Μέχρι και τα γλυπτά του Παρθενώνα υπόσχεται να μας φέρει ο Μητσοτάκης!

Έχουμε μπει για τα καλά σε μιαν οξύτατη προεκλογική περίοδο, στην οποία διακυβεύονται πολλά – ή μάλλον, καλύτερα, τα πάντα όλα – εκ μέρους της μετριοκρατίας των ημετέρων και της πλουτοκρατίας των φιλικών οικογενειών που καταδυναστεύουν την φαλκιδευμένη μας δημοκρατία, των εθνικών ευεργετών και των χορηγών του πολιτισμού κατά τα άλλα.

Ο Μητσοτάκης παίζει – νομίζει – το τελευταίο του χαρτί, ενώ είναι ήδη “τελειωμένος” για το κόμμα του κι ενώ οι δελφίνοι – με πρώτο τον… πιστό του Σπυράδωνι – έχουν αρχίσει, εδώ και καιρό, να ακροβολίζονται στα πέριξ. Διαβάζω στην “Καθημερινή” πως η πριμαντόνα του υπουργείου Υγείας περιοδεύει στη Μακεδονία λιγότερο σαν υπουργός και περισσότερο σαν υποψήφιος αρχηγός της ΝΔ (συναντήσεις με κομματικά στελέχη, συγκρότηση μηχανισμού κλπ) έτοιμος για το σάλτο μορτάλε. Ιδιαίτερα μετά την επίθεση εναντίον του Αντώνη Σαμαρά.

Οι πάντες λοιπόν έχουν βγει παγανιά προς άγραν ψήφων – ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Το επιτελικό (λέμε τώρα) κράτος κατά- καταρρέει, που τραγουδούσε κι ο Βασιλάκης, ο Παπακωνσταντίνου. Πάνω στη σύγχυση μάθαμε για την άπαιχτη κωλοτούμπα και του νέου πρωθυπουργού της Βρετανίας Μπέρναμ, σχετικά με τα γλυπτά του Παρθενώνα.

Γλυπτά: Παραμύθι η επιστροφή τους

Όπως το γράφω και το λέω τα τελευταία χρόνια, οι Βρετανοί ΔΕΝ θα επιστρέψουν τα γλυπτά, τα μοναδικά αριστουργήματα του Ιερού Βράχου, το απαραίτητο συμπλήρωμα του ναού που σχεδίασαν οι Φειδίας, Ικτίνος, Καλλικράτης και Περικλής. Απλώς κωλυσιεργούν ενώ με τις “ήξεις αφήξεις” δηλώσεις τους αφενός μας εμπαίζουν -θυμηθείτε τη στάση του προηγούμενου Ινδού πρωθυπουργού, του Σούνακ- και αφετέρου υπηρετούν το παραμύθι των Μενδώνη-Μητσοτάκη, ότι τάχα μου σε τρία τέρμινα τα Μάρμαρα θα είναι πίσω!

Αυτό για τα γλυπτά, το έχουν πουλήσει πάμπολλες φορές. Εκεί επάνω, σ’ ένα πρόστυχο ψέμα δηλαδή, στήριξε αφενός ο Μητσοτάκης τις προεκλογικές του περί πολιτισμού διακηρύξεις και αφετέρου η σκοτεινή, εξωκοινοβουλευτική Μενδώνη την επταετή σκανδαλώδη όσο και χαριστική προς ημέτερους, θητεία της. Αυτό διακήρυσσαν ανερυθρίαστα στο πόπολο. Εν γνώσει τους ότι ήταν μύθευμα: Ότι αύριο, μεθαύριο, μάς γυρίζουν τα Γλυπτά!

Θέλω μετά λόγου γνώσεως εδώ να υπογραμμίσω ότι ήταν τεράστιο λάθος η τόσο επιπόλαιη εγκατάλειψη της πολιτικής για τα Γλυπτά μέσω νομικών επιχειρημάτων του διεθνούς δικαίου και μέσω μίας άνευ προηγουμένου παγκόσμιας κινητοποίησης που είχε εγκαινιάσει τότε με μεγάλη επιτυχία ο Αντώνης Σαμαράς ως υπουργός Πολιτισμού, αξιώνοντας την επιστροφή των Θησαυρών του Ιερού Βράχου hic et nunc.

