Γεμάτες κρατισμό οι προτάσεις Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ
16/09/2026
Το “προοδευτικό, ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο σχέδιο” περιλαμβάνει, σε πείσμα των συστάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Παγκόσμιας Τράπεζας και άλλων διεθνών και ντόπιων οργανισμών για πραγματικές μεταρρυθμίσεις, τη θεσμοθέτηση εννέα νέων διοικητικών θυλάκων (ανεξάρτητες αρχές, οργανισμοί, μηχανισμοί κλπ) που προστίθενται σε δεκάδες άλλους που έχουν τους ίδιους στόχους και σκοπούς και απασχολούν χιλιάδες μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους μισθοδοτούμενους από τους φορολογούμενους
Μετά τις εύστοχες επισημάνσεις για την απογοητευτική οικονομική, κοινωνική και θεσμική κατάσταση της χώρας του προέδρου του “ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής” Νίκου Ανδρουλάκη κατά την ομιλία του από το βήμα της ΔΕΘ (η οικονομία μας δεν έγινε πιο δυναμική και παραγωγική, η κοινωνία μας δεν έγινε πιο δίκαιη και κυρίως, όχι μόνο δεν έκλεισε το χάσμα από τις πιο προηγμένες ευρωπαϊκές οικονομίες, αλλά σήμερα μας προσπερνούν και χώρες που πριν από λίγα χρόνια βρίσκονταν πολύ πίσω από εμάς, κλπ) ήλπιζα ότι στη συνέχεια θα παρουσίαζε ένα κυβερνητικό πρόγραμμα με πραγματικές μεταρρυθμίσεις που προτείνουν επιμόνως και συνεχώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η Παγκόσμια Τράπεζα και οι γνωστοί διεθνείς οργανισμοί, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και ο Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και η Τράπεζα της Ελλάδος και που προώθησαν οι παραπάνω χώρες και μας προσπέρασαν και προχωρούν γρηγορότερα.
Η ελπίδα αυτή έγινε τρανή όταν στη συνέχεια παρουσιάζοντας το σχέδιο σε τίτλους μας διαβεβαίωνε ότι «εμείς μπορούμε να κάνουμε τη ζωή των πολιτών καλύτερη, να αντιμετωπίσουμε τις δομικές αιτίες της ακρίβειας, να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, να εξασφαλίσουμε λογικό κόστος ενέργειας και μετακινήσεων για κάθε νοικοκυριό και κάθε επιχείρηση, να θωρακίσουμε το κράτος Δικαίου και τους θεσμούς», παρουσιάζοντας «ένα σχέδιο προοδευτικό, ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και έτοιμο να εφαρμοστεί, με αλλαγές που θα ξεκινήσουν αμέσως προς όφελος του πολίτη», με «εμβληματικές νομοθετικές παρεμβάσεις τους πρώτους έξι μήνες» και με τις ακόλουθες «επτά τομές που θα βελτιώσουν ουσιαστικά τη ζωή του πολίτη»:
- Η αντιμετώπιση της ακρίβειας και βέβαια την επιβολή αυστηρών κανόνων στην αγορά. Κάτι που σήμερα δεν υπάρχει, η αγορά είναι ασύδοτη.
- Ένα σύγχρονο παραγωγικό πρότυπο που δημιουργεί επενδύσεις, θέσεις εργασίας και πραγματική προστιθέμενη αξία στην οικονομία.
3. Καλύτεροι μισθοί, ισχυρά εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρεπείς συντάξεις.
4. Δίκαιη λύση για το ιδιωτικό χρέος (έχει ήδη παρουσιάσει την πρόταση με τις … 120 δόσεις ή δέκα χρόνια!).
5. Προσιτή στέγη, στήριξη της οικογένειας και μια ολιστική απάντηση για το δημογραφικό κίνδυνο.
6. Η αναγέννηση της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας. Τώρα μιλά το DNA της Δημοκρατικής Παράταξης γιατί το ΕΣΥ ήταν το μεγαλύτερο έργο και η μεγαλύτερη προσφορά του ΠΑΣΟΚ στα χρόνια της μεταπολίτευσης στον ελληνικό λαό.
7. Ένα κράτος αξιοκρατίας, διαφάνειας και λογοδοσίας.
