Ουδείς αναμάρτητος, αλλά δεν έχουν όλοι τις ίδιες αμαρτίες

Σταύρος Λυγερός1211


+100%-

Χριστούγεννα σήμερα και σε λίγες ημέρες το 2017 θα μας αφήσει με τη γνωστή πικρή γεύση που μας έχουν συνηθίσει και οι προηγούμενες μνημονιακές χρονιές. Η ασφυκτική πίεση που η κρίση ασκεί στη «μικρομεσαία θάλασσα» εξωθεί τους πολίτες σε μία σχεδόν ισοπεδωτική άρνηση προσώπων και καταστάσεων.

Ουδείς αναμάρτητος στον δημόσιο βίο, αλλά δεν έχουν όλοι τις ίδιες αμαρτίες. Η εξίσωση πταισμάτων και κακουργημάτων βολεύει πολύ όσους έχουν διαπράξει τα κακουργήματα, επειδή δημιουργεί σύγχυση και διαχέει τη λάθος εντύπωση ότι είναι όλοι ίδιοι. Όσο κι αν είναι δικαιολογημένη η καχυποψία των πολιτών, είναι ζωτικής σημασίας η κοινωνία να αντισταθεί, να μην διολισθήσει στο ανθρωποφαγικό παιχνίδι εντυπώσεων.

Η εκτεταμένη και εξονυχιστική έρευνα ειδικά των δημοσίων προσώπων είναι επιβεβλημένη, αλλά έρευνα δεν σημαίνει ενοχή. Εάν δεν κάνουμε ξεκάθαρο αυτό τον διαχωρισμό ο επιβεβλημένος έλεγχος εκφυλίζεται σε επικοινωνιακό λιντσάρισμα και μάλιστα όχι υποχρεωτικά ενόχων.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα ΜΜΕ ελέγχονται από «βαρόνους» που έχουν δικά τους συμφέροντα και δικές τους σκοπιμότητες. Αυτοί, λοιπόν, μπορούν να καλλιεργήσουν κλίμα στην κοινή γνώμη για όποια αμαρτήματα οι ίδιοι επιλέγουν. Το ίδιο ισχύει και για τους πολιτικούς.

Θα ήταν ολέθριο για το Κράτος Δικαίου, όμως, εάν, παρασυρόμενες από το κλίμα που κάθε φορά δημιουργείται, οι ελεγκτικές αρχές και η Δικαιοσύνη να ασχολούνται μόνο με τα αμαρτήματα που υποδεικνύονται από τους προβολείς της δημοσιότητας ή από κυβερνητικούς παράγοντες κι όχι και για τα αμαρτήματα που αποκαλύπτει η θεσμική έρευνα.

Αυτά τα ολίγα και σημαδιακά εν όψει 2018 με όλες μου τις ευχές.

bookmark icon