Δεν έχεις ακούσει Κυριάκο ότι τα ξένα χέρια είναι μαχαίρια;

Η άθλια εικόνα της θρυμματισμένης αντιπολίτευσης οδήγησε τον κόσμο να αναζητήσει την ασφάλεια στη σημερινή κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όπου, όμως, κυριάρχησε η ακρίβεια και το παραπλανητικό ερώτημα του Σημίτη: Πόλεμο θέλετε; Δεν θέλουμε πόλεμο. Αλλά θέλουμε ταπείνωση;

Θέλουμε την διαρκή ανασφάλεια που μας παρέχουν οι συνεχείς υποχωρήσεις, η κατάληψη της Κύπρου, η αδυναμία να ρίξουμε ένα καλώδιο στη θάλασσά μας; Επιμένοντας στην ατομική ασφάλεια έχουμε βάλει σε κίνδυνο κάτι πολύ πιο πολύτιμο, την συλλογική μας επιβίωση. Αυτή η θρυμματισμένη, ανίκανη αντιπολίτευση διευκολύνει την κυβέρνηση να ανοίγει κερκόπορτες από όπου περνάει με άνεση η Τουρκία.

Το χρήμα κάνει όπως πάντα την δουλειά του. Τότε ο χρυσός των Περσών έκανε τους περήφανους Σπαρτιάτες επαίτες. Τώρα, φουσκωμένα πορτοφόλια εξαγοράζουν μια κατ’ όνομα δήθεν “αριστερά” υπό την ηγεσία ενός δοκιμασμένου και πλήρως αποτυχημένου πολιτικού. Με την γοητεία της Κίρκης μαζεύει ναυαγούς, ικανούς να κάνουν τα πάντα για την επιβίωσή τους.

Εξασφαλίζοντας την υποταγή… 

Είμαστε προτεκτοράτο, όχι ελεύθερη και ανεξάρτητη χώρα. Βεβαίως όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες αναγνωρίζουν την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ, ακόμα και όταν, δυσαρεστημένες, αντιδρούν όπως τώρα στον Τραμπ. Αλλά διατηρούν, όπως βλέπουμε, με αφορμή το Μεσανατολικό αλλά και το Ουκρανικό, ψήγματα ανεξάρτητης θέλησης.

Στο ερώτημα πως εξασφαλίζεται η υποταγή, θα υπενθυμίσω μια παλαιότερη περίπτωση: Νεαρός βουλευτής της ΝΔ επιστρέφοντας από τις ΗΠΑ με ομάδα συναδέλφων του, μου έλεγε, σοκαρισμένος, ότι φθάνοντας τους “μοίρασαν” σε “Γραφεία” όπου ο αρμόδιος χωρίς καν μια καλημέρα τον ρώτησε: «Από που σε κρατάνε;». Όταν απάντησε “από πουθενά”. Ο “αρμόδιος” τον έδιωξε με την αποστροφή: «Φύγε δεν έχεις κανένα ενδιαφέρον»! Έτσι κατάλαβε το μέλλον του και δεν ξανάκουσα γι’ αυτόν.

Οι κεντρικές αποφάσεις για την χώρα (και επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη και πριν) λαμβάνονται από άλλες, ξένες Ηγεσίες, παλιότερα στο Λονδίνο, μετά στην Ουάσινγκτον. Ο εμφύλιος είχε συνέπεια το ρουσφέτι, την εύνοια των ημετέρων, για τον έλεγχο της Εξουσίας. Ακόμα και σήμερα ορισμένα Υπουργεία είναι άβατα, σύμφωνα με όσα ψιθυρίζονται στους διαδρόμους.

Οι επιλογές του Κυριάκου

Η λειτουργία του Κράτους εξαρτήθηκε από την ατελή κυριαρχία της αστικής Τάξης, όπως συνεχίζεται έως σήμερα με χαρακτηριστικό την απληστία και το περίσσευμα θράσους της κυβερνητικής φράξιας, της σημερινής, της χθεσινής και της αυριανής. Αυτός είναι ο τρόπος επικράτησης και επιβίωσης της Εξουσίας, αλλά και των υποκείμενων τάξεων. Με τον ίδιο κυνισμό, εσχάτως, οι “αρμόδιοι” αναιρούν τα περί “σωστής πλευράς της Ιστορίας” και οφείλουμε να αποκαταστήσουμε ομαλές σχέσεις με την Μόσχα!

Εξήγηση δεν δόθηκε. Και κανείς, φυσικά, δεν ασχολήθηκε, κανείς απολύτως. Αποδεχόμενοι οι πάντες, από τους ακροδεξιούς έως και το ΚΚΕ, ότι ακολουθούμε δουλικά τις διακυμάνσεις πολιτικής των ΗΠΑ, τώρα του Τραμπ, αύριο του επόμενου εκλεγμένου αφεντικού των ΗΠΑ για να μην στάξει η ουρά του γαϊδάρου από τυχόν παράβλεψη των δημοκρατικών κανόνων. Α! όλα κι όλα: Οι κανόνες της Δημοκρατίας πρέπει να τηρούνται ευλαβικά.

ΥΓ 1: Όταν ακούσουμε ότι πχ κατασκευάζουμε μαζικά ντρονς ολίγων χιλιάδων δολαρίων περιορίζοντας τις πολυδάπανες αγορές αεροσκαφών, τότε θα έχουμε κάνει τα πρώτα διστακτικά βήματα για την ανεξαρτησία της χώρας. Υπό την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση θα παραμένει στη θέση της.

ΥΓ 2. Όταν ανεβαίνει ο πυρετός στα ελληνοτουρκικά, ο κόσμος, για Ασφάλεια, συσπειρώνεται στην κυβέρνησή του. Συμβαίνει ακόμα και στο Ιράν. Πόσο μάλλον στην Ελλάδα…