Σεμινάριο αφηγηματικού θεάτρου στο «Μεταξουργείο» από την Άννα Βαγενά

Τα σημερινά οικολογικά, ψυχολογικά, οικονομικά αδιέξοδα είναι αλληλένδετα με την απομάκρυνση του τεχνολογικού μετά-ανθρώπου από τη φύση, καθώς επίσης και με την καταπιεσμένη από τα ασφυκτικά εργασιακά ωράρια δημιουργικότητα. Δεν είναι τυχαίο πως θεατρικά εργαστήρια, σεμινάρια δημιουργικής γραφής, τα σεμινάρια αφηγηματικού θεάτρου, που διοργανώνει συστηματικά η πολύπειρη Θεατράνθρωπος, Άννα Βαγενά, στο πάντα φιλόξενο στις νέες τάσεις θέατρο “Μεταξουργείο”, στελεχώνονται και προσελκύουν εργαζόμενους, συνταξιούχους, πρώην ή νυν δημοσίους ή ιδιωτικούς υπαλλήλους, ευαισθητοποιημένους συνειδητούς πολίτες, που θέλουν, επιθυμούν και επιδιώκουν να εκφραστούν και μέσω τής υψηλής Τέχνης του θεάτρου, που συμπυκνώνει και συνδυάζει όλους μα όλους τους εκφραστικούς κώδικες (γλωσσικούς και παραγλωσσικούς).

Αυτό που λέμε “γλώσσα του σώματος” εμπεριέχει το βλέμμα, την επικοινωνία, τη σιωπή, την ενεργητική ακρόαση και “ανάγνωση” της συναισθηματικής φόρτισης του άλλου ανθρώπου, του πλησίον μας εν τέλει. Δίχως αυτή την κοινωνική αλληλεγγύη δεν θα υπάρξει αύριο, τουλάχιστον ευοίωνο. Το θέατρο λοιπόν, η δραματική πράξη, είναι το καλύτερο “σχολείο”, απαραίτητη εξάσκηση, προκειμένου να γίνουμε περισσότερο δεκτικοί, δοτικοί, συνεργάσιμοι, συνεργατικοί, συμβατικοί με τους συνανθρώπους μας. Αυτό το βλέπουμε και σε πολυποίκιλες λογοτεχνικές εκδηλώσεις με έντονο το στοιχείο της θεατρικότητας.

Η Λιλή Ζωγράφου είναι μια μορφή ανεξίτηλη μέσα στα χρόνια, γιατί είναι/ήταν και θα είναι ως παράδειγμα, ως μάθημα ζωής, ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ, ΡΗΞΙΚΕΛΕΥΘΗ, ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ, ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ, ΑΜΙΜΗΤΗ, γιατί βασικό της όπλο είχε το χιούμορ και τον καυστικότατο σαρκασμό, που μόνον συνδημιουργικά μπορεί να αξιοποιεί για το Κοινό Καλό, για το ανώτερο καλό όλων των νοημόνων όντων. Χωρίς σάτιρα δεν υπάρχει δημοκρατία. Χωρίς ελευθερία τής έκφρασης δεν νοείται κριτική. Χωρίς κριτική η αναξιοκρατία-μετριοκρατία βασιλεύει.

Στα χρόνια τής Χούντας (όσοι και όσες τα ζήσαμε) είδαμε την χαμηλής ανθυποστάθμης νοητικότητα να υπερισχύει, να κατισχύει των πραγματικά ευφυών ανθρώπων, των αρίστων πολιτών. Κάποιοι και κάποιες διέφυγαν στο εξωτερικό της ταλαίπωρης, πολύπαθης χώρας μας. Κάποιοι αποσύρθηκαν σε ιδιωτικά καταφύγια. Κάποιοι και κάποιες όμως αντιστάθηκαν σθεναρά στην δικτατορία, όπου και όπως μπορούσαν.

Μάθημα ζωής. Πρότυπο ψυχικής δοτικότητας. Ευγνωμονούμε την Άννα Βαγενά που υπάρχει και μας δείχνει τον δρόμο προς την πραγματική ελευθερία, που είναι πάντα εσωτερική, αφού από μέσα ξεκινάει και προς τα έξω ακτινοβολεί αναπόφευκτα.

