Τζένη-Τζένη: Ένα ηλιόλουστο θεατρικό ρέκβιεμ
19/11/2026
Ολοκληρώθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 2026 η σπουδαία παράσταση “Τζένη Τζένη – ένα ηλιόλουστο ρέκβιεμ” που παρουσίασε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ο Νίκος Καραθάνος. Την είδα τρεις φορές και κάθε φορά ανακάλυπτα καινούργια στοιχεία.
Όπως συμβαίνει και με τις παλιές, ελληνικές ταινίες που μοιάζουν με αρχαιολογικό σκάμμα γεμάτο από ανεξερεύνητα στρώματα. Τις κωμωδίες που πια ξαναβλέπουμε με δάκρυα στα μάτια. Για όσα εφυγαν όπως φεύγουμε κι εμείς. Εν προκειμένω, ο Νίκος στο Τζένη-Τζένη πρώτα έκανε ένα ιδιοφυές αφιέρωμα στο ’60 και την επίζηλη αθωότητά του κι έπειτα μίλησε για το σήμερα μιας Ελλάδας που αλλοιώνεται βελούδινα (τα κινέζικα φανάρια).
Τζένη-Τζένη: Ρέκβιεμ για ένα παρελθόν ανεπιστρεπτί χαμένο
Τέλος μας έδειξε τους σύγχρονους μύθους μας και πως αυτοί κατασπαράζονται από τα πιράνχας του εισαγόμενου εκσυγχρονισμού. Το ρέκβιεμ για ένα παρελθόν ανεπιστρεπτί χαμένο. Γελούσα κι έκλαιγα μαζί για μια πατρίδα που πρόλαβα να ζήσω και τώρα δεν υπάρχει. Από τα πιο πολιτικά έργα της μεταπολεμικής εποχής, έστω κι αν δεν το ανέβασε το Εθνικόν ημών ή η Στέγη (τους).
Ο Άγγελος Παπαδημητρίου που ήδη αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, θεός! Οι υπόλοιποι, ημίθεοι! Όσο για εμάς, ας πούμε ότι χαρήκαμε χειροποίητο, ευρηματικό κι άμεσο θέατρο απ’ την αρχή ως το τέλος. Που αποθέωνε με γλυκόπικρο τρόπο την αξιακή σπουδαιότητα του ελαφρού. Άσχετο: Και ο Μαρξ, αδελφοί και αδελφαί, σαρξ εκ της σαρκός μας είναι!





