ΘΕΑΤΡΟ

“Ντόριαν Γκρέι”: Το πορτρέτο του φόβου και ενός σύγχρονου θεατή

"Ντόριαν Γκρέι": Το πορτρέτο του φόβου και ενός σύγχρονου θεατή, Πόπη Αρωνιάδα

Η πολυεπίπεδη καλλιτέχνης Νάντια Κοντογεώργη, ανεβάζει τον πήχη στο ελληνικό θέατρο. Η ερμηνεία της ισορροπεί ανάμεσα στην σαγήνη και την αποστασιοποίηση, ερμηνεύοντας με επιτυχία 26 φωνές και φιγούρες, με την βοήθεια της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης. Μια ερμηνεία που παίζει με τα όρια του φύλου και του προσώπου. 

Δημιουργείται ένας Ντόριαν που δεν είναι αποκλειστικά αντικείμενο πόθου, αλλά και φορέας ενός σχεδόν παιδικού τρόμου μπροστά στην ίδια του την επιθυμία να παραμείνει άφθαρτος.

Η θεατρική μεταφορά του εμβληματικού μυθιστορήματος του Όσκαρ Γουάιλντ στο Θέατρο Πορεία, δεν επιχειρεί μια δραματοποίηση του κλασσικού έργου, αλλά επιχειρεί σκηνική διαπραγμάτευση της έννοιας της ταυτότητας στην εποχή της εικόνας που βιώνουμε σήμερα. Απομακρύνεται από τον μουσειακό σεβασμό του πρωτοτύπου και αντιμετωπίζει το έργο ως ζωντανό υλικό που μπορεί να διαρρηχθεί και να ανασυντεθεί στο σήμερα.

Η σκηνοθεσία του Δημήτρη Αγιοπετρίτη Μπογδάνου, αποτελεί ένα ζωντανό πάζλ επί σκηνής, όπου γκρεμίζεται αδιάκοπα και σπινθηροβόλα. Δεν δίνεται καμιά βεβαιότητα, μόνο μεταμορφώσεις, που κρατούν τον θεατή σε απόλυτη προσήλωση.

Το σκηνικό δεν προσπαθεί να αναπαραστήσει τον κόσμο του έργου, αλλά να τον αποσυνθέσει σε σύμβολα. Καθρέφτες, μεταφερόμενες επιφάνειες, μεταβαλλόμενο φως και ήχος, μετατρέπουν την σκηνή σε χώρο αυτοπαρατήρησης με πάρα πολλές εναλλαγές. Με αποτέλεσμα το πορτραίτο να μην εμφανίζεται απλώς ως αντικείμενο, αλλά ως διάχυτη παρουσία. 

Τα βίντεο παγώνουν εικόνες με αποτέλεσμα ν’ αποτελούν παύση, πριν την ηδονική εξομολόγηση. Η παράσταση καταφέρνει να μετατοπίσει το κέντρο βάρους από το μυστήριο του πίνακα, στο μυστήριο της θέασης. Η παράσταση αυτή ενδιαφέρεται λιγότερο για την τραγωδία του ήρωα και περισσότερο για την πολιτισμική συνθήκη που παράγει τέτοιου είδους τραγωδίες.

Ιδιαίτερα στοιχεία είναι επίσης το ήχος και τα κοστούμια. Η μουσική υπονομεύει συχνά τις ήσυχες σκηνές εναλλασσόμενη. Τα κοστούμια κινούνται σε υβριδικό πεδίο εποχών.

Ο θεατής δεν ευχαριστιέται απλώς, αλλά εμπλέκεται συχνά σε μια διαδικασία καθρέφτησης, συνειδητοποιώντας, πως η τέχνη δεν αποκαλύπτει το πορτραίτο του ήρωα, αλλά το πορτραίτο του θεατή.

Μην το χάσετε!

Ντόριαν Γκρέι

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ

Συγγραφέας: Όσκαρ Γουάιλντ

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγιοπετρίτης Μπογδάνος

Πρωταγωνιστούν: Νάντια Κοντογεώργη

Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του SLpress.gr

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες χωρίς άδεια του SLpress.gr. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των 2-3 πρώτων παραγράφων με την προσθήκη ενεργού link για την ανάγνωση της συνέχειας στο SLpress.gr. Οι παραβάτες θα αντιμετωπίσουν νομικά μέτρα.

Ακολουθήστε το SLpress.gr στο Google News και μείνετε ενημερωμένοι

Kαταθέστε το σχολιό σας. Eνημερώνουμε ότι τα υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται.

0 ΣΧΟΛΙΑ
Παλιότερα
Νεότερα Με τις περισσότερες ψήφους
Σχόλια εντός κειμένου
Δες όλα τα σχόλια
0
Kαταθέστε το σχολιό σαςx