Προσγείωση στην εφιαλτική πραγματικότητα
Όταν όμως άρχισε ο κ. Ανδρουλάκης να εξειδικεύει τις παραπάνω “παρεμβάσεις”, διαπίστωσα με απογοήτευση ότι οι επτά “τομές” (η λέξη “μεταρρύθμιση” δεν υπάρχει στην ομιλία, όπως και στην ομιλία Τσίπρα!) ήταν … τομείς, όπου, με εξαίρεση μερικές πολλές σημαντικές εξαγγελίες, όπως τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας (αλλά όχι και ορθολογικοποίηση της δομής της ως πραγματικά προοδευτικής) και μερικές άλλες παράπλευρες ωραίες δεσμεύσεις, περιγραφόταν εύστοχα τι αφορούσαν κι όχι πώς θα υλοποιούνταν.
Μάλιστα, μερικές δεσμεύσεις που γίνονταν πιο συγκεκριμένες με αντίστοιχες θεσμοθετήσεις, θύμιζαν “μεταρρυθμίσεις”, βελτιωμένες και επαυξημένες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι οποίες φούντωσαν ακόμα περισσότερο τις παθογένειες στους ίδιους αντίστοιχους τομείς, καθώς και το άλλο “DNA της Δημοκρατικής Παράταξης”, δηλαδή των παροχών (Τσοβόλα δώστ΄όλα το 1989, Λεφτά Υπάρχουν το 2009 κλπ) και τον τοξικό κρατισμό (κρατικοποίηση δεκάδων ιδιωτικών προβληματικών επιχειρήσεων με την ίδρυση του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων το 1983 που στοίχισε στους φορολογούμενους πάνω από ένα τρισεκατομμύριο δραχμές, εξαγορά των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά ή “Ναυπηγείου του Λαού” το 1985, μετά τη σοσιαλμανία του 1975 της Νέας Δημοκρατίας, η οποία παρέδωσε ως λάφυρο στο ΠΑΣΟΚ το 1981 πάνω από 120 δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς.
Οι παραπάνω επτά τομείς για αντίστοιχες παρεμβάσεις που απαρίθμησε ο κ. Ανδρουλάκης είναι, πράγματι, περιοχές όπου τα διαρθρωτικά προβλήματα είναι οιονεί συγκοινωνούντα δοχεία και δηλητηριάζουν επί δεκαετίες τον κορμό όλης της οικονομίας και της κοινωνίας.
Κι αν ακόμα επικεντρώσουμε την ανάλυση μόνο στο πρόβλημα της ακρίβειας, θα διαπιστώσουμε επιστημονικώς ότι τα αίτιά της εντοπίζονται σε διαρθρωτικά προβλήματα και σε άλλους σοβαρά δοκιμαζόμενους κυρίως τομείς, όπως στην αγορά αγαθών και υπηρεσιών, στην αγορά εργασίας, την παραγωγή και το κράτος (Δημόσια Διοίκηση), όπου κυριαρχούν μόνιμες αδυναμίες, που εμποδίζουν την υγιή ανάπτυξη, μειώνουν την ανταγωνιστικότητα και επιβαρύνουν σοβαρά τους καταναλωτές. Δηλαδή, για τις μόνιμες πληθωριστικές πιέσεις, για παράδειγμα, αναζητούμε τα αίτια στις παρεπόμενες και παράπλευρες στρεβλώσεις στις περιοχές, όπως το υψηλό κόστος, το παραγωγικό και επενδυτικό κενό, η χαμηλή παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, η αναποτελεσματικότητα του κράτους κλπ.
Έτσι, οι επτά “τομές” ή θεσμικές δεσμεύσεις που θα υλοποιήσει τους πρώτους έξι μήνες διακυβέρνησης της χώρας το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, όπως ανακοίνωσε ο κ. Ανδρουλάκης, απλώς παρουσιάζουν την εικόνα κωνώπων επί κέρατος βοός, δηλαδή επί απειράριθμων διαπιστώσεων διεθνών συγκριτικών μελετών για τις διαχρονικές μακροοικονομικές στρεβλώσεις και διαρθρωτικές αδυναμίες που έχουν κάνει τη χώρα μια δρυν πεσούσαν ξυλευομένην από πάντα άνδρα.
