Από τετελεσμένο σε τετελεσμένο η Τουρκία – Φαντασίωση να περιμένεις άλλα

Είναι μια απόφαση, η οποία στηρίζεται σε μια επεξεργασμένη, επί χάρτου, πρόταση, που διαμορφώθηκε από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, η οποία αναδεικνύει τις παράνομες στοχεύσεις της Τουρκίας. Ήδη τα τουρκικά ΜΜΕ δημοσιεύουν χάρτες, που περιλαμβάνουν θαλάσσιες περιοχές της Κύπρου και του Αιγαίου. Το τελικό κείμενο και οι “οριοθετήσεις” θα οριστικοποιηθούν, ωστόσο, στα μαγειρεία του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών. Πρόκειται για ένα σχεδιασμό, ο οποίος εντάσσεται στο… όραμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”, στις μεγαλεπήβολες επιδιώξεις Ερντογάν.

Η νέα αυτή ενέργεια, λοιπόν, εντάσσεται μεν σε ένα πλαίσιο προώθησης διαχρονικών επεκτατικών επιδιώξεων, αλλά προφανώς και συνδέεται με την αντίδραση της Άγκυρας σε ό,τι αφορά τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Αποτελεί, παράλληλα, απάντηση στους σχεδιασμούς της Ελλάδος και της Κύπρου. Για αυτό, άλλωστε, παρακολουθούμε συνεχώς την Τουρκία να αντιδρά. Να απειλεί. Και πολλές φορές με το παραμικρό. Όχι τυχαία, οτιδήποτε γίνεται από την πλευρά της Λευκωσίας, όπως και της Αθήνας, η Άγκυρα απαντά με προσπάθειες επιβολής τετελεσμένων και δημιουργίας κλίματος έντασης. 

Η κατοχική πλευρά χρησιμοποιεί την ισχύ της, κυρίως τη στρατιωτική, για να εκφράσει από την μια δυσφορία, ενόχληση και από την άλλη, να προωθήσει τις επεκτατικές της βλέψεις. Πώς, όμως μια μεγάλη περιφερειακή υπερδύναμη, όπως η ίδια αυτοπαρουσιάζεται, ενοχλείται με όλες τις κινήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία εκτός των άλλων τη θεωρεί εκλιπούσα; Τι έχει να φοβηθεί αυτή η υπερδύναμη από συμφωνίες της Λευκωσίας και τις πρωτοβουλίες, που αναπτύσσει; 

Στο διεθνές περιβάλλον, που ζούμε, ιδιαίτερα την τελευταία περίοδο, οι ισορροπίες είναι λεπτές και οι συμμαχίες συνδέονται προδήλως με την ανακατανομή ισχύος. Και σε αυτές εντάσσονται και οι κυπριακές πρωτοβουλίες. Ως εκ τούτου την ενοχλεί καθετί που αλλάζει τις ισορροπίες. Και ενόψει τούτου αντιδρά σε όλα όσα πράττει η Λευκωσία. Αλλά και στις πρωτοβουλίες της Αθήνας.

Το αφήγημα της Τουρκίας

Βλέπει φαντάσματα η Άγκυρα. Βλέπει ή και  δημιουργεί εχθρούς. Βλέπει συνωμοσίες σε βάρος της. Σε αυτή τη φάση ο μεγάλος αντίπαλος του καθεστώτος Ερντογάν είναι το Ισραήλ. Κι αυτό επειδή είναι μια δύναμη με τις ίδιες επεκτατικές επιδιώξεις με την Τουρκία. Ερντογάν και Νετανιάχου βαδίζουν στα ίδια αχνάρια, αλλά από διαφορετική ανταγωνιστική οπτική προσέγγιση. Στο παρελθόν τα συμφέροντα τους ταυτίζονταν, τώρα όμως όχι.

Μπορεί, για να επανέλθουμε στο νομοσχέδιο καθορισμού θαλάσσιων συνόρων, να μην έχει καμία νομική/πολιτική αξία, καθώς δεν έχει καμία σχέση με το διεθνές δίκαιο, αλλά δεν μπορεί να υποβαθμιστεί η ενέργεια αυτή. Η Τουρκία θέλει να θέσει -και με τον τρόπο αυτό- τις παράνομες αξιώσεις της. Να δημιουργήσει ένα ειδικό καθεστώς και να ζητήσει στη συνέχεια να διεξαχθεί συζήτηση στη βάση αυτή. Στη βάση της παρανομίας και του παραλογισμού. 

Στην Άγκυρα, συχνά-πυκνά, δηλώνουν πως τίποτε δεν μπορεί να γίνει στην περιοχή χωρίς την Τουρκία. Πρέπει, σύμφωνα με το τουρκικό αφήγημα, να δώσει πρώτα έγκριση η Άγκυρα. Να συμφωνήσει ή και να συμμετέχει σε οποιοδήποτε έργο γίνεται. Αυτή η αλαζονεία έχει σχέση με το μεγάλο επεκτατικό όραμα της αναθεωρητικής Τουρκίας. Θα πρέπει, όμως, αυτό το αφήγημα να τεθεί από την… ανάποδη. Γιατί υπάρχει και η απέναντι όχθη. Δεν μπορεί να γίνει οτιδήποτε με τη συμμετοχή της Τουρκίας, όσο η Άγκυρα συνεχίζει αυτή τη συμπεριφορά, κατέχει εδάφη της Κύπρου και γκριζάρει το Αιγαίο.