Προς πώληση και η Ακρόπολη;

Η υπό ίδρυση ανώνυμη εταιρεία θα χρησιμοποιήσει κρατικά κεφάλαια 6 εκατομμυρίων ευρώ, θα προσλάβει προσωπικό δεκάδων υπαλλήλων και θα βγει στην διεθνή αγορά για την εξεύρεση επενδυτών που θα αναλάβουν την εκμετάλλευση των εκχωρούμενων για διάστημα μέχρι 50 ετών κλασσικών μουσείων ή και επισκέψιμων αρχαιολογικών χώρων, αντικαθιστώντας την δημοσία υπηρεσία εισπράξεως Αρχαιολογικών Πόρων.

Το σχετικό νομοθέτημα- σκούπα, που ετέθη υπό βραχεία δημοσία διαβούλευση, αναθέτει σε ιδιωτικές επιχειρήσεις την εκμετάλλευση πωλητηρίων, αναψυκτηρίων, πωλήσεως εισιτηρίων και επιτρέπει ακόμη και την εκποίηση αρχαιολογικών κτιρίων και χώρων, όπως λχ. της Δήλου ή της Βεργίνας, που συγκεντρώνουν το διεθνές ενδιαφέρον, το οποίο όμως δεν μεγιστοποιεί υπό τις σημερινές συνθήκες επισκεψιμότητας το δημοσιοϋπαλληλικό τους προσωπικό.

Το νέο “νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου” συνιστάται να καλύψει ακριβώς το κενό αυτό της διεθνούς ζήτησης, αλλά έρχεται σε αντίθεση ενδεχομένως με την συνταγματική διάταξη τους άρθρου 7 του εν ισχύ συντάγματος, που θεωρεί τα πολιτιστικά αγαθά της κλασσικής περιόδου, αλλά και μεταγενέστερα ως “δημόσιο αγαθό” υπό τον αυστηρό έλεγχο του κράτους, που δεν είναι καθόλου βέβαιο εάν θα εξασφαλίζει η επιχειρηματική διαχείριση, η οποία αποσκοπεί στην μεγιστοποίηση του κέρδους.

Βέβαια το 60% των καθαρών προσόδων του ΝΠΙΔ θα επιστρέφεται στο δημόσιο, αλλά υπάρχει και “δημιουργική ασάφεια” ως προς τον έλεγχο και τις πρακτικές που θα εφαρμόσει ο ιδιώτης επιχειρηματίας περιορίζοντας την προσφορά ή αυξάνοντας την ζήτηση με παράλληλες εκδηλώσεις, που έχουν κατ’ επανάληψη χρησιμοποιηθεί σε αρχαιολογικούς χώρους στο Ωδείον Ηρώδου του Αττικού, αρχαία Αγορά και περιστύλιο της Στοάς του Αττάλου εμποδίζοντας την παρουσία του κοινού.

Το ιστορικό με την Ακρόπολη

Το συντονιστικό συμβούλιο των υπαλλήλων του ΥΠΠΟΛ φυσιολογικώς ανησυχεί και αντιδρά με στάση εργασίας, που θα αφήσει τους σημερινούς επισκέπτες της Ακροπόλεως και Παρθενώνος ανικανοποίητους, όπως κι εκείνους που σκανδαλίζονται από την τωρινή αποκλειστική ξενάγηση προσώπων ή ομάδων με ένα υψηλό τίμημα, το πρώτο βήμα ιδιωτικοποιήσεως δημοσίου αρχαιολογικού χώρου υπό της σημερινής κυβερνήσεως, που δεν ομολογείται όπως η “χρυσή βίζα” που έχει ανεβάσει την αξία των… αυτοχθόνων ακινήτων. Εδώ “cut” (διακοπή), που θα έλεγε ο κινηματογραφικός Κρίστοφερ Νόλαν. Το περιστατικό είχε προβλέψει ο… Σοφοκλής Βενιζέλος στην δεκαετία του 1950.

Καθ’ ά διηγήθηκε ο πρώην γραμματέας της Λέσχης Φιλελευθέρων και υπουργός Εμμανουήλ Κοθρής, συνοδεύοντας τον γιό του μεγάλου Βενιζέλου σε μία κάθοδο τους με “κούρσα Στουτεμπέκερ” από την Κηφισιά, όταν έφθασαν στου Θών (νυν Αμπελόκηπους), απ’ όπου, τότε, με τα χαμηλά κτίρια των Αθηνών και της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, φαινόταν όχι μόνο η Ακρόπολη, αλλά ευκρινώς και η θάλασσα του Φαλήρου, ο επονομαζόμενος χαϊδευτικά “Κλήκλής”, γύρισε στο πλάι και είπε στον Κοθρή: “Μανώλη , ατένισε την Ακρόπολη, γιατί οψέποτε ο Μητσοτάκης αναλάβει εξουσία, θα την πουλήσει!…”.

Βέβαια, αναφερόταν στον Κωνσταντίνο, πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού , επί των ημερών όμως του οποίου έμελλε το σύγχρονο “επιτελικό κράτος” να παραιτηθεί του δημοκρατικού χαρακτήρα των αρχαιοελληνικών πολιτιστικών αγαθών, ως κτήματος όλων των ισότιμων καταναλωτών, ανεξαρτήτως εισοδήματος.