Ομιλία Ανδρουλάκη: Κρατισμός αντί μεταρρυθμίσεων
1.«Εμείς αντιμετωπίζουμε την ακρίβεια στην πηγή. Προχωράμε σε μια μεγάλη θεσμική τομή: μια νέα, ισχυρή Επιτροπή Ανταγωνισμού και Αγοράς, που θα έχει προσωπικό, πόρους και σύγχρονα εργαλεία για να κάνει σωστά τη δουλειά της, ακολουθώντας επιτυχημένα ευρωπαϊκά πρότυπα, με δύο βασικές αρμοδιότητες: Προστασία του ανταγωνισμού και προστασία του καταναλωτή». Και είναι η εύλογη απορία των φορολογουμένων και των καταναλωτών: Όλοι οι εργαζόμενοι σε πάνω από 20 δημόσιες υπηρεσίες, ανεξάρτητες αρχές (όπως η πρόσφατη μεγάλη τολμηρή “μεταρρύθμιση”, η Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Καταναλωτή και Ελέγχου της Αγοράς!) και μηχανισμούς και μισθοδοτούμενοι για το ίδιο έργο θα … κάαααθονται;
2.«Θεσμοθετούμε Συνήγορο του Μικρομεσαίου Προμηθευτή και Εμπόρου, εξασφαλίζοντας την προστασία τους απέναντι σε αθέμιτες πρακτικές μεγάλων δικτύων διανομής». Το ίδιο ερώτημα από εύλογο γίνεται εκκωφαντικό!
3.«Επίσης δημιουργούμε Μονάδα Χαρτογράφησης της αγοράς, αξιοποιώντας το Παρατηρητήριο Τιμών και τα ψηφιακά δεδομένα». Τα ερωτήματα συνεχίζονται ηχηρότερα!
4.«Μεταφέρουμε τον έλεγχο του ανταγωνισμού στις τηλεπικοινωνίες στην Επιτροπή Ανταγωνισμού». Κι άλλο εύλογο ερώτημα: Και η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), η οποία είναι η αρμόδια ανεξάρτητη ρυθμιστική αρχή για τις τηλεπικοινωνίες και τις ταχυδρομικές υπηρεσίες στην Ελλάδα, που θεσπίζει κανόνες για την αγορά ηλεκτρονικών επικοινωνιών και ταχυδρομείων, που ελέγχει τους παρόχους για την τήρηση της νομοθεσίας και την προστασία των καταναλωτών, που διασφαλίζει τον υγιή ανταγωνισμό και εξετάζει καταγγελίες χρηστών είναι … άχρηστη;
5.«Δίνουμε δύναμη στον καταναλωτή με μια πραγματικά ανεξάρτητη Ενιαία Αρχή. Ενισχύουμε το Εθνικό Συμβούλιο Καταναλωτή και Αγοράς, τις καταναλωτικές Οργανώσεις και τον Συνήγορο του Καταναλωτή». Το γαρ πολύ της δυνάμεως γεννά θλίψη ακρίβειας!
6.«Θεσπίζουμε μηχανισμό έκτακτης φορολόγησης υπερκερδών των ολιγοπωλίων. Ένα μηχανισμό, που θα ενεργοποιείται ύστερα από τεκμηριωμένη εισήγηση των αρμόδιων ανεξάρτητων Αρχών». Και η ΑΑΔΕ την κάνει; Μολονότι χαρακτηρίζει «σκάνδαλο τον ΟΠΕΚΕΠΕ και φιάσκο τη μεταφορά του στην ΑΑΔΕ», το μόνο που κάνει ο κ. Ανδρουλάκης είναι να κατηγορεί την «Κυβέρνηση ότι έχει αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες στον αέρα» και ότι «εμείς αποκαθιστούμε την ασφάλεια στην παραγωγή τους, γιατί αγροτική ανάπτυξη χωρίς ασφάλεια, χωρίς οργάνωση και χωρίς προοπτική, ειδικά για τον νέο αγρότη δεν μπορεί να υπάρχει».
