Η Συμμαχία της Μέκκας μπροστά στην κρίση των Χούθι

Ένα νέο μέτωπο πολέμου άνοιξε στην Μέση Ανατολή μεταξύ των υποστηριζομένων υπό του Ιράν ανταρτών Χούθι της Υεμένης και της Σαουδικής Αραβίας, «συμμάχου» της Τουρκίας και του Πακιστάν από την πρόσφατη «συμφωνία της Μέκκας». Ως αποτέλεσμα του κλεισίματος αγωγών και στενών απ’ όπου διέρχονται δεκάδες εκατομμυρίων βαρελιών αργού πετρελαίου, η τιμή του σκαρφάλωσε στα 100 $ ανά βαρέλι. Η αμερικανική βενζίνη στα 6 $ το γαλόνι και το ντίζελ στα 7, ενώ η απόδοση του 10ετούς Αμερικανικού ομολόγου σχεδόν στο 5%.

Όλα ταύτα θα αρκούσαν για μία επίθεση συντριβής των Χούθι από τις τρεις δυνάμεις της Μέκκας, αν όχι από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, που κινδυνεύει εντεύθεν να χάσει, στις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, τον έλεγχο της Γερουσίας και την δυνατότητα να νομοθετεί στο Κογκρέσο τα “παλαβά μέτρα”,  όπως το προεκλογικό δώρο των 5.000 δολαρίων σε κάθε ψηφοφόρο του, εν συγκρίσει με τα πενιχρά  400 ευρώ από τον  Κυριάκο Μητσοτάκη.

Αντί όμως της αναμενομένης επεμβάσεως της Αμερικής και στο νέον πόλεμο του πετρελαίου, η άρνηση του Τραμπ ήλθε κατηγορηματική – του αρκεί η εμπλοκή  στα στενά του Ορμούζ με τους Πέρσες να εξαντλούν τα Αμερικανικά πολεμοφόδια.

Η “συμμαχία” της Μέκκας στη πράξη

Η επομένη επιλογή θα ήταν της «συμμαχίας της Μέκκας»  με την ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής εις περίπτωσιν ξένης επιθέσεως. Κι ενώ θα περίμενε κανείς, το Πακιστάν να απειλήσει τους καμηλιέρηδες Χούθι με τα πυρηνικά του και την Τουρκία να στείλει την “ένδοξη” ορδή της “Γαλάζιας πατρίδας”, που πυρπόλησε το 1922 την «Ιζμίρ γκιαούρ» (την Ελληνική Σμύρνη), έχουμε τώρα εκκωφαντική του τάφου σιγή. Το Πακιστάν αδιαφορεί, ενώ ο Ερντογάν πάει για εκλογές, με την αντιπολίτευση στις φυλακές.

Έτσι, το διαφημισθέν δήθεν «πανίσχυρο Ισλαμικό ΝΑΤΟ της Μέκκας»(!) κατά δήλωσιν του λαλίστατου ανταποκριτή εκ Κωνσταντινουπόλεως, απεδείχθη αέρας κοπανιστός. Είχε όμως ένα αφανές αποτέλεσμα : την ενίσχυση της εγκαρδίου συνεννοήσεως  (Αντάντ) της Ελλάδος με το Ισραήλ που έφθασε ν’ αγγίξει ακόμη και την έναρξη του σχολικού έτους των «δύο αρχαιοτέρων λαών της Μεσογείου» , κατά δήλωσιν της νέας Ισραηλίτιδος  πρέσβειρας εις Αθήνας.