Τί δεν κατανοούν οι ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν

Δεν είναι μόνον η ιρανική ηγεσία διχασμένη όσον αφορά στους όρους της εκεχειρίας, αλλά και η αμερικανική είναι αναποφάσιστη για το πλαίσιο διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, η ανακωχή παρατάθηκε απεριόριστα, που αποτελούσε μία απαίτηση του Ιράν. Εξακολουθεί όμως ο ναυτικός αποκλεισμός του από το Αμερικανικό ναυτικό, ενώ τα Στενά του Ορμούζ επανήλθαν στην προγενέστερη κατάσταση της επιλεκτικής κυκλοφορίας πετρελαιοφόρων, αναλόγως σημαίας και προορισμού: Του Ιράκ επιτράπηκε η διέλευση, όπως και της εταιρίας Tsako, ενώ ένα ιρανικό πλοίο, με προορισμό την Κίνα κατελήφθη από Αμερικανούς κομάντος.

Οι τιμές του αργού πετρελαίου WΤΙ υποχώρησαν σήμερα (22.4.26) στα 88,23 $/β από 101 την προηγουμένη εβδομάδα, τα μέταλλα συγκέντρωσαν την προσοχή των κερδοσκόπων και το δολάριο έχασε έδαφος στις αγορές συναλλάγματος. Οι αγορές αξιών στην Αμερική διατήρησαν την αισιοδοξία τιμών.

Επωφεληθείσες οι τιμές της βενζίνης στην ελληνική αγορά και από την ανατίμηση του ευρώ στο 1,18 $, σημείωσαν αισθητή κάμψη – “παρηγοριά στον άρρωστο”, που βλέπουν την ανατιμητική τάση να μονιμοποιείται από τους υψηλούς φόρους και την αφύπνιση της κυβερνήσεως από τον ενεργειακό ύπνο τα τελευταία επτά χρόνια, να αναπτύσσει επί τέλους τα εγχώρια κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Τον χαβά της η Τουρκία… 

Η Τουρκία συνεχίζει την παρενόχληση πλοίων, που έχουν αναλάβει την πόντιση Ευρωπαϊκών καλωδίων στην θάλασσα της Κάσου και Καρπάθου, ενώ ξεκίνησαν οι συστηματικές παραβιάσεις του Ελληνικού εναερίου χώρου από πολεμικά της αεροπλάνα. “Ύπατη” Ευρωπαία διπλωμάτισσα συνιστά στην Τουρκία “να μαζέψει τα πόδια της στο Αιγαίο”, ενώ η πρόεδρος της Κομισιόν ενθαρρύνει την παράνομη δράση της ως “σημαίνουσα δύναμη στην Μέση Ανατολή”. Μια στο καρφί και μια στο πέταλο!

Η αμφισημία της Ευρωπαϊκής πολιτικής και η ασάφεια της Αμερικανικής στον πόλεμο του Περσικού κόλπου, αφήνει περιθώρια παρερμηνειών εκ μέρους της Τουρκίας, η οποία συνεχίζει τα “τετελεσμένα” στην Κύπρο, Συρία και Αφρική. Από την μία πλευρά, η παρουσία των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στην Κυπριακή Δημοκρατία ενισχύεται, από την άλλην ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην  Άγκυρα εμφανίζεται ως πράκτωρ των Τουρκικών συμφερόντων και θρηνεί ότι ως τίμημα “δεν θα ξαναδεί την… Μύκονο” – όπερ αβάσιμο!

Παρατηρείται κάποια σύγχυση στην Αμερικανική ηγεσία: Αφενός ο στρατός επείγεται να ξεκαθαρίσει τη διαμάχη με το Ιράν, αφετέρου η διπλωματία δεν κατανοεί ότι υπό απειλές και τελεσίγραφα, ουδείς αντίπαλος παρακάθεται στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων. Παράδειγμα το Casus Belli της Τουρκίας, που παρακωλύει οιαδήποτε σοβαρά διαπραγμάτευση με την Ελλάδα, στον καθορισμό των θαλασσίων ζωνών. Η αρχαία τέχνη των διαπραγματεύσεων έχει ατονήσει.

Λ.χ. όταν οι Συνωπείς, γνώστες των εδαφών της Παφλαγωνίας, προσπάθησαν να τρομάξουν τους  εμπειροπόλεμους “Μυρίους”, που ξεκίνησαν από την Βαβυλώνα και σε οκτώ μήνες έφθασαν στη… “θάλαττα. θάλαττα” του Ευξείνου Πόντου, ο Ξενοφών πήρε την απόφαση οι Έλληνες να αναχωρήσουν με πλοία για την πατρίδα και είπε στον Εκατώνυμο «όπου επικρατούμε εκεί θα είμαστε ικανοί τ’ αναγκαία ν’ αποκτούμε για την συντήρηση μας, αν όμως βρεθούμε κατώτεροι των περιστάσεων είναι ευνόητο ότι θα έχουμε την μοίρα των ανδραπόδων». Προθέσεις ξεκάθαρες και έτσι οι “Μύριοι” επαναπατρίστηκαν νικηφόροι.