάλγητης αυτής μορφής του «κυριάκειου» ιδιότυπου «νεοφιλελευθερισμού στην κοινωνία» κορυφώνεται με τη διαπίστωση που προκύπτει από τον τρίτο πίνακα: Στη διανομή του παραπάνω ονομαστικού εισοδήματος των 65,2 δις. ευρώ, που δημιουργήθηκε το δεύτερο εξάμηνο του 2026, τη «μερίδα του λέοντος» (66%) πήραν τα επιχειρηματικά κέρδη και το κράτος με τους φόρους επί της παραγωγής και των… εισαγωγών (!), και μόνο το 36% οι εργαζόμενο, έναντι 36,4% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2026!). 

Σημειώνεται ότι το επιχειρηματικό κέρδος που εμφανίζεται στη διανομή του ΑΕΠ είναι το εναπομένον κέρδος των επιχειρήσεων από την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών αφού πληρωθούν οι μισθοί, οι εισφορές και οι φόροι, αλλά πριν αφαιρεθούν οι αποσβέσεις παγίου κεφαλαίου, οι τόκοι δανείων ή τα μερίσματα. Επίσης, οι εμφανιζόμενες στον πίνακα αμοιβές εξαρτημένης εργασίας περιλαμβάνουν τον μισθό, το ημερομίσθιο, ποσοστά ή ωρομίσθια, με βάση τη νομική και προσωπική εξάρτηση από τον εργοδότη.