Στο σχολείο του Ριζοκάρπασου θα κριθεί η αξιοπιστία του Έρχιουρμάν

Την ίδια ώρα, η κατάσταση διαβίωσης των εγκλωβισμένων, κυρίως τα προβλήματα του σχολείο στο Ριζοκάρπασο, ήταν θέμα που εγέρθηκε από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη στον κατοχικό ηγέτη.  Ενόψει τούτων, ο κ. Έρχιουρμαν επισκέφθηκε το σχολείο. Και καλώς έπραξε. Άκουσε από πρώτο χέρι τα προβλήματα. Και τα κατέγραψε.

Οι συνεργάτες του φωτογράφισαν το κτίριο. Το ιστορικό σχολείο, που λειτουργεί από το 1917, έχοντας μια μακρά διαδρομή, φαντάζει εγκαταλειμμένο. Και είναι. Έχει βιώσει πολλές δυσκολίες. Πολλές οι ιστορίες, που δεν αλλάζουν και πολύ, καθώς εκεί ο χρόνος έχει σταματήσει. Τα περιγράφει η Ελένη Φωκά, τα κατέγραψε ο Λεύκιος Ζαφειρίου, ο Παπαηλίας στο «Κόκκινο τετράδιο» αλλά και τόσοι άλλοι. 

Μια ανοικτή πληγή στο Ριζοκάρπασο

Τα παιδιά, όταν βρέχει, πρέπει να περάσουν από τάφρο με λάσπη, για να φθάσουν στο σχολείο, το οποίο χρειάζεται επειγόντως συντήρηση. Το 2023, ο τότε κατοχικός ηγέτης, Ερσίν Τατάρ, ανέτρεψε τα συμφωνηθέντα και απαγόρευσε την πρόσβαση της Σχολικής Εφορίας στο Ριζοκάρπασο, τερματίζοντας κάθε απευθείας επαφής. Περαιτέρω, για να πραγματοποιηθούν επισκέψεις στο σχολείο, χρειάζεται να γίνει αίτηση προς την αποσχιστική οντότητα. Διαχρονικά προβάλλονται εμπόδια στο διορισμό εκπαιδευτικών, που συνήθως απορρίπτονται την ύστατη, δημιουργώντας κενό στην έναρξη της σχολικής χρονιάς. Η μεταφορά των βιβλίων παραμένει προβληματική ενώ λογοκρίνονται.

Όλα αυτά τα άκουσε ο Έρχιουρμαν από τον διευθυντή, τους εκπαιδευτικούς τα παιδιά. Είπε πως θα εξετάσει τα προβλήματα. Έκανε το πρώτο βήμα μεταβαίνοντας στο σχολείο, στο Ριζοκάρπασο. Στο σχολείο, το οποίο στεγάζει νηπιαγωγείο, δημοτικό, εξατάξιο γυμνάσιο, φοιτούν γύρω στα πενήντα παιδιά. Η διατήρηση του σχολείου γίνεται με νύχια και με δόντια. Πρωτίστως για  να μην κλείσει. Γιατί στο μεταξύ μειώνεται και ο αριθμός των εγκλωβισμένων.

Υπολογίζονται, με εκείνους που έχουν επανεγκατασταθεί, γύρω στους 300. Ήταν το 1974 πέραν των 20.000. Και η συμφωνία της Τρίτης Βιέννης (2 Αυγούστου 1975), διασφάλιζε την παρουσία τους και υποτίθεται τη διευκόλυνε: «Ο κ. Ντενκτάς επανέλαβε, και συνεφωνήθη, ότι οι Ελληνοκύπριοι οι επί του παρόντος διαμένοντες εις το βόρειον τμήμα της νήσου είναι ελεύθεροι να παραμείνουν και ότι θα παρασχεθή εις αυτούς πάσα βοήθεια διά να δύνανται να διάγουν μίαν ομαλήν ζωήν, περιλαμβανομένων διευκολύνσεων εις τον εκπαιδευτικόν τομέα και διά την άσκησιν της θρησκείας των, ως επίσης και ιατρικής περιθάλψεως υπό ιδικών των ιατρών και ελευθέρας διακινήσεως εις τον βορράν».

Συνεχιζόμενη εθνοκάθαρση

Μεθοδικά και συστηματικά η κατοχική δύναμη εξανάγκασε τους Ελληνοκύπριους της Καρπασίας να εγκαταλείψουν την περιοχή. Αυτό ήταν, άλλωστε, το σχέδιο τους, η εθνοκάθαρση. Κι αυτός ο στόχος επιτυγχάνεται. Μόνο που, στην περίπτωση της Κύπρου δεν θεωρείται έγκλημα πολέμου. Σε άλλες περιοχές του κόσμου όχι μόνο θεωρείται έγκλημα αλλά επιβάλλονται και κυρώσεις!

Το δικαίωμα στη μόρφωση είναι κεκτημένο. Είναι παντού σεβαστό εκτός από την Καρπασία. Το ελληνικό σχολείο, σε κάποιες περιόδους λειτουργούσε στα σπίτια, για να μην αντιδρούν οι κατοχικές αρχές. Σήμερα λειτουργεί σε ένα κτίριο έτοιμο να καταρρεύσει. Η μετάβαση του κ. Έρχιουρμαν δείχνει τουλάχιστον ενδιαφέρον. Αν μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα τούτο θα φανεί.  Ο Τουφάν Έρχιουρμαν για να μην θεωρηθεί η επίσκεψη του επικοινωνιακή θα πρέπει να επαναφέρει την κατάσταση πριν το 2023 και να ξεκινήσει η Σχολική Εφορεία τις επιδιορθώσεις. Θα πρέπει να σταματήσει κάθε λογοκρισία στα βιβλία (αφαιρούνται σελίδες που δεν… αρέσουν) και να μην περνούν από το μικροσκόπιο του παράνομου καθεστώτος οι εκπαιδευτικοί και να απορρίπτονται.

Μπορεί να το κάνει; Ίδωμεν.