Τα “καθρεφτάκια” του Ράμα και η ένοχη σιωπή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Αλβανία

Μία προφανώς ανεδαφική άποψη, που δυστυχώς επικρατεί στην Αλβανία, ήταν αυτή που περίπου έλεγε ότι ορθώς η πολιτεία δεν αναγνώριζε ιδιοκτησιακά δικαιώματα και δεν χορηγούσε τίτλους ιδιοκτησίας στην καθόλα νόμιμη δικαιούχο, την τοπική Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία, καθόσον επικεφαλής ήταν ο Έλληνας μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος.

Ο οποίος Αναστάσιος, έκανε ότι μπορούσε για να καταδείξει την αδικία και την παρανομία που διατελείτo, στο ίδιο μήκος με άλλες περιπτώσεις χωρών και λαών, που είχαν ανάλογες εμπειρίες κρατικών δημεύσεων και διώξεων των θρησκευτικών κοινοτήτων. Εντούτοις, η κοινή γνώμη ευθυγραμμίζεται με την κυβερνητική ολιγωρία στο ευαίσθητο αυτό ζήτημα, έχοντας όμως δόλια συμφέροντα: Στο να διαθέσει τα φιλέτα μοναστηριών και Ενοριών προς τουριστική εκμετάλλευση και σε ευνοούμενους πελάτες της. Με το αζημίωτο!

Για τους ανυποψίαστους (και ίσως καχύποπτους) σχετικά με την διάθεση ακινήτου περιουσίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αλβανία, η απάντηση δεν έχει να κάνει μόνο με ζητήματα δικαιοσύνης και ιστορικού κεκτημένου. Αφορά και ζωτικές ανάγκες της ίδιας της Ορθοδόξου Εκκλησίας, της δυνατότητας διασφάλισης ιδίων πόρων προς ενίσχυση του Αυτοκέφαλου και του αυτοδιοίκητου της. Το κυριότερο αφορά την συνέχιση του κοινωνικού της έργου και κυρίως της προσφοράς που άφησε παρακαταθήκη ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, στον τομέα της παιδείας, του πολιτισμού, της μόρφωσης…

Σε ό,τι αφορά δε το συντριπτικό μέρος της δομής της Εκκλησίας, αυτό δηλαδή των Ενοριών και των Μονών των γηγενών Ελληνικών κοινοτήτων, ενέχει και το στοιχείο της προστασίας και διαιώνισης της ιστορικής τους παρουσίας. Την ίδια στιγμή, η αδικία, η παρανομία και οι μεθοδεύσεις σφετερισμού – που ξεπερνούν ακόμα και το κομμουνιστικό καθεστώς, πάντα στην πτυχή της διαχείρισης της ακινήτου περιουσίας, για να μην υπάρξει παρερμηνεία – είναι ξεκάθαρο ότι εμφανίζει εικόνα έξαρσης μετά την αποδημία του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου.

Δυστυχώς, δεν μοιάζει τυχαίο ότι επικεφαλής της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν είναι πλέον ένας Έλληνας, αλλά Αλβανός. Και όπως πολλοί ισχυρίζονται, φίλος του ίδιου του πρωθυπουργού, Έντι Ράμα…

Επικοινωνιακά παιχνίδια από τον Ράμα

Έναντι της έξαρσης των καταπατήσεων (με κρατική συνδρομή) ενοριακών και μοναστηριακών επιφανειών, μη χορήγησης τίτλων ιδιοκτησίας – μέχρι και σε μη επενδυτικού ενδιαφέροντος ακίνητα – μη απόδοσης ακόμη και των λατρευτικών χώρων ιερών ναών, παρατηρούνται ουκ ολίγες προπαγανδιστικές χειρονομίες χειραγώγησης της κοινής γνώμης, του Ορθοδόξου πληρώματος και του διεθνούς παράγοντα, που θέλει να υποκρίνεται…

Στις αρχές του έτους – και ενώ εξελίσσεται με έξαρση η οικοδομική δραστηριότητα σε πρώην ιδιοκτησία της Μονής του Αγίου Γεωργίου στο Δέμα των Αγίων Σαράντα, με ανάλογη περίπτωση στους Αγίους Θεοδώρους στους Δρυμάδες, κ.α. – ο υπουργός Πολιτισμού παρέδιδε κάποιες εικόνες που το κράτος παρακρατούσε αυθαίρετα (και προφανώς παράνομα) από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Είναι πολύ χαρακτηριστική η προπαγανδιστική αξιοποίηση του γεγονότος, με προφανή στόχο την απόκρυψη της κρατικής λεηλασίας των εκκλησιαστικών ιδιοκτησιών.

Στο ίδιος μήκος κύματος και η προ μηνός επικοινωνιακή προβολή μιας ανάλογης κρατικής χρηματοδότησης για μία μικρού μεγέθους παρέμβαση σε ένα μοναστήρι, χαρακτηρισμένο ως πολιτιστικό μνημείο στην περιοχή της Δρόπολης. Την ίδια στιγμή, δρομολογείτο η παρ’ ολίγον οριστική απώλεια των δικαιωμάτων της Μονής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο νησάκι του Σβερνέτς!

Ένοχη σιωπή από την Ορθόδοξη Εκκλησία

Και ενώ ο κόσμος βοά περί της παραβίασης των περιουσιακών δικαιωμάτων στον Κόλπο της Άρτας, γεννούνται εύλογα ερωτήματα για την περίεργη σιωπή της αρμόδιας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Εδώ και οι Καθολικοί Επίσκοποι πήραν θέση σε ό,τι αφορά τις γενικές κινητοποιήσεις και την διαμαρτυρία της αλβανικής κοινωνίας.

Επομένως, παρέχουν τεκμήριο πολιτικής αμεροληψίας και ουδετερότητας και στην ηγεσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας που έχει εν προκειμένω κάθε εύλογο δικαίωμα, καθώς η υπόθεση αφορά και μοναστηριακή ιδιοκτησία. Οι δε κάτοικοι της κωμόπολης της Άρτας και του Σβερνέτς είναι υπολογίσιμα μέλη των Ενοριών της Επισκοπής Βερατίου, Αυλώνας και Κανίνης.

Η Ευαγγελική εντολή ώστε να είναι ο Χριστιανός “φρόνιμος ως ο όφις”, συμπληρώνεται και απ’ την εξίσου δεσμευτική επιταγή να είναι “ακέραιος ως η περιστερά”. Ο ίδιος δε ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, που θεμελίωσε την Εκκλησία αυτή, στα τελευταία της διακονίας του χρόνια – ερμηνεύοντας την όλη κατάσταση – χρησιμοποιούσε πληθωρικά την προφητική ρήση: «… Ποιείν δίκαια και αληθεύειν αρεστά παρά Θεώ μάλλον ή θυσιών αίμα…». Υποχρέωση της Εκκλησίας είναι να τολμήσει να επισημάνει την αλήθεια, αλλά και να επιμείνει ώστε η πολιτεία να πράξει δίκαια…