Ποια είναι η κατάσταση στα χερσαία μέτωπα στην Ουκρανία

Στη Δύση για μία ακόμα φορά σερβιρίστηκε με επιμονή το αφήγημα ότι η Ουκρανία έχει με τα drones πάρει την πρωτοβουλία και ως εκ τούτου μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Σ’ αυτό το άρθρο θα εξετάσω την κατάσταση στο έδαφος, στην οποία τα δυτικά Μίντια αποφεύγουν επιμελώς να αναφερθούν. Κι όταν γράφουν σχετικά, μιλάνε για στασιμότητα και αδιέξοδο, επικαλούμενα το γεγονός ότι οι εδαφικές αλλαγές είναι πολύ μικρά σε σύγκριση με την έκταση της Ουκρανίας. Σε λίγες περιπτώσεις ομολογούν ρωσικά εδαφικά κέρδη, υπογραμμίζοντας πως αυτά είναι ελάχιστα, αποφεύγοντας να αναφέρουν ότι πρόκειται για οχυρωμένες περιοχές.

Στο μέτωπο της Ζαπορίζια, ο ρωσικός στρατός επιτίθεται στην πόλη Ορίχιβ, η κεντρική θέση και οι βαριές οχυρώσεις της οποίας την έχουν μετατρέψει τα τελευταία χρόνια στο βασικό ουκρανικό ανάχωμα στην περιοχή. Οι Ρώσοι έχουν καταφέρει να ημικυκλώσουν το ουκρανικό φρούριο, αποκόπτοντας και ορισμένες από τις οδούς ανεφοδιασμού του. Εδώ και λίγες ημέρες, κατάφεραν να διεισδύσουν και να εδραιωθούν στις νότιες συνοικίες. Ας σημειωθεί ότι εάν πέσει το Ορίχιβ, ο δρόμος για την πόλη Ζαπορίζια (βρίσκεται κυρίως στην ανατολική όχθη του Δνείπερου) θα είναι ανοικτός.

Ανατολικότερα και πάντα στη νότια Ουκρανία, είναι το μέτωπο στην πόλη Ντοπροπίλια (βόρεια του καταληφθέντος Ποκρόφσκ). Και εδώ, οι Ρώσοι έχουν καταφέρει να διεισδύσουν και να εδραιωθούν στις νοτιοανατολικές συνοικίες, αφού πρώτα δημιούργησαν επίσης ένα ημικύκλιο γύρω από την πόλη, με σκοπό να δυσκολέψουν τον ανεφοδιασμό της. Η κατάληψη της Ντοπροπίλια έχει κρίσιμη σημασία, επειδή μετά από αυτό το οχυρό δεν υπάρχει τίποτα να σταματήσει το ρωσικό στρατό.

Οι εξελίξεις στο μέτωπο

Υπάρχουν μικρά χωριά και απέραντα χωράφια που δεν προσφέρονται για οχυρώσεις. Από την Ντοπροπίλια, οι Ρώσοι θα μπορούν να κινηθούν χωρίς σοβαρά εμπόδια δυτικά προς το Παύλογκραντ και το Ντνιπροπετρόφσκ (όχθες του Δνείπερου βόρεια της Ζαπορίζια). Ας σημειωθεί ότι δυτικά και λίγο νότια και σε επαφή με τη γραμμή του μετώπου, ο ουκρανικός στρατός έχει πραγματοποιήσει αντεπιθέσεις με σκοπό να επιβραδύνει τη ρωσική προέλαση. Οι αντεπιθέσεις αυτές του έχουν αποφέρει την κατάληψη αρκετών χωριών.