7.«Θεσπίζουμε ένα νέο, δίκαιο ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ με προτεραιότητα τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά για να μειωθεί η κατανάλωσή τους». Αυτό κάνουν όλες οι κυβερνήσεις μόλις ανέβουν στην εξουσία, αλλάζει αλλιώς τα ρούχα του ο Μανωλιός για … βόλεμα (δεκάδες δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί αλλάζουν ονομασίες μετά από δύο ή τρία χρόνια!)
Κωλοτούμπα για το Υπερταμείο
8.«Συγκροτούμε ισχυρό Όμιλο Αναπτυξιακής Τράπεζας με δύο βασικούς πυλώνες: την αναβαθμισμένη Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα και ένα πραγματικό Ταμείο Εθνικού Πλούτου, που επιτέλους αλλάζει αποστολή, γιατί η κυβέρνηση άλλαξε ταμπέλα»: Με απογοήτευση διαπιστώνω ότι τώρα το ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ άλλαξε την πρόταση που είχε κάνει για κατάργησή του με … κωλοτούμπα!
Υπενθυμίζω ότι το 2016 ως αντιπολίτευση καταψήφισε το νομοσχέδιο της ίδρυσής του δεύτερου “Υπερταμείου”, το 2018, πάλι ως αντιπολίτευση, κατέθεσε, μεταξύ άλλων μέτρων, συγκεκριμένη πρόταση για ανάκτηση από την Ελληνική Δημοκρατία του ελέγχου της Δημόσιας Περιουσίας, με στόχο τη μέγιστη δυνατή δημοκρατική νομιμοποίηση των προσώπων που την διαχειρίζονται και στις 28 Μάϊου 2024 με νέα ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων στη Βουλή, ύστερα από πέντε ολόκληρα χρόνια κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας πρότεινε το κλείσιμο του, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση για «επέκταση του πεδίου δράσης του, μετατρέποντάς το σε θύλακα golden boys του κυβερνώντος κόμματος».
Γιατί άραγε; Ίσως, ζηλώσας τον κρατισμό και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία αμέσως μετά την άνοδο στην εξουσία και με διάφορες αφορμές (ενόψει τάχα της προετοιμασίας της χώρας για την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, τεχνητή νοημοσύνη, πράσινες και ψηφιακές επενδύσεις κλπ) φόρτωσε στο “Υπερταμείο των τάχα … Ιδιωτικοποιήσεων άλλες έξι νέες κρατικές εταιρείες (μία ετησίως!): Εταιρεία Συμμετοχές 5G ΑΕ, ιδρύθηκε με το 2020, Μονάδα Συμβάσεων Στρατηγικής Σημασίας, Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο ( νέο, αυτόνομο Sovereign Wealth Fund της Ελλάδας που δημιουργήθηκε υπό την ομπρέλα του Υπερταμείου!), Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), το 2024, Ελληνικό Ταμείο Καινοτομίας & Υποδομών (HIIF), τον Ιούλιο του 2025, PHAROS AI Factory, ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2026 με στόχο την ανάπτυξη του εθνικού οικοσυστήματος Τεχνητής Νοημοσύνης
9.«Δημιουργούμε Ειδικό Ταμείο για το Δημογραφικό, με έσοδα από τη φορολόγηση των υπερκερδών στα ολιγοπώλια». Προφανώς, για να έχει την τύχη του δύσμοιρου Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (Α.Κ.Α.ΓΕ), με ποσό οφειλών του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων να είναι ανέφικτο να προσδιορισθεί (πάνω από ένα δις. ευρώ), με τον τρόπο είσπραξης να μην έχει επιδιωχθεί, με τις πληρωμές από τους Λογαριασμούς της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων και της Ειδικής Εισφοράς Συνταξιούχων Επικουρικής Ασφάλισης, δεν έχουν, σε πολλές περιπτώσεις, τηρηθεί όλες οι νόμιμες διατυπώσεις, με απουσία εγκεκριμένων από τους συναρμόδιους υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας, ετήσιους απολογισμούς και ισολογισμούς του και με τη μη διενέργεια από τα όργανα του υπουργείου Εργασίας τακτικού ελέγχου της διαχείρισης του, όπως καταγγέλλει το Ελεγκτικό Συνέδριο!





