Ούτε και τώρα πήραν το μήνυμα οι άρχουσες πολιτικές ελίτ στην Γερμανία

Μπορεί οι εκλογές αυτές να μην είναι αντιπροσωπευτικές για όλη τη Γερμανία, δείχνουν όμως ξεκάθαρα τη μεγάλη απογοήτευση που υπάρχει σε όλη την γερμανική επικράτεια με τα δύο παραδοσιακά, κυβερνώντα κόμματα (CDU/CSU, SPD) που οδήγησαν την οικονομικά κραταιά Γερμανία στη σημερινή κρίσιμη κατάσταση και ιδιαίτερα με τον σημερινό χριστιανοδημοκράτη καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς.

Φαίνεται πως ο εκλογικός κατήφορος των μεταπολεμικών “κρατικών-λαϊκών κομμάτων” θα συνεχιστεί και η δραματική μείωση της εμπιστοσύνης των πολιτών σε αυτά δεν ανακόπτεται πλέον ούτε με “δανεικές ψήφους” μεταξύ τους, όπως έγινε για λόγους εκλογικής τακτικής με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους στις εν λόγω εκλογές, ούτε με νεοφιλελεύθερες “μεταρρυθμίσεις” που θα συνεχιστούν – και ας επιδεινώνουν την ήδη άσχημη κατάσταση κυρίως των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.

Δεν θα ανακοπεί βέβαια ούτε με ακόμα πιο επιθετικές “συναισθηματικές νουθεσίες” χειραγώγησης για το αμαθές “πόπολο”, ούτε με διακηρύξεις περί «πολεμικής ικανότητας» (kriegstüchtig) της επανεξοπλιζόμενης Γερμανίας, ούτε με προβοκάτσιες σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, μυστικών υπηρεσιών και κατασκοπίας, ούτε, προφανώς, με αντι-δημοκρατικά «τείχη προστασίας» (Brandmauer) απέναντι στην λαϊκή βούληση, τα οποία, έτσι κι αλλιώς, γκρεμίστηκαν παταγωδώς την βραδιά της εκλογικής αναμέτρησης.

Και αυτός ο πολιτικός “σεισμός” που έγινε χθες στην “συντηρητική”, Σαξονία-Άνχαλτ των “επαρχιωτών”, με τον πρωτοφανή θρίαμβο της “ακροδεξιάς”, αναμένεται να συμβεί “από την ανάποδη” σε λίγες εβδομάδες στο “progressive”, “πολυεθνικό” Βερολίνο των «κοσμοπολιτών». Με την εκλογική επικράτηση ενός “κόκκινου” συνασπισμού, όπου η “ακροαριστερά” θα βρεθεί πιθανότατα στο τιμόνι της επόμενης διακυβέρνησης της γερμανικής πρωτεύουσας.

Θα χάσουν και την δυτική Γερμανία;

Σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις τα ποσοστά Χριστιανοδημοκρατών, Αριστεράς και AfD κυμαίνονται γύρω στο 20%, ενώ από κοντά (τέσσερεις-πέντε μονάδες διαφορά) ακολουθούν οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι. Υπάρχουν βέβαια και οι εκλογές στο κρατίδιο Μέκλενμπουργκ-Πομερανία όπου οι δημοσκοπήσεις βρίσκουν το AfD πρώτο με 35% και με νέο δεδομένο τις εύλογες προσδοκίες για “ούριο άνεμο” από το εκλογικό αποτέλεσμα στη Σαξονία-Άνχαλτ.

Τα ερωτήματα για τα γερμανικά κόμματα παραμένουν και σήμερα. Κινδυνεύουν όντως οι Χριστιανοδημοκράτες να “χάσουν” – όχι μόνο την ανατολική, αλλά και όλη την Γερμανία – καθώς σε μια αμφιλεγόμενη πορεία, ήδη από την εποχή της διακυβέρνησης Μέρκελ, έχασαν την αρχική τους ιδεολογική, χριστιανοδημοκρατική, συντηρητική ταυτότητα και μετατράπηκαν σε φορέα κακέκτυπων “αριστερών” προταγμάτων;

Μπορεί το AfD, με το 28-30% στις δημοσκοπήσεις παγγερμανικά ν΄ αποκτήσει ποσοστά Ανατολικής Γερμανίας και στη Δύση, εφόσον αποκτήσει και άλλα συντηρητικά “χριστιανοδημοκρατικά” στοιχεία που απεμπόλησε η σημερινή CDU/CSU; Ποιος είναι πλέον ο ρόλος των Σοσιαλδημοκρατών που καθηλωμένοι εδώ και καιρό σε ποσοστά 10-13%, ουσιαστικά μετατράπηκαν σε “παραπληρωματικό” κόμμα κρατικών αξιωματούχων και σκληρής γραφειοκρατίας; Και τέλος, βρίσκεται άραγε στη Γερμανία όντως μια “διαφορετική δημοκρατία” στα σκαριά, ή είναι μια φαντασίωση των ηγετών του AfD;

Τί θα γίνει ο Μερτς;

Και τι θα απογίνει ο καγκελάριος Μερτς, όταν μόνο ένας στους έξι Γερμανούς είναι ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του και ήδη προκαλεί “γκρίνια” και μέσα στο κόμμα που ηγείται; Δεν θα σημαίνει μια αντικατάστασή του, τουλάχιστον αυτή τη δύσκολη συγκυρία για τους Χριστιανοδημοκράτες, μια ακόμη νίκη του AfD; Μπορεί μετά από όλα αυτά ο Μερτς απλά θέλει να κάνει πιο “πειστικό” στους πολίτες το «αφήγημά» του, όπως δήλωσε την Δευτέρα;

