Δρόμος και άγρια φύση στην Αντίπαρο

Νίκος Ζάππας
461
“Δρόμος & άγρια φύση” στην Αντίπαρο, Νίκος Ζάππας

O φωτογράφος άγριας φύσης Bjarne Emil Time καλεί τον φωτογράφο δρόμου Νίκο Ευστρατίου σε μια από κοινού έκθεση στην αίθουσα τέχνης “Αντί” στην Αντίπαρο έως τις 3 Μαίου 2019. Η έκθεση, την οποία επιμελείται η διευθύντρια της γκαλερί Μαίρη Χατζάκη, έχει τίτλο “Wild and Beat” και φιλοξενεί 16 ασπρόμαυρα φωτογραφικά έργα των καλλιτεχνών με κοινό-συνδετικό σημείο αναφοράς, το ασπρόμαυρο μοτίβο.

Πριν όμως εμβαθύνουμε στην έκθεση των δύο καλλιτεχνών, πρέπει να λάβουμε υπόψιν το συνοπτικό καλλιτεχνικό τους ιστορικό, ώστε να αντιληφθούμε σε κάποιο βαθμό τις αφετηρίες έμπνευσης αλλά και τις προϋπάρχουσες εμπειρικές και θεωρητικές δομές στον φωτογραφικό τους κόσμο.

Ο Bjarne Emil Time. Γεννήθηκε το 1950 στη Νορβηγία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Bergen και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην οικολογία και τη ζωολογία. Καθηγητής βιολογίας για 35 χρόνια. Πήρε την πρώτη του φωτογραφική μηχανή όταν ήταν 16 ετών. Σαν συνταξιούχος περνάει την ώρα του φωτογραφίζοντας την φύση στην χώρα του και αλλού. Είναι μέλος της Νορβηγικής Φωτογραφικής Εταιρείας (NSFF) και έχει συμμετάσχει σε τοπικές και εθνικές εκθέσεις στη Νορβηγία.

Ο Νίκος Ευστρατίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών του Τμήματος Φωτογραφίας του Westminster University του Λονδίνου. Έχει ζήσει σε 8 διαφορετικές πόλεις. Tα τελευταία χρόνια ζει στην Πάρο, όπου εργάζεται ως φωτογράφος. Είναι στη συντακτική και εκδοτική ομάδα τοπικού περιοδικού φωτογραφίας και λογοτεχνίας και μέλος της Φωτογραφικής Ομάδας Πάρου. Ασχολείται ενεργά με την πρακτική και τη θεωρία της φωτογραφίας πάνω από μια δεκαετία και το φωτογραφικό του έργο έχει εκτεθεί στη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία και την Ελλάδα.

Η δουλειά του Νορβηγού Bjarne Emil Time είναι εκ πρώτης ιδιαίτερα εντυπωσιακή αφού μας μεταφέρει στην “Άγρια Φύση” κυριολεκτικά. Κοντινά πλάνα τηλεφακού, άριστα τραβηγμένα με “κοντινές – σφιχτές λήψεις” και με αυτόν τον τρόπο παρουσιάζονται 8 διαφορετικά άγρια και ταυτοχρόνως πανέμορφα θηρία. Ως έμπειρος του είδους, ο Bjarne Emil Time καταφέρνει παρά το υψηλό κοντράστ να αποδώσει βάθος αλλά και πλούσιο εύρος στη γκάμα των διαβαθμίσεων, σε συνθήκες λήψης απίθανης δυσκολίας, περιορισμένου χρόνου, και πολλές φορές, με πολύ περιορισμένο φως.

Σαφώς και ένας φωτογράφος ο οποίος καταγράφει την άγρια φύση έχει μια ευκολία πρακτικού χαρακτήρα σε ό,τι αφορά το μέσο, την τεχνολογία καθώς και την αυτοδιάθεση προς το μέσο αυτό. Όμως δεν είναι καθόλου εύκολο για τον φωτογράφο αυτής της θεματολογίας να παρουσιάσει σε μια γκαλερί τέτοιου είδους δουλειά, και ο λόγος, είναι ότι το φωτογραφικό αυτό είδος, ταυτίζεται -αν όχι προορίζεται- με τη φωτογραφική εφαρμογή στον κόσμο των εκδόσεων ή των ντοκιμαντέρ. Δεν είναι μέλημα του φωτογράφου όταν βγαίνει στο πεδίο της άγριας επιβίωσης να βγάλει 10 λήψεις για να τυπωθούν σε χαρτί, και εν συνεχεία να βρεθούν σε ένα κορνιζοποιείο για πλαισίωση από πασπαρτού και κορνίζα.

Όπως και ο φωτογράφος που καλύπτει ένα υψηλής σημασίας αθλητικό δρώμενο, επίσης δεν σκέφτεται την ώρα που φωτογραφίζει τον αθλητή που κόβει το νήμα του τερματισμού, την εικαστική παρουσίαση των λήψεων σε έναν χώρο τέχνης. Αυτό λοιπόν καθιστά ιδιαίτερα σημαντικό το εγχείρημα του Bjarne Emil Time, είναι το γεγονός ότι οκτώ πορτραίτα αυτής της σειράς, ξεπερνούν την εφαρμοσμένη τους αξία και υπερβαίνουν τον κύκλο αυτό, εισέρχονται τόσο τα έργα όσο και οι πρωταγωνιστές τους σε έναν άλλο κόσμο, με ρήτρες εικαστικές – μεταφυσικές.

Ο Νίκος Ευστρατίου με τη σειρά του, μας ταξιδεύει στην αστική καθημερινή ζωή όπως την αποθανατίζει με την κάμερά του στον δρόμο. Ο Ευστρατίου μας παρουσιάζει 7 πορτραίτα ανθρωπολογικά χωρίς να υπάρχει η πόζα του πορτραίτου. Μια αντρική φιγούρα πίσω από τις γρίλιες σε γραμμικό νουάρ μοτίβο, μια θηλυκή φιγούρα με μαντήλι στο κεφάλι, με φόντο τον πέτρινο τοίχο, ένα ζευγάρι που φωτογραφίζεται στο κατάστρωμα υπό το βλέμμα ενός τρίτου συνεπιβάτη, είναι κάποια από αυτά τα ενδιαφέροντα πορτραίτα.

Με το όγδοο πορτραίτο, ο Ευστρατίου αλλάζει θέμα, και παρουσιάζει το πορτραίτο μιας όμορφης κατσικούλας, ο οποίος, ως πρωταγωνιστής του δρόμου αλλά και της καθημερινής μας ζωής, δίνει την σκυτάλη ουσιαστικά στη θεματολογία του συναδέλφου του φωτογράφου, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο τη σύνδεση των δύο θεμάτων.

  • Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του SLpress.gr
  • Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες χωρίς άδεια του SLpress.gr. Επιτρέπεται η διακίνηση του άρθρου με την προσθήκη ενεργού link.