“Σεμινάριο Βιωματικής Αφήγησης”

Μετά την μεγάλη επιτυχία που είχαν τα σεμινάρια αφηγηματικού θεάτρου, καθώς και οι παραστάσεις που προέκυψαν από αυτά, στο Θέατρο “Μεταξουργείο”, συνεχίζουμε φέτος για τρίτη χρονιά με νέο Σεμινάριο Βιωματικής Αφήγησης, που απευθύνεται σε ηθοποιούς, σπουδαστές Δραματικών Σχολών, δασκάλους, καθηγητές και όσους αγαπούν και ενδιαφέρονται για την Τέχνη και το Θέατρο και την επίδρασή του στη ζωή μας.

Το νέο σεμινάριο πάνω σε κείμενα της σημαντικότατης Ελληνίδας συγγραφέως Λιλής Ζωγράφου, μίας βαθιά ανατρεπτικής προσωπικότητας, θα πραγματοποιηθεί από την Άννα Βαγενά, από 24 Ιανουαρίου έως τέλος Μαΐου. Το αποτέλεσμα του σεμιναρίου θα παρουσιαστεί σε μορφή παράστασης στο τέλος των μαθημάτων. Το σεμινάριο, βασίζεται σε εμπνευσμένες ιδέες της κυρίας Άννας Βαγενά, εφαρμόσιμες στο ονομαζόμενο “αφηγηματικό θέατρο”.

Το αφηγηματικό θέατρο, είναι ένα μικτό είδος θεάτρου με αφήγηση και δράση. Έρχεται από πολύ παλιά και θα μπορούσε να αναζητήσει κανείς τις ρίζες του στα Ομηρικά Έπη, στους τροβαδούρους του Μεσαίωνα, στη Βόρεια και κεντρική Ευρώπη, στα Δημοτικά ποιήματα, στους λαϊκούς παραμυθάδες, ακόμα και στα παραμύθια και τις αφηγήσεις των γιαγιάδων μας, που είναι ένα εξαιρετικό δείγμα αυτού του είδους.

Η Άννα Βαγενά έχει τεράστια εμπειρία σε αυτό το είδος θεάτρου και τους θεατρικούς μονολόγους. Είναι η πρώτη ηθοποιός, που ασχολήθηκε ήδη από το 1999 με τον αφηγηματικό θεατρικό μονόλογο (“Αγγέλα Παπάζογλου”, “Γάμος”, “Λωξάντρα”, “Τσέρνομπιλ”, “Το Θεσσαλικό μου Θέατρο”, “Το μπουφάν της Χάρλεϋ”, “Το βεραμάν φόρεμα”, “Λουλού”). Έχει πραγματοποιήσει μέχρι τώρα σεμινάρια με κείμενα των Σωτήρη Δημητρίου, Γιώργου Μανιώτη, Τσέχωφ, Μάμετ, Άλμπι και Ουίλιαμς.

Όλοι οι κύκλοι των σεμιναρίων παρουσιάστηκαν στο κλείσιμο τους σε μορφή παράστασης και με πολύ μεγάλη επιτυχία, στο θέατρο “Μεταξουργείο”. Παραθέτουμε δύο σημειώματα που γράφτηκαν για την τελευταία παράσταση, με τίτλο “Τα συντρίμμια του αμερικάνικου ονείρου”.

…«Σας ευχαριστώ που μου εμπιστευτήκατε τις ψυχές σας»

Με αυτή τη φράση, η Άννα Βαγενά, απευθυνόμενη στους ηθοποιούς της, έκλεισε την παράσταση, με τίτλο “Τα Συντρίμμια του Αμερικάνικου Ονείρου”. Είτε ανήκεις στη σκηνή, είτε στην πλατεία, από τη στιγμή που μπαίνεις μέσα στο θέατρο έχεις εναποθέσει την ψυχή σου στα χέρια του εκάστοτε δημιουργού-σκηνοθέτη και είναι αυτόν τον βαθιά ουσιαστικό και αδιάρρηκτο δεσμό εμπιστοσύνης που η σπουδαία ηθοποιός, σκηνοθέτης κατάφερε να περικλείσει σε τόσο μικρή, αλλά δυνατή φράση…»

«Θέατρο Μεταξουργείο, φυτώριο ταλέντων και ενεργών πολιτιστικών κυττάρων…. Αυτό το επίτευγμα είναι καθαρό αποτέλεσμα του λαϊκού, μπρεχτικά αποστασιοποιημένου θέατρου, που επιλέγει να υπηρετήσει εμπρόθετα και συστηματικά η Άννα Βαγενά… εύστοχες ερμηνείες των καλλιτεχνών δημιούργησαν μαγική ατμόσφαιρα σπάνια στα εγχώρια και διεθνή παρασταστιακά πράγματα. Άθλος από τους ολίγιστους ισότιμα μοιρασμένος σε όλες και όλους…»