Μια μέρα μετά τις εκλογές-σταθμό φαίνεται τελικά πως όλοι οι ηττημένοι κομματικοί σχηματισμοί στην Σαξονία-Άνχαλτ, μαζί και τα φιλικά τους ΜΜΕ, παρά τα όσα λέγονται για τις αλλαγές των προθέσεών τους σε ομοσπονδιακό επίπεδο και τα νέα δεδομένα, να μην πήραν το μάθημά τους. Μπορεί πολλοί Γερμανοί να ξύπνησαν σήμερα όντως σοκαρισμένοι, αλλά τα παραδοσιακά κόμματα και το “όλον σύστημα” φαίνεται πως επιμένουν πεισματικά να συνεχιστεί η υπάρχουσα πορεία της χώρας, με βασικό συνεκτικό ιστό μεταξύ τους τον “δημοκρατικό” αποκλεισμό του AfD – που σε τελική ανάλυση δεν τους ευνοεί.

Κάτι που επισημαίνει σήμερα κι ένας από τους πιο έγκριτους δημοσιογράφους, ο αρχισυντάκτης του περιοδικού “Cicero” Alexander Marquier: «Οι αυτοαποκαλούμενοι φορείς της “κοινωνίας των πολιτών” υποδαυλίζουν μια υστερία που κάνει σχεδόν αδύνατο να χειριστεί κανείς ορθολογικά αυτό το αποτέλεσμα (των εκλογών). Πολύ περισσότερο που είναι ξεκάθαρο ότι το αποτέλεσμα ήταν εντελώς αντίθετο με αυτό που προσδοκούσαν : Όσο περισσότερο αντιμετωπίζουν το AfD σαν παρία, τόσο περισσότερο αυτό κερδίζει τις καρδιές των πολιτών».

Έτσι, είναι ν΄ απορεί κανείς που επιμένουν απαρέγκλιτα, στη βάση ηθικολογικών κυρίως “επιχειρημάτων”, πως ο αντιπροσωπευτικός κοινοβουλευτισμός και “η δημοκρατία μας” (ποιών άραγε;), μπορεί μόνο να σωθεί με το να παρεμποδίζονται ποικιλοτρόπως, με τα άφθονα “δημόσια μέσα” που διαθέτουν, οι πολιτικοί τους αντίπαλοι.

Σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται και το κόμμα της Σάρας Βάγκενκνεχτ BSW, το οποίο κατάφερε, παρά τα εσωτερικά προβλήματα αποστασίας μελών του και τις σκληρές εξωτερικές επιθέσεις που δέχεται περί ρωσοφιλίας, ισλαμοφοβίας, αντισημιτισμού κλπ, να μπει στην επόμενη τοπική Βουλή. Και είναι σχεδόν σίγουρο πως θα έχει σημαντικό ρόλο στην εκλογή του επόμενου πρωθυπουργού της Σαξονίας Άνχαλτ, αλλά και σε ζητήματα που αφορούν κυρίως το μεταναστευτικό, την ενέργεια και την ειρήνη με την Ρωσία, καθώς υπάρχει σε αυτά σύγκλιση με το AfD. Μια προοπτική που μπορεί να επαναληφθεί με κάποιο τρόπο και αλλού.

Υστερόγραφο για την Σαξονία

Ακούστηκαν πολλά – και στην Ελλάδα – για τις αιτίες αυτής της εκλογικής νίκης του AfD σε μια αναμέτρηση ένας εναντίον όλων όπου το 65% των πραγματικά φτωχών ανθρώπων ψήφισαν την «ακροδεξιά». Το τι ήταν στην πραγματικότητα αυτό που επέφερε αυτό το «σοκαριστικό» αποτέλεσμα μπορούμε να το διαπιστώσουμε και σε ένα “μικρό”, ανεκδοτολογικό γεγονός, με σημειολογικές όμως διαστάσεις.

Αυτές λοιπόν τις “παράξενες” ημέρες της παγκόσμιας αναταραχής, των πολέμων και των γεωπολιτικών αναδιατάξεων ένας 35χρονος κάτοικος του γερμανικού κρατιδίου Σαξωνία-Άνχαλτ θέλησε να μιμηθεί ούτε λίγο ούτε πολύ τον… Μαρτίνο Λούθηρο – “virtuell” εννοείτε. Θυροκόλλησε στην περίφημη εκκλησία Schlosskirche Wittenberg της Βάδης Βυρτεμβέργης, εκεί όπου ο μεταρρυθμιστής της Δυτικής Εκκλησίας Λούθηρος ανάρτησε τον Οκτώβριο του 1517 τις 95 θέσεις της διαμαρτυρίας του στο Πάπα, μια απλή… απόδειξη με την υψηλή τιμή της βενζίνης που αγόρασε. Μια κίνηση που προφανώς έγινε αμέσως viral στα social media.

Με αυτόν τον τρόπο θέλησε ο άνθρωπος αυτός να δείξει πως οι πολίτες στην Σαξονία-Άνχαλτ της μεγάλης ανεργίας, της αγροτιάς και της δημογραφικής συρρίκνωσης βλέπουν ένα από τα πολλά σημαντικά προβλήματα της Γερμανίας: Την «παράλογη» ενεργειακή πολιτική των τελευταίων ετών, που οδηγεί απαρέγκλιτα στην αποβιομηχάνιση της Γερμανίας, στην εν γένει αποδυνάμωσή της και συνεπώς στην βαθιά απογοήτευση και ανησυχία των πολιτών της.

Να σημειωθεί ότι ο περί ου ο λόγος, ονόματι Ulrich Siegmund, πιθανώς να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Σαξωνίας Άνχαλτ και πρώτος από τις τάξεις του «ακροδεξιού» AfD, που πλέον εδώ και μερικά χρόνια έπαψε να είναι ένα απλό κόμμα διαμαρτυρίας…