Η κόπωση του Τραμπ και οι ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ

Και από την επικείμενη απώλεια της απόλυτης πλειοψηφίας στις προσεχείς εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, για την ανανέωση του ενός τρίτου της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η μεγάλη αύξηση της επιστολικής και προκαταβολικής ψήφου, λ.χ. στην Καλιφόρνια, προοιωνίζεται αποδοκιμασία των Ρεπουμπλικανών υποψηφίων για τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ.

– Και μετά, τι μέλλει γενέσθαι;

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, ως αρχηγός της εκτελεστικής εξουσίας, δεν θα μπορεί να νομοθετεί χωρίς τη συγκατάθεση των αντιπάλων του, του Δημοκρατικού Κόμματος, η οποία δεν είναι ανέφικτη, αλλά ούτε και αυτονόητη. Θα είναι, πάντως, δυσχερής.

Η απόλυτη εξουσία οδήγησε προηγουμένως τον Τραμπ στην κάμψη της δημοτικότητάς του και σε αποτυχίες της εξωτερικής πολιτικής. Η απόλυτη εξουσία γεννά λάθη και διαφθορά. Κάτι γνωρίζουμε κι εμείς στην ταλαίπωρη χώρα μας, όπου χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να αντιδράσει ο Πρωθυπουργός στον ΟΗΕ κατά του ιδεολογήματος του Λιβυκού Μνημονίου, ένεκα των «ήρεμων νερών» με την αναθεωρητική Τουρκία. Η διαφθορά, εξάλλου, έχει χτυπήσει «λίμιτ απ» από την εποχή Σημίτη. Η υπόθεση «Χωριάτικο» δεν έχει προηγούμενο στις ημέρες μας.

Οι ΗΠΑ δεν στερούνται εναλλακτικών λύσεων σε περίπτωση αδυναμίας του Προέδρου. Έχουν Αντιπρόεδρο, τον Ντι Τζέι Βανς, για τον οποίο δεν γνωρίζουμε αν είναι καλύτερος του Τραμπ, αλλά είναι νέος και πολιτικά άφθαρτος. Αντιθέτως, η Νέα Δημοκρατία έχει Αντιπρόεδρο οπωσδήποτε χειρότερο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Το φιάσκο του νομοσχεδίου για τα «κόκκινα δάνεια», το οποίο επιχειρήθηκε ανεπιτυχώς να ψηφισθεί, χάρη στην αντίδραση των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, με στόχο την κατάργηση της πτωχευτικής διαδικασίας προς όφελος των ληστρικών «φαντς», αποκαλύπτει ότι η ΝΔ χειραγωγείται από ξένους πράκτορες οικονομικών συμφερόντων και αγνοεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, ο οποίος υποφέρει από τη συνέχιση των «μνημονίων» του ΕΚΟΦΙΝ.

Όταν, όμως, ένα κόμμα εξουσίας έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα, τότε οι εκλογές τού επιφυλάσσουν δυσάρεστες εξελίξεις. Τέτοιες δεν διαφαίνονται στην Αμερική –για να επανέλθουμε στο «πρόβλημα κοπώσεως» του Τραμπ.

Η αμερικανική οικονομία αναπτύσσεται με ρυθμό άνω του 3% ετησίως, ο πληθυσμός αυξάνεται, η εγκληματικότητα περιορίζεται και η λαθρομετανάστευση έχει σχεδόν εξαφανισθεί. Ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή, από ό,τι συμβαίνει στην πατρίδα μας.

Και αν αποσυρθεί ο ογδοντάχρονος Αμερικανός Πρόεδρος, τα εσωτερικά προβλήματα δεν θα χειροτερεύσουν, ενώ τα εξωτερικά ενδέχεται να βελτιωθούν. Μια παλαιά φιλία με τον Ερντογάν θα ξεφτίσει, αν δεν διαρραγεί οριστικά. Οι Βανς και Ρούμπιο φαίνονται περισσότερο συμπαθείς σε μια χώρα τόσο πιστή όσο η Ελλάς στη συμμαχία της με την Αμερική.

– Ας αισιοδοξούμε, λοιπόν. Σύντομα, ούτως ή άλλως, θα κάνει ξαστεριά…