Στο μέτωπο του αστικού συγκροτήματος Κονσταντινίβκα-Ντρουσκόβκα-Κραματόρσκ-Σλαβιάνσκ (είναι σχεδόν η μόνη περιοχή του Ντονμπάς υπό ουκρανικό έλεγχο) ο ρωσικός στρατός έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα. Έχει καταλάβει την Κονσταντινίβκα (η νότια πόλη του αστικού συγκροτήματος) και συνεχίζοντας έχει διεισδύσει στο νότιο τμήμα της αμέσως επόμενης πόλης προς Βορρά, της Ντρουσκόβκα. Παραλλήλως, άλλες μονάδες του πλησιάζουν το Κραματόρσκ και το Σλαβιάνσκ από την Ανατολή, έχοντας φτάσει 5-10 χλμ από τις δύο αυτές πόλεις. Οι Ρώσοι έχουν φτάσει στην οχυρή κωμόπολη Μικολάιβκα (ανατολικά και πολύ κοντά στο Σλαβιάνσκ). Εάν καταφέρουν να την καταλάβουν, ο δρόμος για το Σλαβιάνσκ θα είναι ανοικτός.

Με μία αιφνιδιαστική κίνηση ο ρωσικός στρατός κατέλαβε το χωριό Αντρίιβκα (βορειοανατολικά της Ντοπροπίλια), αποκόπτοντας μία από τις οδούς ανεφοδιασμού του Κραματόρσκ. Για να δημιουργήσει συνθήκες μερικής έστω περικύκλωσης, προσπαθεί εδώ και μήνες να ολοκληρώσει την κατάληψη της πόλης Λιμάν. Οι Ουκρανοί, όμως, πραγματοποιούν αντεπίθεση με σκοπό να αποτρέψουν την κατάληψη και την άσκηση στρατιωτικής πίεσης στο Σλαβιάνσκ και από το Βορρά. Ακόμα πιο βόρεια, πάντα στη γραμμή του μετώπου, οι Ρώσοι προσπαθούν εδώ και πολλούς μήνες να ολοκληρώσουν την κατάληψη της πόλης Κούπιανσκ, αλλά παρά τις κάποιες προόδους τους, δεν το έχουν καταφέρει.

Ακόμα βορειότερα, ο ρωσικός στρατός έχει περικυκλώσει μία σχετικά μεγάλη, αλλά αραιοκατοικημένη περιοχή στα βορειοανατολικά της πόλης Χάρκοβο, στα σύνορα με τη Ρωσία. Οι ουκρανικές μονάδες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να υποχωρήσουν προς το Βελίκι Μπουρλούκ στα νοτιοδυτικά για να μην εγκλωβιστούν πλήρως. Σκοπός των Ρώσων είναι να πλησιάσουν το Χάρκοβο (δεύτερη σε μέγεθος πόλη της Ουκρανίας) και από ανατολικά, όπως και από βορειοδυτικά, ενώ το έχουν ήδη προσεγγίσει από Βορρά.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και βορειοδυτικά του Χάρκοβο, στην περιοχή Σούμι. Μετά την εκκαθάριση του Κούρσκ, ο ρωσικός στρατός έχει καταλάβει ένα τόξο στα ανατολικά, βορειοανατολικά και νοτιοανατολικά της πόλης σε σχετικά μικρή απόσταση από αυτήν. Οι Ρώσοι προχωρούν αργά σ’ αυτό το μέτωπο, αλλά προχωρούν χωριό-χωριό. Προς το παρόν δεν φαίνεται να είναι προτεραιότητά τους, αλλά και το Σούμι και το Χάρκοβο είναι σαφές πως έχουν πλέον καταστεί στόχοι μελλοντικής κατάληψης, ενώ αρχικά δεν ήταν.

Ποιος έχει το πάνω χέρι 

Όλα τα παραπάνω προέρχονται από βίντεο με σημαίες που αναρτούν οι αντίπαλοι για να επιβεβαιώσουν ότι ελέγχουν μία τοποθεσία. Υπάρχουν, βεβαίως, και περιοχές που είναι γκρίζες ζώνες, με την έννοια ότι σ’ αυτές διεξάγονται μάχες και ως εκ τούτου δεν μπορεί κάποιος να πει ποιος από τους δύο αντιπάλους τις ελέγχει. Το συμπέρασμα, πάντως, είναι ότι ο ρωσικός στρατός κερδίζει συνεχώς έδαφος, ενίοτε μετά από παλινδρομήσεις, δηλαδή από κατά κανόνα προσωρινές απώλειες εδαφών, λόγω ουκρανικών αντεπιθέσεων.

