“Καλά να πάθουν” Βέλγιο και Γαλλία για το χρέος τους!
21/11/2026
Αν οι κυβερνήσεις τους εφάρμοζαν το…”μάθημα” των Μητσοτάκη – Πιερρακάκη με τη “στρατηγική” εξασφάλισης “υπερεσόδων” και “υπερπλεονασμάτων” με λιτότητα, υπερφορολόγηση, τους υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ στην ΕΕ, κρατικά “φέσια”, διάβρωση εισοδημάτων από την ακρίβεια και ισχυρή ανάπτυξη με κατανάλωση, όχι μόνο δεν θα προκαλούσαν τώρα τις έντονες ανησυχίες των δανειστών, αλλά θα έπαιρναν και εύσημα, όπως η Ελλάς που είναι “πρωταθλήτρια” σε χρέος στην Ευρωζώνη!
Όταν διάβασα την προειδοποίηση – σύσταση του επιτρόπου των Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Βάλντις Ντομπρόβσκις προς τη Γαλλία και το Βέλγιο για μείωση του χρέους τους, το οποίο το 2025 διαμορφώθηκε στο 115,7% του ΑΕΠ και 108,1% του ΑΕΠ αντίστοιχα, κατά παρουσίαση των φθινοπωρινών οικονομικών προβλέψεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ανεφώνησα υπομειδιών “καλά να πάθουν οι κυβερνήσεις των δύο παραπάνω χωρών”!
Οι αναγνώστες του SLpress το “πιάσατε το υπονοούμενο”. Αν άκουγαν ή διάβαζαν το γνωστό αφήγημα αυτοθαυμασμού του πρωθυπουργού μας Κυριάκου Μητσοτάκη για τις “εθνικές επιτυχίες” σε «υπερέσοδα», «υπερπλεόνασμα» και «πρόωρες αποπληρωμές του χρέους» ως αποτέλεσμα της «συνετής δημοσιονομικής διαχείρισης», της «αποτελεσματικής φορολογικής πολιτικής» και της «ισχυρής ανάπτυξης», δεν θα προκαλούσαν τις παραπάνω έντονες ανησυχίες του κ. Ντομπρόβσκις ή, καλύτερα, των δανειστών, βεβαίως, βεβαίως.
Το είπε άλλωστε καθαρά και ξάστερα σε δηλώσεις του προς τους δημοσιογράφους ότι, δηλαδή, «οι διεθνείς επενδυτές έχουν εκφράσει την ανησυχία τους για το επίπεδο του χρέους της Γαλλίας και οι ανησυχίες τους έχουν ωθήσει προς τα πάνω τις αποδόσεις των τόκων που καταβάλλει η χώρα για την εξυπηρέτηση του χρέους», θυμίζοντας ημέρες του 2009, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ως νέος τότε πρωθυπουργός τους χαρακτήρισε ως «διεθνείς κερδοσκόπους».
Ύστερα, υπενθυμίζω ότι αυτό το αφήγημα ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης το εξήγαγε ως “μάθημα” σε ομιλίες, συνεντεύξεις, σε διεθνή φόρα με «πέντε διδάγματα (πρωτογενή πλεονάσματα, αποκλιμάκωση χρέους, μείωση ανεργίας, ψηφιοποίηση, ενέργεια, το RRF και νοοτροπία) που πρέπει να πάρει η Ευρώπη από την Ελλάδα».
Προφανώς, με τη σύσταση αυτή ο κ. Ντομπρόβσκις υπονοούσε τη γνωστή στρατηγική των Μητσοτάκη και Πιερρακάκη της εξασφάλισης «υπερεσόδων» από φορομπηχτισμό, λιτότητα, κρατικά «φέσια» για πληρωμές και αποπληρωμές χρεών με να μην ανησυχούν οι διεθνείς επενδυτές.
Άλλωστε, όπως τονίζουν, η “στρατηγική” εκπέμπει ένα ισχυρό μήνυμα προς τις αγορές για τη σταθερή προσήλωση της χώρας στη διατηρήσιμη μείωση του χρέους, έχει τη δυνατότητα να περιορίσει την έκθεση σε μελλοντικούς κινδύνους από ενδεχόμενη αύξηση των επιτοκίων και να στηρίξει την πορεία περαιτέρω αναβαθμίσεων της ελληνικής οικονομίας, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη των επενδυτών».