Η κατρακύλα και τα Γλυπτά

Πέρα από τα Γλυπτά, και λίγα τώρα για την ανώτατη παιδεία και τα διαφυγόντα κέρδη λόγω της απόφασης-καταπέλτη του νόμου Πιερρακάκη από το ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικρατείας). Η σειρά έχει ως εξής: Πρώτα ο καθηγητής Γαβρόγλου “ανωτατοποίησε” εν μια νυκτί – ουσιαστικά ακυρώνοντας τα τόσο χρήσιμα ως τότε – ΤΕΙ δημιουργώντας το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής “Αλέξης Τσίπρας” (δική μου η ονομασία).

Μετά η Κεραμέως, μίαν άλλη μοιραία νύχτα, κατέστησε τα ιδιωτικά κολλέγια ισότιμα των ΑΕΙ ανοίγοντας έτσι τον ασκό του Αιόλου. Κι έπειτα ήρθε ο τεχνοκράτης Πιερρακάκης για τα περαιτέρω. Επτά άδειες εκ των οποίων ανακλήθηκαν οι μισές και ακυρώθηκαν οι υπόλοιπες. Κι όπου φάνηκε πως για επτά, ολόκληρα χρόνια η μόνη, “πραματική” πολιτική (που θα έλεγε κι ο Κυριάκος… από το “πραμάτεια”), την οποία διέθετε η ΝΔ για την ανώτατη, κρατική εκπαίδευση, ήταν τα… ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Και μετά βέβαια το… ζέον ζήτημα των ομοφυλόφιλων. Προσωπικά δεν είμαι αντίθετος ούτε με το ένα, ούτε με το άλλο. Όμως η απόλυτη ακινησία που διαπιστώνεται στα ΑΕΙ με τους τόσο πρόθυμους, κομματικούς, στην πλειοψηφία τους, πρυτάνεις, είναι ειλικρινά θλιβερό. Και για να θυμώσω κάποιους: Τούτων δοθέντων και εν όψει των άμεσων αδιεξόδων και στον πολιτισμό και στην παιδεία, ποιος από τους τρεις έχει τις περισσότερες πιθανότητες να ανατάξει κάπως την κατάσταση γνωρίζοντας την πολιτεία και των τριών στα θέματα Πολιτισμού και στα αντίστοιχα της Παιδείας; Ο Μητσοτάκης, ο Τσίπρας ή ο Σαμαράς;

Ξαναχορήγησαν τις ακυρωμένες άδειες

Παράλληλα, ο συνάδελφος, καθηγητής της Νομικής στο ΕΚΠΑ κ. Λαζαράτος, καταγγέλλει την απαράδεκτη και πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι της Απόφασης του ΣτΕ… επαναχορήγηση από το υπουργείο Παιδείας των ακυρωμένων αδειών. Σε χρόνο μηδέν! Συγκεκριμένα αναφέρει:

«Πληροφορούμαι πως το υπουργείο Παιδείας χορήγησε εκ νέου μετά την τήρηση της αναγκαίας, διοικητικής διαδικασίας τις άδειες των ΝΠΠΕ Keele και York. Το υπουργείο περιέπεσε στο μείζον σφάλμα που φοβόμουν. Αντί να ανακαλέσει την παλαιά άδεια και να χορηγήσει νέα εξ αρχής φαίνεται να χορηγεί εκ νέου την παλαιά, ακυρωθείσα άδεια δίχως να την ανακαλεί! Αυτό κατά την εκτίμησή μου είναι παράνομο και αντισυνταγματικό γιατί οι αποφάσεις του ΣτΕ λειτουργούν πάντοτε ex tunc, εκτός αν το ίδιο αποφασίσει άλλως, εφαρμόζοντας το άρθρο 50 παρ. 3 πδ 18/1989 , πράγμα που εν προκειμένω συνειδητά δεν έκανε.

