Από το “δεν πάει άλλο” στο “μπορούμε να θεσπίσουμε αλλιώς”

Το Κίνημα Ελπίδα για τη Δημοκρατία έδωσε απάντηση στο ουσιώδες ερώτημα, που δεν είναι “ποιος θα πάρει την εξουσία;” αλλά: ποια εξουσία θέλουμε να υπάρχει, με ποιους θεσμούς, με ποια όρια, με ποιον έλεγχο και με ποια διαρκή παρουσία της κοινωνίας. Φάνηκε ευθέως και καθαρά ότι η νέα πολιτική πρόταση στηρίζεται σε έναν σαφή αξιακό πυρήνα: Δικαιοσύνη, Ελευθερία, Θεσμοί. Και τούτο γιατί η Δικαιοσύνη χωρίς Ελευθερία μπορεί να μεταβληθεί σε επιβολή και η Ελευθερία χωρίς Δικαιοσύνη μπορεί να καταλήξει στο προνόμιο του ισχυρότερου, ενώ και οι δύο, χωρίς ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς, παραμένουν ευχές που εξαρτώνται από την καλή πρόθεση εκείνου που κυβερνά.

Για την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, η νέα αυτή αρχιτεκτονική ολοκληρώνεται μέσα στην Κοινότητα των Πολιτών. Με απόλυτη σαφήνεια αναδείχθηκε ότι η Δικαιοσύνη προστατεύει τον άνθρωπο, η Ελευθερία τον καθιστά αυτεξούσιο, οι Θεσμοί εξασφαλίζουν την κοινή τάξη και ο ενεργός πολίτης δίνει σε όλα αυτά δημοκρατική ζωή.

Για τη νέα αυτή αρχιτεκτονική της πολιτικής εξουσίας που αναδεικνύεται με την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, καμία θεσμική θεωρία δεν έχει αξία αν δεν επιστρέφει τελικά στη ζωή του ανθρώπου. Για το Ανεξάρτητο Κίνημα Ελπίδα για τη Δημοκρατία, αυτή η Δημοκρατία κρίνεται καθημερινά: στην ασφάλεια, στην Παιδεία, στην Υγεία, στην εργασία, στην παραγωγή, στον πολιτισμό, στην αξιοπρέπεια, στην προστασία των νέων και των ηλικιωμένων και στη δυνατότητα μιας οικογένειας να σχεδιάζει το μέλλον της χωρίς μόνιμο φόβο.

Αναδείχθηκε κρυστάλλινα ότι για το Κίνημά μας η καλύτερη Ελλάδα δεν είναι σύνθημα εθνικής αυτοεπιβεβαίωσης. Είναι συγκεκριμένο πολιτειακό και κοινωνικό αίτημα: μια χώρα στην οποία το κράτος υπηρετεί τον πολίτη, ο νόμος ισχύει για όλους, η γνώση και η δημιουργία απελευθερώνονται, η παραγωγική δύναμη της κοινωνίας αναπτύσσεται, η ερημωμένη περιφέρεια ξαναζωντανεύει και η νέα γενιά βρίσκει λόγο να δημιουργήσει στον τόπο της. Στη Θεσσαλονίκη, τελικώς, προβλήθηκε εύστοχα ότι η κοινωνία παύει να ζητά απλώς καλύτερη διαχείριση του υπάρχοντος και αναλαμβάνει την ευθύνη να συζητήσει το νέο που θέλει να δημιουργήσει.

Η Δημοκρατία περνά στα χέρια των πολιτών

Καταληκτικά, με την προβολή του προγράμματος από την Πρόεδρο Μαρία Καρυστιανού, οδηγηθήκαμε από το “δεν πάει άλλο” στο “μπορούμε να θεσπίσουμε αλλιώς”. Το αίτημα των Τεμπών για αλήθεια και Δικαιοσύνη μετατράπηκε σε έναν ευρύτερο πολιτικό ορίζοντα, με αφετηρία τη συνειδητοποίηση ότι δεν αρκεί να ζητάμε δικαίωση όταν οι θεσμοί αποτυγχάνουν. Οφείλουμε να οικοδομούμε θεσμούς που, με την Κοινότητα των Πολιτών ως μοχλό της δημοκρατικής αυτοθέσμισης, καθιστούν τη Δικαιοσύνη, τη λογοδοσία και την προστασία του ανθρώπου καθημερινό κανόνα της Πολιτείας.

Η δυναμική αυτή δεν τελειώνει στη Θεσσαλονίκη. Αντίθετα, από εκεί αρχίζει μια νέα πολιτική διαδρομή: η πολιτική πρόταση να συναντήσει την κοινωνία, να συζητηθεί, να εμπλουτιστεί και να γίνει υπόθεση των ίδιων των πολιτών. Γιατί η Ελπίδα για τη Δημοκρατία δεν θέλει μια κοινωνία θεατή της πολιτικής, αλλά μια Κοινότητα Πολιτών που συμμετέχει, προτείνει, ελέγχει και συνδιαμορφώνει την Πολιτεία που θέλει να δημιουργήσει.

Έτσι, η συμμετοχή μετατρέπεται σε θεσμό, η διαμαρτυρία σε πρόταση, η κοινωνική ευαισθησία σε ευθύνη και η Ελευθερία σε κοινή πολιτική πράξη. Μια πολιτική πράξη που οδηγεί στην καλύτερη Ελλάδα και στην καλύτερη ζωή των πολιτών, με εξασφάλιση της εθνικής μας πορείας και του μέλλοντος για τη μεγαλοσύνη του Ελληνισμού.