Πόσο θα κοστίσουν στον Μητσοτάκη τα ψέματα για το καλώδιο;

Είναι σαφές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης χειρίζεται το ζήτημα, τόσο στην ουσιαστική του διάσταση, όσο και σε ότι αφορά την εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση, με γνώμονα το να κερδίσει επικοινωνιακά τις εντυπώσεις και να μην έχει επιπλέον πολιτικό κόστος. Τα ποσοστά της στις δημοσκοπήσεις που κινούνται γύρω στο 23%-24% δεν αφήνουν περιθώριο για μία εθνική ήττα, που μπορεί να αποτελέσει την αρχή της πλήρους κατάρρευσης. 

Ήδη το επιχείρημα που προβάλλεται προς όσους αρθρώνουν αντιρρήσεις έχει ως εξής: “Λέγανε ότι δεν θα επανεκινήσουν οι διαδικασίες για την πόντιση του καλωδίου. Οι διαδικασίες ξεκίνησαν. Λέγανε ότι θα το εμποδίσουν οι Τούρκοι. Μετά λέγανε ότι θα ζητηθεί άδεια από την Τουρκία. Καμία άδεια δεν ζητήθηκε από την Άγκυρα. Οι μόνες χώρες που έδωσαν άδεια είναι η Ελλάδα και η Κύπρος». Παρασκηνιακά προσθέτουν ότι μέσα στους προσεχείς μήνες το γαλλικό πλοίο θα φθάσει στην Κύπρο και η ελληνική κυβέρνηση θα προβάλλει τα πλάνα και τις φωτογραφίες ως επιτυχία της πολιτικής της.

Συμπληρωματικά αναφέρουν ότι μέχρι τα Χριστούγεννα η Chevron θα αρχίσει γεωτρήσεις νοτίως της Κρήτης και η κυβέρνηση θα ανακηρύξει ΑΟΖ, καθώς η Τουρκία δεν θα μπορεί να αντιδράσει, γιατί θα έλθει αντιμέτωπη με την αμερικανική εταιρεία. Μπορεί το να αναθέτει την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, είτε σε άλλα κράτη – είτε σε ιδιωτικές εταιρείες, να είναι επονείδιστο – μωστόσο το Μαξίμου εκτιμά ότι στον μέσο δεξιό ψηφοφόρο έχει θετικό αντίκτυπο, καθώς περνά ως “έχουμε ισχυρούς συμμάχους και προστατεύουμε τα συμφέροντά μας”. 

Από την ρηματική διακοίνωση κρέμεται ο Κυριάκος

Για να μείνουμε όμως στο καλώδιο, το κρίσιμο σημείο είναι εάν στην ρηματική διακοίνωση που επέδωσε η Γαλλία υπάρχει ρητή αναφορά ότι ενήργησε εξ’ ονόματος της Ελλάδας. Σε αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να συνεχίσει να κρύβεται πίσω από τις πλάτες της Γαλλίας και ας είναι σαφές ότι εκχώρησε την άσκηση εξωτερικής πολιτικής σε άλλο κράτος. Παρότι η Γαλλία φυσικά ενήργησε σε συνεννόηση με την Ελλάδα, το να αναφέρεται αυτό ρητώς, χαρακτηρίζεται από πολλούς που παρατηρούν τις εξελίξεις ως “αδύνατο”.

Θεωρούν ότι έχει υπάρξει κομπρεμί μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Γαλλίας, ώστε να σωθούν οι εντυπώσεις για όλους. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσουν και τις πληροφορίες για επιπλήξεις του Μητσοτάκη προς τους Γιώργο Γεραπετρίτη και Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, με την έννοια ότι τους επέπληξε γιατί δεν αξιοποίησαν περισσότερο επικοινωνιακά τον χειρισμό για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης. 