Δεν είναι πάντως τυχαίο ότι οι συστάσεις αυτές έγιναν την ίδια ημέρα κατά την οποία εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και φοιτητές βρέθηκαν στους δρόμους σε όλη τη Γαλλία στο πλαίσιο πανεθνικής απεργίας με αίτημα την αύξηση των μισθών και φοιτητές, προσωπικό πανεπιστημίων και συνδικάτα βγήκαν στους δρόμους των Βρυξελλών, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας των Φοιτητών, σε διαδήλωση κατά της αύξησης των διδάκτρων, των αλλαγών στη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης και του αυξανόμενου κόστους διαβίωσης.
Οι ανησυχίες των δανειστών
Δηλαδή, όλα αυτά γίνονταν σε δύο χώρες για τις οποίες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι δανειστές ανησυχούσαν σφόδρα για χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ σημαντικά χαμηλότερο (115,7% και 108,1%) από το αντίστοιχο ελληνικό ρεκόρ στην Ευρωζώνη (145,5), για αύξηση μισθών και χρηματοδότηση της παιδείας, που υπάρχει χαοτικό χάσμα με την ελληνική πραγματικότητα, όπως, βεβαίως, και με όλους τους άλλους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες ή δείκτες ευημερίας.
Αν, λοιπόν, οι κυβερνήσεις των δύο παραπάνω χωρών εφάρμοζαν τη “στρατηγική” Μητσοτάκη και Πιερρακάκη, την οποία έχω παρουσιάσει αναλυτικά μαζί με τις εφιαλτικές συνέπειες σε παλαιότερες και τελευταίες αναλύσεις μου στο SLpress, ο κ. Ντομπρόβσκις όχι μόνο δεν θα ανησυχούσε παρουσιάζοντας τις φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά θα απένειμε και εύσημα, όπως στη χώρα μας (μολονότι τόσο σε χρέος, που είναι “πρωταθλήτρια”, όσο και σε όλους σχεδόν τους κοινωνικούς και οικονομικούς δείκτες υστερεί δραματικά) σε κάθε ευκαιρία και σε κάθε έκθεση.
Απλώς, υπενθυμίζω ότι στην άνωθεν ανάλυσή μου (SLpress 19 Αυγούστου 2026) επεσήμαινα με στοιχεία ότι τα “υπερέσοδα” και τα “υπερπλεονάσματα”, με ανάλωση του εισοδήματος των οικογενειακών προϋπολογισμών, «έχουν ως σκοπιμότητα διεθνείς εντυπώσεις και αχαλίνωτο νέο δανεισμό», ενώ στην πρόσφατη υπό τον τίτλο «Γιατί είναι πλούσια τα κρατικά ταμεία και φτωχά τα νοικοκυριά» (SLpress 12 Νοεμβρίου 2026) επεσήμαινα πάλι με στοιχεία ότι μία επιστημονική ανάλυση συντρίβει τα γνωστά κυβερνητικά “αφηγήματα” για «εθνικές επιτυχίες» και αποκαλύπτει ότι είναι αποτέλεσμα συνειδητής κυβερνητικής επιλογής για εντυπώσεις και «θεαθήναι τοις δανεισταίς», αναλώμασι της οικονομίας και των νοικοκυριών».
Το “ανέκδοτο” της ΕΕ
Τώρα, μετά το “ανέκδοτο” με τις ανησυχίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οικονομία της Γαλλίας και του Βελγίου, για να μην κουράσω τους αναγνώστες μου με πολλά σχόλια συγκέντρωσα όλα αυτά τα “οικεία κακά” (στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ, Eurostat, ΟΟΣΑ κλπ) στον παρατιθέμενο πίνακα 1, από την εξέταση των οποίων προκύπτουν οι ακόλουθες συνοπτικά διαπιστώσεις:
-Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat και οι τρεις χώρες βρίσκονται στην πρώτη πεντάδα του υψηλότερου δημόσιου χρέους στην Ευρωζώνη (όπου ο μέσος όρος διαμορφώθηκε στο 87,7% στο τέλος του 2025), αλλά, ενώ η Ελλάς παρουσιάζει «υπερέσοδα» και «υπρπλεόνασμα» το βιοτικό επίπεδο, το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, οι κοινωνικοί δείκτες και οι δείκτες ευημερίας παραμένουν αισθητά χαμηλότερα. Δηλαδή, η Ελλάς των «εθνικών επιτυχιών» έχει «υπερπλεόνασμα», αλλά η κοινωνία βαθύτατο έλλειμμα!
