Η Ελλάδα πεθαίνει δημογραφικά: Η σκληρή αλήθεια πίσω από τους αριθμούς

Πρόκειται για το επόμενο βήμα – ή μάλλον για το επόμενο άλμα  – στον δημογραφικό κατήφορο της χώρας. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν, αφού το δημογραφικό έχει προ πολλού αφεθεί στην τύχη του. Άλλωστε, το βασικό επίτευγμα, το οποίο προβάλλει αυτόν τον καιρό η κυβέρνηση, είναι ότι πληρώνει τους δανειστές πριν από την ώρα τους.

Και είναι πράγματι “επίτευγμα” αυτό σε μια φτωχοποιημένη χώρα, η οποία έχει φτάσει να είναι, σε όρους αγοραστικής δύναμης, η δεύτερη πιο φτωχή χώρα στην Ευρώπη. Όμως η κυβέρνηση επιτυγχάνει πλεονάσματα, επειδή είναι ο βασικός κερδοσκόπος του πληθωρισμού. Μέσω των εμμέσων φόρων, και κυρίως του ΦΠΑ, το κράτος είναι συνεταίρος των πάντων· κάθε άνοδος τιμών συνεπάγεται και αύξηση εσόδων. Ήτοι, δημοσιονομικό πλεόνασμα, όπως δεσμεύτηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο εγγυάται την πρόωρη πληρωμή των δανειστών από την παρούσα κυβέρνηση ΝΔ, διότι “το κράτος έχει συνέχεια”.

Κατά τα λοιπά, η χώρα μετά τα μνημόνια απλώς χωνεύει τη φτώχεια της, με την οποία έμαθε να ζει. Το πολιτικό προσωπικό που την έφερε σε αυτή την κατάσταση λίγο ή πολύ παραμένει στην εξουσία και, φυσικά, δεν έχει καμία πρόταση για την παραγωγική της ανασυγκρότηση, παρ’ εκτός κάποιων παρεμβάσεων εμπορικού real estate. Πώς λοιπόν να φέρει κανείς στον κόσμο παιδί, όταν λόγω ακρίβειας δεν βγαίνει ο μήνας; Πώς να ανοίξει σπίτι και να σχηματίσει οικογένεια, όταν τα ενοίκια βρίσκονται στα ύψη; Και ποια αντιπολίτευση να ασκήσει πίεση στην κυβέρνηση, όταν τα μικροκομματίδια στα οποία έχει κατακερματιστεί απλώς διαγκωνίζονται για το ποιο θα έχει την πρωτοκαθεδρία;

Το πολιτικό σύστημα της χώρας ποτέ δεν έθεσε στο κέντρο της δημόσιας συζήτησης το γεγονός ότι η χώρα πεθαίνει. Το δημογραφικό το θυμάται μόνον όταν είναι να δικαιολογήσει την πολιτική ανοικτών συνόρων στο μεταναστευτικό. Διότι, όπως κατά καιρούς διατείνονται κορυφαίοι πολιτικοί μας ταγοί, το δημογραφικό πρόβλημα θα το λύσουν οι μετανάστες που καταφθάνουν παράνομα στη χώρα μας από την Ασία και την Αφρική. Παραλείπουν όμως να πουν ότι αυτούς τους ανθρώπους μάς τους στέλνει εδώ η Τουρκία. Έχουν βεβαίως βρει και σε αυτό τη βολική δικαιολογία: Ότι όσοι κι αν είναι και από όπου κι αν έλθουν, στο τέλος θα ενσωματωθούν.

Τα δύο παράδοξα με το δημογραφικό

Έτσι έχουμε δύο παράδοξα. Το πρώτο είναι ότι, τελικά, τη λύση του δημογραφικού την έχουμε αναθέσει στην Τουρκία. Το δεύτερο είναι ότι, στο τέλος, όλοι οι παράνομοι μετανάστες θα γίνουν Έλληνες, αφού θα “μετάσχουν της ημετέρας -φθίνουσας- παιδείας”. Όποιος βέβαια έχει αντίρρηση στην αθρόα εγκατάσταση παράνομων μεταναστών θεωρείται ξενοφοβικός, ακραίος ή αντιδραστικός. Όμως καθόλου δεν θεωρείται προσβολή ή υποτίμηση του δικού τους πολιτισμού, όταν οι Έλληνες πολιτικοί διατείνονται ότι οι “μετανάστες” θα ενσωματωθούν, θα “εξελληνιστούν” και τελικά θα καλύψουν όλα τα κενά της χώρας, ακόμη και εκείνα των ενόπλων δυνάμεων.

