Η λογική της “κακόβουλης επιρροής” είναι ο πάτος!

Αυτή η δράση περιλαμβάνει και τις κοινωνίες των χωρών-στόχων. Παρά τις ηθικού περιεχομένου αναφορές περί μη ανάμειξης –κυρίως από της πλευρά της Δύσης– η πραγματικότητα αυταπόδεικτα θυμίζει ολοένα και περισσότερο τον original Ψυχρό Πόλεμο! Η σύγκρουση μαίνεται σε όλα τα επίπεδα, υποκαθιστώντας κατά κάποιον τρόπο τη στρατιωτική αντιπαράθεση! Συνεισφέρει όμως τα μέγιστα στην περαιτέρω κλιμάκωση.

Η σημερινή εποχή έχει αποδείξει πως δεν διαθέτει τα αμυντικά αντανακλαστικά και τα “ταμπού” του παρελθόντος. Με την επικοινωνία να υποκαθιστά συχνά τη λογική, τη στρατηγική και εν τέλει την ίδια την ουσία, ο φόβος μιας αθέλητης εκτροπής μόνο αβάσιμος δεν είναι. Ο φανατισμός που καλλιεργείται στις κοινωνίες με τη λογική “καλός vs κακός” παράγει “καύσιμη ύλη” που την κρίσιμη στιγμή μπορεί να οδηγήσει μια ελεγχόμενη φωτιά να ξεφύγει από τον έλεγχο…

Η πιο μοντέρνα έκφραση των τελευταίων ετών στην καθ’ ημάς… Δύση, είναι η “κακόβουλη επιρροή” (malign influence)! Ρωσία και Κίνα βρίσκονται στο στόχαστρο. Κυρίως η πρώτη, κατηγορείται ότι επιχειρεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα των εκλογών στις δυτικές χώρες, με στόχο να φέρει στην εξουσία πολιτικές ηγεσίες που θεωρούνται πιο φιλικές. Είναι μια από τις αιτίες –πρόσχημα επί της ουσίας– που οδήγησαν στην πρωτοφανή για τις δυτικές δημοκρατίες απόφαση αποκλεισμού της πρόσβασης στα ρωσικά Μίντια, δήθεν για να προστατεύσουν τις δυτικές κοινωνίες από την παραπληροφόρηση!

Η τεχνολογία, πάντως, προσφέρει πολλές λύσεις σε όποιον δυτικό επιμένει να μην εκχωρεί σε οποιονδήποτε το δικαίωμα να σχηματίζει άποψη, έχοντας τη δυνατότητα πρόσβασης στις βασικές πηγές. Σε όποιον δηλαδή αρνείται να εκχωρήσει στην κυβέρνησή του ρόλο απόλυτου κριτή στο τι συνιστά παραπληροφόρηση και τι όχι! Η ενέργεια αυτή κάνει τη Δύση να θυμίζει… την πρώην Σοβιετική Ένωση ή άλλα καθεστώτα στα οποία δεν υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο με διάφορες δικαιολογίες, ηθικού ή μη περιεχομένου!

Όλες οι απαγορεύσεις που επιβάλλονται επικαλούνται κάποια αγαθή πρόθεση. Αφενός όμως συχνότατα παράγουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό (σ.σ. κάπως σαν την… ποταπαγόρευση στις ΗΠΑ στο Μεσοπόλεμο!) αυξάνοντας την αξία του υπό δίωξη “προϊόντος”. Αφετέρου προκαλούν απέχθεια σε όποιον συνειδητοποιεί ότι η στάση αυτή υποκρύπτει την αυτοαναγόρευση των δυτικών κυβερνήσεων στον “καλό και ηθικό” και στο στιγματισμό των αντιπάλων σαν “κακούς και ανήθικους”!

Πρόκειται για κολοσσιαίες ανοησίες, οι οποίες, δυστυχώς, ροκανίζουν τις ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα για τα οποία υπερηφανεύεται η Δύση. Με την ίδια λογική οι Έλληνες θα πρέπει να απαγορεύσουν την πρόσβαση στα τουρκικά Μίντια και το αντίστροφο, οι χώρες που τάσσονται υπέρ των Παλαιστινίων να απαγορεύσουν τα ισραηλινά και το αντίστροφο, με τους συνδυασμούς να μην έχουν τέλος.

Περί ανάμιξης ξένων… 

Είναι ορατό ότι στο τέλος του δρόμου το μεγάλο θύμα είναι ο “ορθός λόγος” των αρχαίων Ελλήνων. Είναι ορατό ότι ο δυτικός κόσμος απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τις αρχές και τις αξίες που κηρύσσει. Θα έπρεπε τουλάχιστον να καταλαβαίνουμε ότι οι… αυθεντικά αυταρχικοί θα έχουν πάντα πλεονέκτημα σε αυτό τον τομέα! Εκτός κι αν η πενία των ηγεσιών της Δύσης σε σύγκριση με το παρελθόν, η οποία προφανώς συνδέεται με τις κοινωνίες που δημιουργήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες, οδηγεί ταχέως σε πιο θεμελιώδεις μεταλλάξεις…