Πρέπει να τονιστεί πως οι Ρώσοι διαθέτουν σημαντική αριθμητική υπεροχή σε έμψυχο υλικό και οπλικά συστήματα σε σύγκριση με τους Ουκρανούς, οι οποίες δεν είναι σε θέση να αναπληρώνουν πλήρως τις απώλειες. Επειδή, όμως, λόγω των drones, ο ρωσικός στρατός είναι υποχρεωμένος να κινείται προσεκτικά και αργά σε μικρές ομάδες 3-4 στρατιωτών, φημολογείται πως μετά τις βουλευτικές εκλογές στη Ρωσία τον Σεπτέμβριο, θα πραγματοποιηθεί νέα επιστράτευση εφέδρων.

Εάν η πληροφορία επιβεβαιωθεί, σκοπός θα είναι η αριθμητική υπεροχή να καταστεί ακόμα μεγαλύτερη, ώστε να δώσει τη δυνατότητα στο ρωσικό στρατό να επιταχύνει την προέλασή του. Μέχρι τώρα, όταν οι Ρώσοι καταλαμβάνουν μία πόλη, σταματούν την προέλασή τους μέχρι να την εκκαθαρίσουν πλήρως από ομάδες Ουκρανών που είναι κρυμμένοι σε υπόγεια κλπ. Και μόνο όταν ολοκληρώσει την εκκαθάριση συνεχίζει τις επιθετικές επιχειρήσεις του.

Εάν, λοιπόν, προστεθούν στις ρωσικές δυνάμεις που πολεμούν στην Ουκρανία 200-300 χιλιάδες στρατιώτες, είναι προφανές πως θα μπορούν να περικυκλώνουν μεγαλύτερες οχυρωμένες ουκρανικές περιοχές και ταυτοχρόνως, να συνεχίζουν την προέλασή τους. Αυτός είναι ένας τρόπος για να επιταχυνθεί η ρωσική προέλαση, με σκοπό να τελειώσει συντομότερα ο πόλεμος. Ο λόγος που μέχρι τώρα ο Πούτιν απέφευγε μία νέα επιστράτευση ήταν διπλός: Πρώτον, επειδή δεν ήθελε να διαταράξει την κοινωνική ζωή στη Ρωσία και να φορτωθεί το αναπόφευκτο πολιτικό κόστος. Δεύτερον, επειδή πίστευε πως με τη συμφωνία του Άνκορατζ και την παρέμβαση Τραμπ θα μπορούσε να επιτύχει μία συμφωνία ειρήνευσης.

Τώρα, δεν ισχύει τίποτα από τα δύο. Το πρώτο δεν ισχύει επειδή οι ουκρανικές επιθέσεις με drones – γι’ αυτές θα μιλήσουμε στο επόμενο άρθρο – έχουν ήδη μεταφέρει τον πόλεμο και στο εσωτερικό της Ρωσίας, οπότε το ζητούμενο είναι να τελειώσει ο πόλεμος μια ώρα νωρίτερα. Είναι, μάλιστα, ενδεικτικό ότι ο Πούτιν δέχεται κριτικές στο εσωτερικό, επειδή δεν χρησιμοποιεί όλα τα διαθέσιμα μέσα για να επιτύχει τον τερματισμό του πολέμου με βάση τους ρωσικούς όρους. Το δεύτερο δεν ισχύει, επειδή η συμφωνία του Άνκορατζ έχει καταρρεύσει και μαζί της οι σχετικές αυταπάτες του Πούτιν.