Έλα να φτιάξουμε γρήγορα το πιο νόστιμο γιαούρτι…
06/06/2026
“Ας εφτάομεν ξίγαλο” έλεγε η μάνα μου σε άπταιστα ποντιακά. Δηλαδή ας φτιάξουμε γιαούρτι. Έφτιαχνε όχι μόνο γιατί δεν περίσσευαν τα λεφτά να αγοράσει γιαούρτι, αλλά γιατί ήταν αδιανόητο να πληρώσει για κάτι τόσο απλό και εύκολο. Είναι δεδομένο.
Εκεί στην εφηβεία άρχισα να την παρακολουθώ, με κλεφτές ματιές. Δεν πολυκαταλάβαινα τι έβλεπα, δεν ήταν και στα ενδιαφέροντά μου τότε η κουζίνα, αλλά την εικόνα την είχα στοκάρει στο μυαλό μου. Ένα γυάλινο μπολ τυλιγμένο με χειμωνιάτικη κουβέρτα για ώρες και τις φωνές της στα αυτιά μου να προσέχουμε μην κάνουμε το γιαούρτι. Αδιάφορη εικόνα όταν είσαι εφηβάκι, αλλά πόσο μα πόσο νοσταλγική τώρα που βαδίζω στα -ήντα, σιγά μην σου πω ποιά -ήντα.
Και επειδή μέρα με τη μέρα αντί για εμένανε τη μάνα μου αντικρίζω στον καθρέφτη, μου φαίνεται αδιανόητο να πληρώσω περίπου πέντε ευρώ για ένα κιλό γιαούρτι, που στο σπίτι μας δεν φτάνει ούτε για δυο μέρες. Ας φτιάξουμε λοιπόν γιαούρτι, μια τροφή τόσο ωραία, δροσερή, χορταστική, μοδάτη, εμπλουτισμένη με ασβέστιο και πρωτεΐνη βεβαίως βεβαίως! Στο μεταξύ είμαι σίγουρη πως αν κάνετε μια φορά αυτή τη διαδικασία, θα την ξανακάνετε πολλές φορές και θα με θυμάστε κιόλας… αυτό πια;
Πάρε ένα κιλό ωραίο φρέσκο γάλα με όλα του τα λιπαρά. Κι ένα γιαουρτάκι μικρό πρόβειο ή αγελαδινό αυτό με την πετσούλα του. Βάλε το γάλα σε μια αντικολητική κατσαρόλα, ρίξε ελάχιστο αλατάκι, μια τσιμπιά, και άστο να πάρει μια βράση. Να κοχλάσει ή μάλλον σωστότερα, να φουσκώσει. Μη φύγεις σε παρακαλώ καθόλου πάνω από την κατσαρόλα, άσε και το κινητό, γιατί μόλις ανέβει το γάλα πρέπει να το κατεβάσεις αμέσως από τη φωτιά και να το αφήσεις να πέσει η θερμοκρασία του. Όχι να κρυώσει τελείως, αλλά να πέσει η θερμοκρασία του.
Να γίνει χλιαρό προς ζεστό. Υπάρχει τρόπος αν δεν έχεις θερμόμετρο κουζίνας να βρεις ποια είναι η σωστή θερμοκρασία. Θα δοκιμάσεις το γάλα. Πώς; Με το μικρό σου δαχτυλάκι. Του χεριού λέμε εεεε; Ακούμπησε το δαχτυλάκι σου στο γάλα και αν αντέχεις και δεν καίγεσαι, αν δεν ουρλιάξεις, είναι μια χαρά.
Βάλε σε ένα μπολάκι δυο γεμάτες κουταλιές της σούπας από το γιαουρτάκι, ρίξε σιγά σιγά μισή κούπα από το γάλα και ανακάτευε ταυτόχρονα. Πρόσθεσέ το στην κατσαρόλα με το γάλα. Ανακάτεψε να κάνει μια γύρα με το γάλα και βάλτο σε ένα γυάλινο καθαρό βάζο με καπάκι. Άφησέ το στο ζεστό δωμάτιο του σπιτιού, τύλιξε το προσεκτικά με ήρεμες κινήσεις, σαν να είναι μωράκι, με μια ζεστή χειμωνιάτικη κουβέρτα και άφησέ το στην ησυχία του για τις επόμενες τέσσερις ώρες.
Πρέπει να μείνει σα στρατιωτάκι ακούνητο, στον τοίχο κολλημένο. Για κανέναν λόγο δεν το μετακινείτε, γιατί διαφορετικά δεν θα πήξει. Στο τετράωρο το ξετυλίγεις απαλά, με αγάπη, και το βάζεις στο ψυγείο. Θα έχεις ένα ωραίο σπιτικό υδαρές γιαούρτι. Αν το θέλεις πιο σφιχτό, θα το χαράξεις πριν το βάλεις στο ψυγείο, αυτό θα βγάλει νερό το οποίο και θα αφαιρέσεις.
Υλικά για το γιαούρτι
- 1 κιλό φρέσκο γάλα
- 1 γιαουρτάκι με πέτσα αγελαδινό ή πρόβειο
- αλάτι
Υ.Γ: Αν θέλεις να ξαναφτιάξεις, δεν χρειάζεται να αγοράσεις γιαουρτάκι για μαγιά. Θα πάρεις 2 κουταλιές της σούπας από αυτό που έχεις ήδη φτιάξει.
Συνοπτικά σου λέω ότι το γάλα πρέπει να φουσκώσει, μετά να κρυώσει, αλλά όχι πολύ, γιατί αλλιώς δε θα σου δέσει το γιαούρτι. Πρέπει να είναι ζεστό, τόσο όσο να αντέχει το μικρό σου δαχτυλάκι. Αν είσαι επιστήμονας και διαθέτεις θερμόμετρο κουζίνας πρέπει να είναι στους 46 βαθμούς. Αν το αφήσεις περισσότερες ώρες στην κουβέρτα θα σου βγει πιο ξινό. Έχει τύχει να ξεχαστώ, αλλά δεν το πέταξα, φάγαμε ένα ξινό ωραίο γιαούρτι.
Φτιάξ’το, δε θα το πιστεύεις ότι είναι τόσο εύκολο. Πέρα από τη χαρά της δημιουργίας πρέπει να αντιμετωπιστεί στους παραλογισμούς της οικονομικής καθημερινότητας. Δεν πρέπει να πληρώσουμε τόσο ακριβά ένα κιλό γιαούρτι. Και καλοφάγωτο!