Ακόμη και δίχως την ρητή αναφορά (ότι η Γαλλία ενήργησε εξ ονόματος της Ελλάδας) η Τουρκία θα εμπλουτίσει τον διπλωματικό της φάκελο και η Ελλάδα θα βρει μπροστά της τα τουρκικά επιχειρήματα στο εγγύς μέλλον. Το ζητούμενο όμως για την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι να μην φανούν πέραν αμφιβολίας οι υποχωρήσεις και μάλιστα γραπτώς και να μην βαρύνουν στις επικείμενες εκλογές. “Μετά βλέπουμε”, όπως λένε χαρακτηριστικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, εννοώντας ότι κάποιος επικοινωνιακός χειρισμός θα βρεθεί για να πεισθούν, όσοι θέλουν έτσι κι αλλιώς να πιστέψουν την κυβέρνηση. 

Αντιμέτωπη με το σύνολο της αντιπολίτευσης 

Η κυβέρνηση βρέθηκε απέναντι σε ομοβροντία από το σύνολο της αντιπολίτευσης και από τα δεξιά και από τα αριστερά του πολιτικού συστήματος. Κοινή συνισταμένη των κομμάτων είναι τα ερωτήματα γύρω από τον ρόλο της Γαλλίας και το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης.

Τα κόμματα συμφωνούν στην διαπίστωση, το καθένα με τα δικά του λόγια, ότι «η ρηματική διακοίνωση εκ των πραγμάτων δίνει τη δυνατότητα στην Τουρκία να διεκδικεί δικαιοδοσία σε ελληνική υφαλοκρηπίδα ως παράκτιο κράτος, δημιουργώντας τετελεσμένα». Η πιο έντονη ήταν η αντίδραση της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος υποστήριξε ότι «η Navtex της Τουρκίας τα λέει όλα. Αναφέρεται ρητά σε τουρκική “συναίνεση”» και πρόσθεσε ότι «αυτή η κυβέρνηση είναι επικίνδυνη ΚΑΙ για τα εθνικά συμφέροντα».

Σε υψηλούς τόνους κινήθηκε και το ΚΚΕ, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για «ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας» και συνδέοντας το όλο θέμα και με τους νατοϊκούς σχεδιασμούς. Πιο προσεκτικά κινήθηκε το ΠΑΣΟΚ, επιμένοντας πάντως από την πρώτη στιγμή να θέτει τα ερωτήματα. Για «outsoursing» εξωτερική πολιτική μίλησε η Ρένα Δούρου, ζητώντας σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών. 

Εντύπωση προκαλεί ότι δεν έχει τοποθετηθεί στο ζήτημα ο Αντώνης Σαμαράς. Εκτιμάται ότι περιμένει την δημοσιοποίηση της ρηματικής διακοίνωσης ώστε να έχει πλήρη εικόνα. Πάντως το θέμα διχάζει και τη ΝΔ. Αν και δεν μιλούν δημοσίως, και είναι αμφίβολο εάν θα το κάνουν, είναι δύσκολο να αντιπαρέλθουν τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος προειδοποίησε ότι δεν πρέπει να γίνει καμία ενημέρωση ή ανακοίνωση. Στον Καραμανλή βγήκε να απαντήσει η Ντόρα Μπακογιάννη λέγοντας απλώς ότι κάνει λάθος και ότι άλλο ενημέρωση και άλλο άδεια. 

Στην απαίτηση για ενημέρωση και στο κρίσιμο ερώτημα «Γιατί δεν δίνει την ρηματική διακοίνωση στην δημοσιότητα» που θέτουν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, η κυβέρνηση απάντησε ότι «θα γίνει ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών από τον υπουργό Εξωτερικών και θα τους δοθεί και η ρηματική διακοίνωση». Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα και με την πίεση που δέχεται δεν μπορεί να κάνει αλλιώς και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από το επιχείρημα, ότι κάποια πράγματα στην εξωτερική πολιτική θα πρέπει να μένουν μακριά από την δημοσιότητα…