-Κατά το 2025, και οι δύο χώρες καταγράφουν σταθερά τις υψηλότερες επιδόσεις ευημερίας, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται σημαντικά χαμηλότερα τόσο σε οικονομικούς όσο και σε κοινωνικούς δείκτες.
-Εφιαλτικά τα ελληνικά συγκριτικά στοιχεία για τα «κόκκινα» δάνεια, τις ληξιπρόθεσμες οφειλές σε εφορία και ΕΦΚΑ και των νοικοκυριών σε καθυστέρηση, όπως στέγαση, ενοίκια, λογαριασμοί (βλέπε πίνακα 1)
Δείκτες ευημερίας Ελλάδας και Βελγίου-Γαλλίας
Χάσμα αποδοχών στην Ελλάδα! Ο μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός πλήρους απασχόλησης στο Βέλγιο (61.984 ευρώ) είναι υπερτριπλάσιος από τον αντίστοιχο ελληνικό (18.772 ευρώ). Η Γαλλία βρίσκεται επίσης πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (44.734 ευρώ).
-Πρωτιά της Ελλάδας σε κόστος στέγασης: Το 26,4% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζη σε νοικοκυριά που δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση — ποσοστό υπερτριπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου (7,7%). Στη Γαλλία το ποσοστό περιορίζεται στο 6,4% συνολικά (9,0% στις πόλεις), ενώ στο Βέλγιο η πίεση εντοπίζεται κυρίως στα αστικά κέντρα (11,8% έναντι 4,4% στην ύπαιθρο).
-Δεύτερη η Ελλάς σε φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό (μετρά το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει κίνδυνο φτώχειας, σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση ή ζη σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας): Το 2025, η Ελλάδα κατέγραψε το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ με 27,5% (πίσω μόνο από τη Βουλγαρία με 29,0%), η Γαλλία κινήθηκε στον ευρωπαϊκό μέσο όρο (21,0%), ενώ το Βέλγιο διατήρησε χαμηλότερο ποσοστό (17,0%) και έναν από τους χαμηλότερους δείκτες εισοδηματικής ανισότητας (Gini: 23,4) στην Ευρώπη
-Σε σχέση με έτος βάσης το 2008 (2008=100) ο δείκτης πραγματικού κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος στο τέλος του 2025 στην Ελλάδα ήταν 85,55 (-14,5% χαμηλότερο από τα προ κρίσης επίπεδα του 2008), ενώ στη Γαλλία: 112,34 (+12,3% υψηλότερο από το 2008), Βέλγιο: 107,53 (+7,5% υψηλότερο από το 2008).
-Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας σε όρους αγοραστικής δύναμης το 2025 βρισκόταν στο 68% ( δηλαδή 32 μονάδες κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, μαζί με τη Βουλγαρία στην τελευταία θέση), ενώ της Γαλλίας και του Βελγίου κινούνται σταθερά άνω του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Δηλαδή, το Βέλγιο συγκαταλέγεται στις 10 χώρες της ΕΕ που υπερβαίνουν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο 41.600 ευρώ), η Γαλλία κινείται οριακά χαμηλότερα (εντός 10% κάτω από τον μέσο όρο), ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στο 68% του μέσου όρου της ΕΕ (περίπου 28.300 ευρώ), ισοβαθμώντας στην τελευταία θέση με τη Βουλγαρία.