Τέτοια είναι τα επιτεύγματα της κυβέρνησης και των λοιπών κομμάτων εξουσίας, που στερούνται εθνικού οράματος και αίσθησης ιστορικής ευθύνης. Διότι ποια αίσθηση ιστορικής ευθύνης έχει ένα πολιτικό σύστημα που βλέπει τον πληθυσμό της χώρας να μειώνεται για 17η συνεχόμενη χρονιά και αυτοεπαινείται ότι πληρώνει τους δανειστές πριν από την ώρα τους; Ή, ως (βουβή) αντιπολίτευση, βγάζει πού και πού κανέναν υποκριτικό αναστεναγμό ανησυχίας για το δημογραφικό;

«Μα η κυβέρνηση πήρε μέτρα για το δημογραφικό», θα αντιτείνει κανείς. Ναι, πράγματι, έδωσε επίδομα γέννησης παιδιού, μείωσε τον ΦΠΑ στα βρεφικά είδη και έλαβε μέτρα για τη στέγαση των νέων ζευγαριών. Εξ αρχής όμως είχα επισημάνει ότι τα μέτρα αυτά δεν είναι απλώς ανεπαρκή, αλλά υποτιμούν σφοδρά το πρόβλημα και, τελικά, και τη νοημοσύνη των πολιτών. Και αυτό δεν χρειάζεται να το αναλύσει κανείς. Αρκεί να δει τα “πειραματικά δεδομένα”: Από το 2020 μέχρι σήμερα ο αριθμός των ετήσιων γεννήσεων μειώθηκε κατά 22,6%.

Πώς να μην προειδοποιεί μετά –  κατόπιν εορτής –  ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος ότι σε λίγα χρόνια οι κρατικές συντάξεις δεν θα επαρκούν για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης; Και βέβαια φταίει ο λαός “που δεν έχει κουλτούρα ιδιωτικής ασφάλισης”, όπως ειπώθηκε. Αλλά κάπου φταίει και το πολιτικό σύστημα της χώρας, το οποίο αφού τη χρεοκόπησε και την υποθήκευσε, την άφησε πάλι στον αυτόματο πιλότο, μετά τον τιτάνιο αγώνα που έδωσε κατά των “κακών δανειστών”.

Το πολιτικό σύστημα έχει πράξει βέβαια ήδη τα μέγιστα, όπως το να βάζει τα αποθεματικά των ταμείων άτοκα – τον καιρό που τα επιτόκια δραχμής ήταν 25%, να κουρεύει ομόλογα κ.λπ. Όμως και σήμερα, η “εκσυγχρονιστική” κυβέρνηση φροντίζει πάνω από όλα για θέματα υψηλής πολιτικής, όπως η “πράσινη ανάπτυξη”. Έτσι δεν δίστασε να σταματήσει την εξόρυξη λιγνίτη, δηλαδή την κύρια οικονομική δραστηριότητα στη Δυτική Μακεδονία, η οποία είδε στην απογραφή τον πληθυσμό της να έχει μειωθεί κατά 10%.

Η χώρα που έσβηνε…

Αυτά συνέβαιναν στη χώρα που έσβηνε στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα. Η κυβέρνησή της όμως μπορούσε συνεχώς να αυτοσυγχαίρεται για επιτυχίες που ήξερε μόνο αυτή. Κανείς βέβαια δεν είχε μια άμεση απάντηση, ούτε στο γιατί η εκλογική της επιρροή είχε υποχωρήσει δραματικά μετά από τόσες “επιτυχίες”, ούτε στο γιατί η αντιπολίτευση παρέμενε τόσο κατακερματισμένη, χωρίς ουσιαστική πρόταση για την πορεία της χώρας.

Ήξεραν όμως οι δανειστές, που ήταν ευχαριστημένοι, επειδή είχαν απέναντί τους ένα σοβαρό πολιτικό σύστημα, το οποίο ήταν και με το παραπάνω εντάξει στις πληρωμές του. Διότι σοβαρότητα πάνω από όλα σημαίνει να είσαι συνεπής προς αυτούς που κυρίως θεωρείς ότι λογοδοτείς. Και αυτό ενίοτε μπορεί να αμειφθεί και με υψηλόβαθμες θέσεις στις γραφειοκρατικές δομές των δανειστών…