Ας εστιάσουμε όμως στην εκλογική στόχευση των κοινωνιών από τις μυστικές υπηρεσίες, που αναλαμβάνουν να εκτελέσουν πολιτικές αποστολές προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Τουλάχιστον έτσι γίνεται θεωρητικά στις δυτικές δημοκρατίες! Ας κοιταχτούμε πρώτα στον καθρέπτη! Υπενθυμίζουμε ότι με δημόσιες τοποθετήσεις η ελληνική κυβέρνηση είχε ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ της επικράτησης του Δημοκρατικού υποψηφίου στις αμερικανικές εκλογές. Προτιμούσε ξεκάθαρα τον Τζο Μπάιντεν έναντι του Ντόναλντ Τραμπ το 2020. Το ξεχάσαμε;

Με δεδομένη, μάλιστα, την παρουσία σημαντικού αριθμού Ελληνοαμερικανών στις ΗΠΑ, αυτό δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ανάμειξη; Και για τους Ρεπουμπλικάνους, έστω διασταλτικά “κακόβουλη”, εφόσον στρεφόταν κατά του Ρεπουμπλικάνου υποψηφίου; Δεν θα ήταν σοφότερη μια στάση που να τονίζει ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις  υπερβαίνουν τα πρόσωπα; Μήπως ξεχάσαμε ότι παλαιότερα οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν προτιμήσεις και για την έκβαση εκλογικών αναμετρήσεων σε χώρες όπως η Αλβανία και η Τουρκία;

Η κακόβουλη επιρροή και τα δύο μέτρα

Σε όλες τις περιπτώσεις βέβαια, αποδείχθηκε η αφέλεια της προσέγγισης, αφού μια σειρά παραγόντων που άπτονταν του πιο ιδιοτελούς ή του εθνικού συμφέροντος καθόριζαν τη συμπεριφορά των εκλεγμένων ηγεσιών. Ας επιστρέψουμε όμως στις ΗΠΑ. Το 2024 η Αθήνα υποστήριζε την Καμάλα Χάρις, αλλά εξελέγη ο Ντόναλντ Τραμπ. Σύντομα άρχισε να εκτοξεύει πυρά κατά δικαίων και αδίκων. Συνόδευε δε τις αναφορές του με εμπρηστικές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα και εναντίον συμμαχικών χωρών!

Εγείρεται, λοιπόν, το ερώτημα: Τι ακριβώς τεκμηριώνει την… “επιλήψιμη βούληση”; Η συγκεκαλυμμένη της μορφή, για την οποία κατηγορούνται Ρώσοι και Κινέζοι; Τι ισχύει στην περίπτωση των αναφορών Τραμπ; Δεν συνιστούσαν ευθεία ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις ξένων χωρών; Αυτό βέβαια που δεν έμοιαζε να απασχολεί κανέναν ήταν το αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών. Ακόμα και ο τελευταίος επικοινωνιολόγος θα εξηγούσε, ότι η υποστήριξη κάποιου δεν είναι απαραίτητο, στο τέλος της ημέρας, να του κάνει καλό! Ίσως γι’ αυτό η συγκεκαλυμμένη προώθηση του εκάστοτε εκλεκτού μπορεί να θεωρηθεί εύλογα πιο αποτελεσματική.

Να πάμε άραγε στην περίπτωση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού που κατηγορήθηκε ότι έχει την υποστήριξη της Μόσχας; Πόση αναστάτωση προκάλεσαν οι αναφορές αυτές και πού κατέληξαν; Η πτωτική πορεία αυτού του κόμματος προέκυψε όχι από αυτές τις κατηγορίες, αλλά από τις αυτοκαταστροφικές ενέργειες της ίδιας της αρχηγού του, αν και η δημοσκοπική κατακρήμνιση της “Ελπίδας” εξυπηρετεί σχεδόν τους πάντες! Και για να επανέλθουμε στις μυστικές υπηρεσίες, σε εξέλιξη φαίνεται πως βρίσκονται παρόμοια dirty tricks για το κόμμα Σαμαρά!

Μάλλον την… “κακόβουλη επιρροή” πολλοί εμίσησαν, αλλά το επιθυμητό αποτέλεσμα ουδείς! Εάν επικρατήσει αυτή η λογική, θα πρέπει στο τέλος να τεθούν υπό δίωξη κάθε είδος ιδρύματα ξένων χωρών στην Ελλάδα! Βρετανικό Συμβούλιο, γαλλικά και γερμανικά Ινστιτούτα, κινεζικά κέντρα για τον Κομφούκιο κλπ! Διότι μόνο εάν είμαστε τραγικά αφελείς, άρα ευάλωτοι σε όποια “πολιτική ορθότητα” μας σερβίρεται κατά καιρούς, κάποιος λόγος υπάρχει που ένα κράτος επενδύει με την παρουσία ιδρυμάτων του σε κάποιο άλλο.

Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος! Στον δύσκολο ανηφορικό δρόμο πάντως δεν βρισκόμαστε. Η ευκολία με την οποία πλέον χωριζόμαστε σε καλούς και κακούς, από το τοπικό επίπεδο μέχρι το παγκόσμιο, είναι εξόχως ανησυχητική. Ακόμα πιο προβληματική είναι η σίγαση κάθε φωνής που κρίνει πως κάτι δεν πηγαίνει καλά και επιχειρεί να χτυπήσει το καμπανάκι του κινδύνου. Κι αυτό έχει εφαρμογή σε όλα τα επίπεδα…

Σε συνεργασία με το defencepoint