-Η πραγματική ατομική κατανάλωση (μετρά τα αγαθά και τις υπηρεσίες που καταναλώνουν πραγματικά τα νοικοκυριά) με ΕΕ=100. Έχει ως εξής: Το Βέλγιο είναι πάνω από τον μ.ό. ΕΕ (μεταξύ των 8 χωρών), η Γαλλία κοντά/ελαφρώς πάνω από τον μ.ό. ΕΕ και η Ελλάς κάτω από τον μ.ό. ΕΕ (μεταξύ των 19 χωρών)
-Στην υποκειμενική ευημερία και ποιότητα, δηλαδή την αξιολόγηση της ικανοποίησης από τη ζωή, το Βέλγιο διατηρεί υψηλή επίδοση (14η θέση παγκοσμίως με σκορ 6,910), η Γαλλία στην 33η θέση, ενώ η Ελλάδα κατέλαβε την 81η θέση (σκορ 5,776), καταγράφοντας σημαντική πτώση λόγω της ακρίβειας, της οικονομικής πίεσης και της χαμηλής εμπιστοσύνης στους θεσμούς.
-Με βάση τον μέσο ετήσιο μισθό πλήρους απασχόλησης, το Βέλγιο με 61.984 ευρώ βρίσκεται στην 4η θέση, η Γαλλία με 44.734 ευρώ στην ένατη θέση και η Ελλάς με 18.772 στην 25η θέση των φτωχών!
-Πραγματική μεταβολή εισοδήματος: Σε σύγκριση με το 2010, ενώ στην ΕΕ το διάμεσο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα αυξήθηκε κατά 25,4% σε πραγματικούς όρους (αφαιρώντας τον πληθωρισμό), η Ελλάδα (-22,3%) και η Γαλλία (-0,6%) ήταν οι μόνες δύο χώρες της ΕΕ όπου καταγράφηκε μείωση.
Σημαντική υστέρηση της Ελλάδος σε δαπάνες υγείας και παιδείας
-Δαπάνες Υγείας (% του ΑΕΠ): Σύμφωνα με την έκθεση Health at a Glance 2025 του ΟΟΣΑ (με στοιχεία αναφοράς το 2024) και τα δεδομένα της Eurostat δαπάνες υγείας στις τρεις χώρες έχουν ως εξής: Ελλάδα. Οι συνολικές δαπάνες υγείας ανέρχονται στο 8,1% του ΑΕΠ (έναντι 9,3% μέσου όρου στον ΟΟΣΑ), εκ των οποίων περίπου οι δύο στις τρεις μονάδες αφορούν δημόσια δαπάνη και το υπόλοιπο ιδιωτικές πληρωμές.
Σημειώνεται ότι οι ιδιωτικές δαπάνες περιλαμβάνουν κυρίως τις άμεσες πληρωμές των νοικοκυριών («από την τσέπη») και τα προαιρετικά ιδιωτικά ασφαλιστήρια. Η Γαλλία βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης, με τις συνολικές δαπάνες υγείας να φτάνουν το 11,5% του ΑΕΠ (ενώ μόνο οι δημόσιες δαπάνες γενικής κυβέρνησης αντιστοιχούν στο 8,9% του ΑΕΠ). Βέλγιο. Οι συνολικές δαπάνες υγείας διαμορφώνονται στο 11,0% – 11,1% του ΑΕΠ, με πάνω από το 73% να καλύπτεται από δημόσιους πόρους και κοινωνική ασφάλιση.
-Δαπάνες Παιδείας (% του ΑΕΠ): Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat (έτος αναφοράς 2024): Ελλάδα. Οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση ανέρχονται στο 3,3% – 3,4%), παραμένοντας σημαντικά χαμηλότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ (4,8%).Γαλλία. Οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση φτάνουν το 5,6% του ΑΕΠ, υπερβαίνοντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Βέλγιο. Κατατάσσεται σταθερά στην κορυφή της ΕΕ, δαπανώντας το 6,3% του ΑΕΠ για τη δημόσια εκπαίδευση. Σημειώνεται ακόμα ότι η Ελλάς επιβαρύνει τα νοικοκυριά με το υψηλότερο μερίδιο ιδιωτικών δαπανών (περίπου 39% στην υγεία και 15% στην παιδεία), ενώ η Γαλλία και το Βέλγιο στηρίζουν τα συστήματά τους κατά κύριο λόγο σε δημόσιους πόρους.





