Οι σκιές πίσω από τη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν

Η επίτευξη της συμφωνίας θα διαπιστωθεί απ’ το άνοιγμα των στενών του Ορμούζ στη ναυσιπλοΐα, την άρση του ναυτικού αποκλεισμού του Ιράν και την απρόσκοπτη ροή του πετρελαίου, ενώ το ερώτημα για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει αναπάντητο, όπως και η περαιτέρω στάση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου, που βεβαίως δεν θα παραμείνει με δεμένα χέρια όσον αφορά στην αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, που υποστηρίζουν οι Ιρανοί.

Ωστόσο, οι τιμές του αργού πετρελαίου υποχωρούν στα 80 $/β, αλλ’ η αγορά θα τις διατηρήσει υψηλές μέχρις ότου ομαλοποιηθεί η διεθνής ζήτηση κι αναπληρωθούν τ’ αποθέματα πετρελαίου των δυτικών χωρών και της Κίνας. Οι ναύλοι, όπως και τ’ ασφάλιστρα, οφείλουν να υποχωρήσουν.

Τα ανοιχτά μέτωπα της συμφωνίας

Δύο ζητήματα παραμένουν αδιευκρίνιστα: Η αποδέσμευση κεφαλαίων του Ιράν, που τα διεκδικούν για πολεμικές αποζημιώσεις τα αραβικά κράτη του Κόλπου που επλήγησαν από τα ιρανικά πλήγματα, κι ο έλεγχος του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, που έχει φθάσει στο όριο της κατασκευής πυρηνικού όπλου.

Οι Αμερικανοί υποτίθεται ότι θα ελέγχουν την πορεία των αποθεμάτων ουρανίου, αλλά κι άλλοτε οι Ιρανοί άλλα υπεσχούντο κι άλλα έπρατταν. Πάντως, ο κόσμος δεν μπορεί να ζει με την απειλή αυτή.

Στη χώρα μας ακόμη δεν είδαμε την ουσιαστική υποχώρηση των τιμών των υγρών καυσίμων και, κατ’ επέκταση, του κόστους ζωής – όχι και του πληθωρισμού, που όπως γράφει έμπειρος τραπεζίτης “θ’ ανέβει εξαιτίας της αστοχίας αυξήσεως των επιτοκίων του ευρώ”, που επηρεάζει περαιτέρω το κόστος παραγωγής χωρίς να μειώνει τη ζήτηση της αρξαμένης τουριστικής περιόδου.

Τα κέρδη της Ελλάδας

Πάντως, εάν η συμφωνία τηρηθεί, θα είναι από πάσης απόψεως θετική για την ελληνική οικονομία, κυρίως διότι θα μειώσει την αβεβαιότητα υπό την οποία η παγκόσμια και, κατ’ επέκταση, η αγορά μας τελεί εν ομηρεία.

Οικονομικώς, η ευαισθησία της οικονομίας μας στις διεθνείς διαταραχές έχει αυξηθεί σημαντικά κι ο μόνος τρόπος να εξαλειφθεί είναι η αυτάρκεια πετρελαίου και φυσικού αερίου, όπως και η ηλεκτρική διασύνδεση με την Ευρώπη.

Οι προσπάθειες αυτάρκειας δεν πρέπει να χαλαρώσουν, διότι τίποτε δεν διασφαλίζει πλέον τον ομαλό εφοδιασμό της κατανάλωσης, καθώς ο ΟΠΕΚ των εξαγωγικών χωρών πετρελαίου βγαίνει τραυματισμένος από τον πόλεμο του Κόλπου, όταν μάλιστα ο άλλος στην Ουκρανία συνεχίζεται και πετρελαιοφόρα συλλαμβάνονται στο μέσον των θαλασσών, η ελευθερία των οποίων είναι ο μέγας χαμένος από τη διαμάχη του Τραμπ με το Ιράν.