»Οι νέες άδειες μετά βεβαιότητος θα προσβληθούν εκ νέου και αυτοτελώς και ενώπιον της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΕΩΣ του ΣτΕ, πρωτίστως για αυτό το λόγο, προκειμένου να διευκρινισθεί αν όντως ενέχουν ανάκληση των παλαιών, πράγμα που το Υπουργείο Παιδείας κακώς και μάλλον σκοπίμως δεν διευκρινίζει με την νέα πράξη. Το Υπουργείο θα πρέπει να διευκρινίσει άμεσα αν όντως επαναχορηγεί τις παλιές άδειες, όπως εκ πρώτης όψεως φαίνεται, ή χορηγεί νέες, όπως είναι το νομικώς ορθό…».

Μητσοτάκης: Τα πάντα για τα funds…

Όλη η φροντίδα του καθεστώτος Μαξίμου είναι προφανές ότι στρέφεται όχι στην ενίσχυση και αναβάθμιση των κρατικών ΑΕΙ – που ταλανίζονται από χρόνια κρίση, οικονομική και λειτουργική – αλλά στη δικαίωση των φίλων του επιχειρηματιών που έχουν επενδύσει και στην ιδιωτική εκπαίδευση. Πρόκειται, πάνω-κάτω, για τα ίδια funds που έχουν εξαγοράσει το μεγαλύτερο ποσοστό των ιδιωτικών, άλλοτε κραταιών, σχολείων της χώρας.

Η λογική της Airbnb “ανάπτυξης” και του ξεπλύματος-ξεπουλήματος ήρθε τώρα και στην εκπαίδευση. Τελειώνοντας, ιδού ένα τίμιο σχόλιο για την αριστερά που είναι απούσα, παρά την κρίση, και από την Παιδεία και από τον Πολιτισμό. Από τον παλιό φίλο μου, τον “Καιρό” της Ελευθεροτυπίας (Γιώργο Παπαδόπουλο – Τετράδη). Για την αριστερά που… χτενίζεται: «Στην Ελλάδα δεν υπάρχει, εδώ και χρόνια, Αριστερά. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί. Εκεί τελειώνουν όλα…»

Το κερασάκι στην τούρτα

Και το κερασάκι στην τούρτα από την Ναταλί Χατζηαντωνίου σχετικά με την ιδιωτική εκμετάλλευση των εθνικών Θησαυρών. Σε ποιόν ανήκει η Ακρόπολη τελικά; “Ιδιωτική” εκδήλωση στην Ακρόπολη την βραδιά της Πανσελήνου διαβάζω και βλέπω σε ποστ της Δέσποινας Κουτσούμπα. Για λίγους κι εκλεκτούς γιατί η Ακρόπολη (για λόγους ασφαλείας, αποφυγή συνωστισμού και πτώσεων) δεν περιλαμβανόταν στα άλλα μνημεία που άνοιξαν με δωρεάν είσοδο για τις εκδηλώσεις που διοργάνωσε το ΥΠΠΟ λόγω φεγγαριού.

Ποιος άραγε να έκλεισε πριβέ την Ακρόπολη με ιδιωτική συναυλία; Ιδιωτική επίσκεψη: Πάντως απ’ ό,τι μαθαίνουμε, επίσκεψη μόνο για εκλεκτούς; Κι ένας καλλιτέχνης εμπλέκεται στο… πριβέ. Ποιος καλλιτέχνης αυτοεξευτελίζεται και δε ντράπηκε να πάει σε ιδιωτική βραδιά που παραβιάζει το σύμβολο της Δημοκρατίας; Και γιατί το ΥΠΠΟ συμπεριφέρεται στην Ακρόπολη σαν να είναι ιδιοκτήτης παραλιακού μπαρ στα 80ς με “πόρτα” που αποκλείει όλους τους άλλους πολίτες; Σαν να είμαστε οι Μπυθουλαίοι που έλεγε κι η μαντάμ Σουσού σουφρώνοντας τη μύτη της, υπουργέ μου; Ελπίζω ότι θα μάθουμε..